PſalmusXXXV.

tari tota die laudē dei. Ecce modo paulolongior ſermo factꝰ eſt: fatigamini tota diedeū laudare qͥs durat? Suggero remediū:vnde tota die laudes deū ſi vis: quicquidegeris bene age: ⁊ laudaſti deū. Qn̄ cātashymnū: laudas deū. Lingua tua qͥd agit:niſi laudet cōſciētia tua? Et quotiēs tu ceſſaſti ab hymno cantādo: diſcedis vt reficiaris: noli inebriari: ⁊ laudaſti deuꝫ. Diſcedis vt dormias: noli ſurgere ad malefaciēdū: ⁊ laudaſti deū. Negocia agiſ: noli fraudem facere: ⁊ laudaſti deū. Agrū colis: nōli fraudē face̓: ⁊ laudaſti deū. Agrū colis:noli litē mouere: ⁊ laudaſti deū. In īnocētia operū tuoꝝ prepara te ad laudandumdeum tota die.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XXXIIII.Incipit Tractatus de psͣ. XXxV.¶ Prefatio.Ntendat caritas veſtra paululū textū ⁊ myſteria pſalmi huiꝰ ⁊ curramuseum: qꝛ in multis locis aꝑtus eſt. Ubi aūtobſcuritatis neceſſitas: nos īmorari coegerit: tolerabitis fructus diſcendi.Expoſitio pſalmi.IIxit iniuſtus vt delinquat īſemetipſo: non eſt timor deiante oculos eius. Nō vnū hominē: ſed genꝰ hoīm iniquoꝝ dicit: qui ſibiaduerſant̉: nō intelligēdo vt bn̄ viuat: nonquia nō poſſunt: ſed qꝛ nolūt. Aliud ē em̄quādo quiſqꝫ conat̉ aliquid ītelligere: ⁊ ꝑinfirmitatē carnis nō pōt: ſicut dicit quodā loco ſcriptura: qꝛ corpꝰ qd̓ corrupit̉ aggrauat animā: ⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitantē. Aliud aūt qn̄ꝑnicioſius agit aduerſus ſeip̄m cor humanū: vt quod poſſit intelligere: ſi bona volūtas accederet nō intelligat: non qꝛ difficileeſt: ſed quia volūtas aduerſa eſt. Hoc aūtſit: dum amant peccata ſua: ⁊ oderūt precepta dei. Sermo em̄ dei aduerſarius tuusē: ſi tu amicꝰ ſis iniqͥtatꝭ tue. Si aūt aduerſarius ſis iniqͥtatis tue: ſermo dei amicustuus eſt: ⁊ aduerſariꝰ iniqͥtatis tue. Si ergoodiſti iniqͥtatē tuā: iungis te ſermoni dei: ⁊eritis duo aduerſus illa perimēdā: tu ⁊ ſermo dei. Tu em̄ per te ex viribus tuis nihilpotes: adiuuat te ille qui tibi ſermonē miſit: ⁊ vincit̉ iniqͥtas: Si tu illā odiſti: ⁊ deusdimiſit ⁊ eris liber: Si aūt ipſā diligas: cōtrariū eſt tibi intelligere quicqͥd ꝯtra illandicitur. Fac homine quere̓ quō ſit equalisfilius patri: credidit: querit: intelligere nō-

dum poteſt. Magna em̄ res ē: ⁊ vires maiores deſiderat vt poſſit capi: ⁊ eſt initiū fidei qd̓ cuſtodit animā donec roboret̉. Lacte nutrit̉ vt ꝑueniat ad habitudinē ⁊ firmitatē cibi ſolidioris: vt poſſit intelligere: Inpͥncipio erat v̓buꝫ: ⁊ verbū erat apud deū:⁊ deus erat verbū. Anteqͣꝫ hoc poſſit nutritur in fide: ⁊ conatur intelligere: vt intelligat quātū deus dederit. Nūquid et hoccum conatu intelligit? Qd̓ tibi fieri nō visalij ne feceris. Ut quia nō vis pati iniqͥtatem: nō facias iniqͥtatē: qꝛ nō vis pati dolum ⁊ inſidias: nō inſidierꝭ alteri. Hoc aūtcū non vis intelligere: volūtati tue tribuit̉.Ideo dixit iniuſtus: vt delinquat in ſemetipſo. Propoſuit delinquere: ſed nūquid qͦꝓponit delinquere publice hoc dicit: ⁊ nōin ſemetip̄o? Quare in ſemetip̄o? Quia hōillū non videt. Quid ergo: quia hō nō videt? In ip̄o corde vbi ſibi dic̄: vt deliquat:deus ibi non videt? Uidet ibi deus: ſed qͥdſequit̉? Non eſt timor dei ante oculos eiꝰ.Ante oculos timor hominū eſt. Nō audetem̄ publice ꝓfiteri iniquitatē: ne vel reprehendat̉: vel damnet̉ ab homībꝰ. Diſceditautē a cōſpectu hominū. Quo? Ad ſemetipſum ducit ſe intro: ⁊ nemo illū videt: vbimeditat̉ dolos ⁊ inſidias: et delicta nemovidet. Poſſet ⁊ nec ibi apud ſe meditari: ſicogitaret qꝛ deus illū videt: ſed quia nō ētimor dei ante oculos eius: cum diſceſſerita cōſpectu hominū ad cor ſuū: ibi quē timeat? Nūquid nō eſt p̄ſens deus? Sed nōeſt timor dei in cōſpectu eiꝰ. Meditatur gͦdolos ⁊ ſequit̉. Forte latet illum: qꝛ deꝰ ibividet: ⁊ iam oſtendit qd̓ dicere ceperā. Latet illum ſed volentem: quia contra ſe fecitnolens intelligere. Quoniā doloſeegit in cōſpectu eiꝰ: In cuiꝰ cōſpectu?Cuiꝰ timor nō eſt ante oculos eius qͥ doloſe egit. Vtq inueniret iniqͥtate ſuam ⁊ inuen⁊ odiſſet. Iſte ſic egit vt nō īueniret: Sūt tas eiꝰ adoem̄ homīes qͥ quaſi conant̉ querere iniquitatē ſuā: ⁊ timent illā īuenire: quia ſi illā inuenerint dicit̉ illiſ: recedite ab illa. Hec feciſti anteqͣꝫ ſcires: iniquitatē feciſti cū eſſesin ignorātia. Dat deꝰ veniā: modo cognouiſti eā: dimitte eā vt poſſis facile ignorantie tue veniam dare: vt libera fronte dicasdeo: Delicta iuuētutꝭ mec: ⁊ ignorātie meene meminerꝭ. At illā q̄rit ac tunet ne inueniat illā: doloſe em̄ q̄rit. Nō ſciebā: qꝛ peccatū eſt: Quādo dicit homo? Cuꝫ viderit:quia peccatum eſt: ⁊ deſtiterit facere ipſum