PſalmusXXXIII

manducauerit carnē meā: ⁊ biberit ſanguinem meū: nō habebit in ſe vitam? Et illi inquibus regnabit achis: id eſt error ⁊ ignorantia: quid dixerūt? Quomō iſte poteritnobis dare carnem ſuā māducare? Si ignoras guſta ⁊ vide qͣꝫ ſuauis ē dn̄s: Si autē nō ītelligis: rex es achis. Immutabit faAlia lr̄a ciē ſuaꝫ Dauid ⁊ recedet a te: ⁊ dimittet te⁊ abiet. Beatus vir qui ſperet īᶠ eū.Hoc qͥd opꝰ ē diu exponi? Quiſqͥs nō ſperat in dn̄o miſer ē: Quis ē qͥ nō ſꝑat ī dn̄o?Qui ī ſe ſperat aliqn̄. Qd̓ peiꝰ eſt fratresmei attēdite: aliqn̄ hoīes nolūt ſperare ī ſe:ſꝫ in alijs hoībus. Salua ſalute ait eiꝰ: nihilmihi potes facere. Et forte loquit̉ de hoīeiam mortuo in iſta ciuitate. Dicit ſalua ſalute illius. Et ille in alijs locis forte mortuus eſt. Et qͣꝫcito dicunt hoīes hoc. Et nōdicūt: credo deo: qꝛ nō te ꝑmittit noce̓ mihi. Nō dicūt: credo deo meo: qꝛ ⁊ ſi te ꝑmiſerit ad aliquid meū: ad animā meā non teꝑmittet. Sed cuꝫ dicūt: ſalua ſalute illius:nec ipſi volūt habere ſalutē: ⁊ illos grauātꝑ quos putant habere ſalutē. Timetedn̄m omnes ſancti eius: qͥa nihildeeſt timentibus eū. Multi em̄ ꝓptennō eſt rea nolunt timere dominū: ne famē patiantur. Dicit̉ illis: nolite fraudē facere. Et dicūt: vnde me paſco? Nō pōt ars ſine impoſtura eſſe: nō pōt negociū ſine fraude. Sꝫfraudē punit deus: timete deum: ſed ſi timuero deū nō habeo vnde viuā. Timetedn̄m oēs ſancii eius: qm̄ nihil deeſt timentibus eū. Copiā ꝓmittit trepido ⁊ dubitāti: ne ſi forte timuerit dominū deſerant illiſuperflua. Paſcebat te dn̄s contēnentemſe: ⁊ deſeret te timentē ſe? Attende ⁊ noli dicere: ille diues eſt: et ego pauper ſum: egotimeo dn̄m: ille nō timendo quātū acquiſiuit: ⁊ ego timendo nudus ſum. Uidete qͥdſequit̉. ¶ Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt inquirentes aūt dn̄m nō minuent omni bono. Si ad litterā accipiasvidetur te fallere. Reſpicis em̄ multos diuites iniquos mori in diuitijs ſuis: nō factos fuiſſe pauperes cū viuūt: vides illosſeneſcere: ꝑduci ad vltimū vite inter magnas copias diuitiaꝝ: celebrari eis pompafuneris in magnis effuſionibus: ꝑduci vſqꝫ ad ſepulchꝝ diuitem: qui ⁊ expirauit inlectis eburneis circūflente familia ſuoꝝ: ⁊dicis in animo tuo: ſi forte noſti aliqua etpeccata ⁊ ſcelera ipſius: ego noui qꝛ tantafecerit iſte homo: ecce ſenuit: mortuus eſt

in lecto ſuo: deducunt illū ſui: pompa tanti funeris celebratur: agnoui que fecerit: decepit me ſcriptura: ⁊ fefellit vbi audio ⁊ cāto: diuites eguerūt et eſurierunt. Quādoiſte inops fuit: quādo eſuriuit. Inquirentes autē dominū nō minuent̉ omni bono.Quotidīe ad baſilicā ſurgo: quotidie genuflecto: quotidie inquiro dominū: ⁊ nihilboni habeo: iſte nō inquiſiuit dn̄m: ⁊ intertanta bona defunctus eſt. Sic cogitanteꝫſuffocat laqueus ſcādali. Eſcam em̄ mortalē querit in terra: ⁊ verā mercedē nō querit in celo: ⁊ mittit caput in laqueuꝫ diaboli: cōſtringuntur ei fauces: ⁊ tenet diabolꝰad malefaciendū: ⁊ ſic imitatur illum diuitem quē videt in tāta copia defunctū. Noli ergo ſic intelligere. Et quomō intelligā?In bonis ſpiritualibꝰ. Sed vbi ſunt nō videntur oculis: ſed corde. Non video ipſabona. Uidet illa qui amat. Iuſticiā nō video. Nō em̄ aurum eſt: nō em̄ argētuꝫ eſt:Si aurū eſſet videres: quia fides eſt: nō vides. Et ſi nō vides fidem: quare amas ſeruum fidelē? Interroga teipſum qualē ſeruum diligis. Forte habes ſeruū formoſū:ſtaturoſum: bene compoſitū: furē: nequā:fraudulentū. Habes autē alium forte paruum ſtatura: deformē facie: colore tetro: fidelem: parcū: ſobriū: attende rogo te: quēiſtorū duorū diligis? Si oculos carnis interrogas: vincit apud te pulcher iniuſtus:ſi oculos cordis: vincit deformis fidelis.Uides ergo quod vis vt exhibeat tibi alter: id eſt fideꝫ: exhibe illi ⁊ tu. Quare gaudes ad eum qui fidē tibi exhibet: ⁊ laudaseum his bonis? Ergo que non vidētur niſi oculo cordis: cū repletus fueris paupereris. Et ille diues: ideo fuit: quia habebatlectū eburneū: ⁊ tu pauper es: cuius cubiculum plenū eſt tantis gemmnis virtutū: iuſticie: veritatis: caritatis. fidei: patientie ettolerātie? Explica diuitias tuas: habes illas: ⁊ cōpara diuitijs diuitū. At ille in mercato inuenit mulas precioſas: ⁊ emit eas.Si fidē inuenires venalē: quātū ꝓ illa dares: quā te voluit deus gratis habere: ⁊ ingratus es? Egent ergo illi diuites: egent: ⁊quod ē grauius pane egēt. Ne forte putetis: qꝛ auro egent ⁊ argento: qͣꝫqͣꝫ ⁊ hoc egeant. Quantū habuit quidā: ⁊ quis eum ſaciauit? Sic mortuus eſt egens: quia pluravolebat acquirere: qͣꝫ tenebat. Egent ⁊ pane. Quare egēt ⁊ pane? Si ītelligis panē:ille em̄ dixit: Ego ſum panis viuus qui de