PſalmusXXXIII
potes totuꝫ: ex fide cōtinge me ⁊ inherch̓mihi. Hoc tibi deus dicit: ⁊ cetera oneratua ego a te deponā: vt totꝰ mihi ihereas:cum hoc mortale tuū ad immortalitatemconuertero: vt ſis equalis angelis meis: ⁊ſemꝑ videas facieꝫ meā ⁊ gaudeas: ⁊ gaudiuꝫ tuū nemo auferet a te: qꝛ inquiſiſti dominū ⁊ exaudiuit te: ⁊ ex omnibꝰ tribulationibus eruit te. Diximus qͥd eſſet exhortatus amator ille: qͥ vult amplecti qd̓ amat⁊ dicit. Accedite ad eum ⁊ illuminamini: Dicit em̄ qd̓ ipſe ꝓbauit. Spiritualis em̄ quidā in corꝑe chriſti: vel etiāipſe dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ ẜm carnē caput exhortās mēbra cetera: quid dicit? Accedite ad eum ⁊ illuminamini. Aut potiuschriſtianus aliqͥs ſpiritualis ad ipſū dn̄mnoſtꝝ Ieſum chriſtū inuitat vt accedamꝰ:Sꝫ accedamus ad eū vt illuminemur: nōquō ad eū acceſſerūt iudei vt tenebrarēt̉.Acceſſerūt em̄ ad illū vt crucifigerēt: nosad eum accedamꝰ: vt corpus ⁊ ſanguineꝫeius accipiamꝰ. Illi de crucifixo tenebratiſunt: nos manducādo crucifixū ⁊ bibēdoilluminamur. Accedite ad eū ⁊ illuminamini: Ecce ad gētes dicit̉: Crucifixus chriſtus inter iudeos erat ſeuiētes ⁊ vidētes:gentes abſentes erāt. Ecce illi acceſſeruntqͥ in tenebris erāt. ⁊ qui nō viderūt illuminati ſunt. Unde accedūt gētes? Fide ſectādo: corde inhiando: caritate currendo.Pedes tui: caritas tua ē. duos pedes habeto: noli eſſe claudus. Qui ſunt duo pedes: Duo p̄cepta dilectionis: dei ⁊ ꝓximi.Iſtis pedibus curre ad deū: accedis ad illum: quia ⁊ vt curreres ipſe hortatus eſt: ⁊ipſe ſuū lumē aſperſit ſe: vt magnifice ⁊ diuine ſe ſeqͥ poſſitꝭ. Etᶠ vultꝰ veſtri nof facies veſtre erubeſcent. Accedite inquit ad eū ⁊ illuuo cōfundent̉ minamini: ⁊ vultus veſtri nō erubeſcent.Non erubeſcet vultus niſi ſuꝑbi. Quare?Quia elatꝰ vult eſſe: ⁊ qn̄ fuerit paſſus ꝯtumeliā: aut ignominiā: aut caſū ſcl̓i: aut aliquā afflictionē: erubeſcet. Sꝫ noli timere:accede ad eū ⁊ n̄ erubeſceſ. Quicqͥd tibi fecerit inimicꝰ: videt̉ te ſuꝑior eē apd̓ hoīeſ:ſꝫtu apud deū ſuperior illo es. Ego cepi:ego ligaui: ego interfeci: Ꝙ ſuꝑiores videbātur ſibi iudei qn̄ dominū colaphizabant: qn̄ ſpuebāt in faciē eius: et de cannaꝑcutiebāt caput: qn̄ ſpinis coronabāt: qn̄tunica ignominioſa circūdabāt: Ꝙͣ ſuꝑiores erant: et ille videbat̉ inferior: qꝛ ꝓci-
Lumē em̄ erat verū: qd̓ illuminat oēm hominē venientē in hūc mundū. Sicut .n. lumē nō pōt ꝯfundi: ſic ⁊ illuminatū ꝯfundinō ſinit. Accedite ergo ad eū ⁊ illumīamini: ⁊ vultus veſtri nō erubeſcent: Sꝫ dicitaliqͥs: Quō ad eū accedo? Tantis malis:tātis pctīs oneratus ſum: tāta ſcelera clamant de cōſcientia mea: Quō audeo acce §cidere ad eū? Quō? Si hūiliaueris te ꝑ penitentiā. Sꝫ erubeſco ais penitentiā age̓. Accede gͦ ad eū ⁊ illuminaberꝭ: ⁊ vultꝰ tuꝰ nōerubeſcet: Si em̄ timor erubeſcēdi reuocatte a penitētia: penitētia aūt facit te accede̓ad deū: nō vides qꝛ penā geſtas in vultu:qꝛ iō erubuit vultus tuꝰ: qm̄ nō acceſſit addn̄m. Ideo nō acceſſit: qꝛ nō vult age̓ penitentiā: ſicut atteſtat̉ ꝓph̓a. Iſteᶠ in Aia lfa.ops clamauit ⁊ dn̄s exaudiuit eū.Docet te quō exaudiarꝭ: Iō nō exaudirꝭ:qꝛ diueſ es: forte clamaueras: ⁊ n̄ exaudiebaris. Audi qͣre iſte inops clamauit: ⁊ dn̄ſexaudiuit eū. Inops clamat: ⁊ exaudiuitdn̄s. Et quō clamabo inops? Ut ſi habesaliqͥd: nō inde preſumas de viribus tuis:vt intelligas te indigenteꝫ: vt intelligas tetamdiu eſſe paupere: qͣꝫdiu nō habes illuꝫqͥ fec̄ ⁊ diuitē. Quō aūt dn̄s exaudiuit eū?Et ex oībus inqͥt tribulationibꝰ eius ſaluūfecit eū. Et quō ſaluos facit ab oībus tribulatiōibꝰ; Immittit angelus dn̄iī circuitu timētiū eū: ⁊ᶠ eruet eos:Sicut ſcriptū ē fratres: nō quō habēt aliqͥmēdoſi codices. Immittet angelū dn̄s incircuitu timētiū eum ⁊ eruet eos: ſꝫ ſic: Immittet angelus dn̄i in circuitu timentiū eū⁊ eruet eos. Quē hic dixit angelum domini: qui immittit in circuitu timentiū eum: ⁊eruit eos. Ipſe dominꝰ noſter Ieſus chriſtus in prophetia dictus eſt magni cōſilijangelus: magni conſilij nuncius. Sic illum dixerunt prophete. Ipſe ergo magnicōſilij angelus: id eſt nuncius: immittit ineos qui timent dominum ⁊ eruit eos. Noli ergo timere ne lateas. Ubicunqꝫ dominū timueris: nouit te ille angelus: qui īmittit in circuitu ⁊ eruet te. Aperte mō de ip̄oſacramēto vult dicere: qd̓ ferebatur in manibus ſuis. Ouſtate ⁊ videte quoniam ſuauis eſt dominꝰ: Nōne aperit ſe pſalmus: ⁊ oſtēdit tibi illā qͣſi inſaniā⁊ furorē ꝯſtātē: ⁊ ſanā ⁊ ſobriā ebrietatē illiꝰ Bauid qͥ figurate ſacͣmētū dn̄icū on̄debat: qn̄ illi miſeri corā rege Achis dixerūtquomodo ē? Qn̄ dicebat dominꝰ: niſi qͥs
Alia lr̄a.