PſalmusXXXIII.
oſtia porte: ⁊ ſaliue decurrebant ſuꝑ barbā eiꝰ. Affectabat ille. Quid ē affectabat?Affectū habebat. Quid eſt affectū habe̓?Quia cōpaſſus ē īfirmitatibꝰ nr̄is: ⁊ iō voluit ip̄am carnē ſuſciꝑe: in qͣ mortē occideret. Cōpaſſus gͦ nobis affectaſſe dictus ē.Ideo rep̄hendit Apl̓us eos qͥ duri ſūt ⁊ ſine affectu. Rep̄hendēs em̄ quoſdā: ait: ſine affectu: ſine miſcd̓ia. Ubi eſt affectꝰ ibieſt miſcd̓ia: vbi miſcd̓ia ē: miſeratꝰ ē nos deſuꝑnis. Si exinaniri ſe nollet manēs in eaforma in qua eqͣlis erat patri ſempiternꝰ:in morte remāſiſſemꝰ. Sed vt nos de morte ſempit̓na liberaret: qͦ nos pctm̄ ſuꝑbie ꝑduxerat: hūiliauit ſe factꝰ ſb̓ditus vſqꝫ admortē: mortē aūt crucis. Ergo affectabat:qꝛ ꝑuenit vſqꝫ ad mortē crucis. Et qm̄ quicrucifigit̉ in ligno extendit̉: vt aūt tympanū fiat caro: id eſt coriū: in ligno extendit̉:Dictū eſt: ⁊ tympanizabat: id eſt crucifigebat̉: ligno extendebat̉. Affectabat: id ē affectū in nobis habebat: vt aīam ſuā poneret ꝓ ouibꝰ ſuis. Tympanizabat: quomō?Ad oſtia ciuitatis. Oſtiū nobis eſt qd̓ aꝑitur: vt credamꝰ deū. Clauſeramus hoſtiaꝯtra chriſtū: ⁊ aperueramꝰ diabolo. Cōtravitā eternā clauſum cor habebamus. Illeaūt dn̄s deꝰ noſter: qꝛ clauſū cor habebamus: hoīes aduerſus vitā eternā: nec poteramꝰ videre verbū: qd̓ vidēt angeli: cruceaꝑiebat corda mortaliū: hͦ ē tympanizauitad oſtia ciuitatis: ⁊ ferebat̉ in manibus fuis. Hoc v̓o fratres quō poſſet fieri in hoīe:quis intelligat? Quis .n. portat̉ in manibꝰſuis? Manibus aliorū pōt portari hō: manibꝰ ſuis nemo portat̉. Quō intelligat̉: inip̄o Dauid: ẜm litterā nō īuenimꝰ. in chriſto aūt inuenimꝰ. Ferebat̉ em̄ chriſtꝰ in manibus ſuis: qn̄ comendās ip̄m corpus ſuūait: Hoc ē corpꝰ meū. Ferebat .n. illud corpus in manibꝰ ſuis: ip̄a eſt hūilitas dn̄i noſtri Ieſu chriſti: ip̄a ml̓tū cōmēdat̉ hoībꝰ.Ad ip̄aꝫ nos hortat̉ fratres vt viuamꝰ: ideſt hūilitatē eius imitemur: vt ꝑcutiamusGoliā: ⁊ tenētes chriſtū: vincamꝰ ſuꝑbiā.Procidebat em̄ ad oſtia porte. Quid eſtꝓcidebat? Ad hūilitatē ſe ipſe deijciebat.Quid ē ad oſtia porte? Initiū fidei qͦ ſaluiefficimur. Nemo em̄ incipit niſi ab initio fidei: ſicut dicit̉ in canticiſcāticorū: Uenies⁊ ꝑtrāſies. Ab initio fidei ꝑuēturi ſumusfacie ad faciē: ſicut ſcriptū eſt: Dilectiſſimifilij dei ſumus: ⁊ nōdū apparuit qͥd erimꝰ.Scimus qꝛ cū apparuerit: ſimiles ei erimˣ:
qm̄ videbimꝰ eū ſicuti ē. Uidebimꝰ. Qn̄Cū iſta trāſierint. Audi etiā Paulū apoſtolū: Uidemus nūc ꝑ ſpeculū in enigmate: tūc aūt facie ad faciē. Anteqͣꝫ gͦ videamus facie ad faciē: verbū qd̓ vidēt angeli:opꝰ nobis eſt adhuc oſtijs porte: ad q̄ ꝓcidit dn̄s hūilians ſe vſqꝫ ad mortē. Quid ēqd̓ ſaliue decurrebāt ſuꝑ barbaꝫ eiꝰ? In hͦem̄ īmutauit vultū ſuum corā Abimelechvel Achis: ⁊ dimiſit eū ⁊ abijt. Non ītelligentes dimiſit. Ad qͦs abijt? Ad gentes.Ergo nos intelligamꝰ qd̓ ip̄i nō potuerūt.Decurrebant ſuꝑ barbam Dauid ſaliue:Quid ē ſaliue? Quaſi v̓ba infantilia. Saliue em̄ currūt in infantibꝰ. Nōne erāt tāqͣꝫinfantilia v̓ba: māducate carnē meā: ⁊ bibite ſanguinē meū? Sꝫ iſta īfantilia verbategebāt v̓tutē ip̄ius. Uirtus em̄ in barbaintelligit̉. Saliue igit̉ decurrētes ſuꝑ barbā eiꝰ qͥd ſūt: niſi v̓ba infirma virtutē eiꝰ tegentia; Intellexit vt arbitror ſanctitas veſtra titulū pſalmi huiꝰ. Si velimus iā pſalmū exponere: timendū eſt ne illa q̄ audiſtꝭlabātur de cordibꝰ veſtris. Titulū pſalmihuiꝰ expoſuimus: in nomine dn̄i nr̄i Ieſuchriſti. Qm̄ craſtinus dies dominicꝰ eſt: ⁊debemus vobis ſermoneꝫ: differamus incraſtinum: vt etiā pſalmi textum libenteraudiatis.Sermo Scd̓s de eodē pſalmo.Ui heſterno die affuiſtis: nō dubito qd̓ meminiſtis pollicitatōis noſtre. Tp̄us em̄ eſt in noīe dn̄i debitū ſolue̓. Ip̄e qͥ inſpirauit vt ꝓmitteremꝰ:ipſe dabit vt ſoluamꝰ: ſꝑ exiſtentes debitores caritatꝭ. Ipſa ē em̄ q̄ ſꝑ reddit̉ ⁊ ſꝑ debetur: ſicut dicit Apl̓us: Nemini qͥcqͣꝫ debeatis: niſi vt inuicē diligatis. Pſalmi huius titulū heri expoſuim: cuius expoſitiocū nos diutiꝰ retineret: eiuſdē pſalmi textūexponendū diſtulimꝰ. Audiamus em̄ qͥdſpūſſanctus ꝑ os ꝓphete ſancti ſui dicat iniſto ſermone pſalmi: qd̓ cōgruat titulo quēheſterno die tractauimꝰ. Qui nō affuerūttn̄ ⁊ hͦ debitū petunt: ne forte ꝓ alijs tātasmoras faciētes fraudemꝰ eos: qͥbꝰ iā reddēdū ē qd̓ debemꝰ: breuiter cōmemoratū agnoſcāt qͣntū pn̄t: qui hodie aſſūt ⁊ heri noaffuerūt. Si quid aūt eos mouet qd̓ diligētius interrogare debeāt: patientes auresnoſtras inueniēt in nomine chriſti alijs tꝑibus: ne iſta mō occupent̉. Diximꝰ ſcriptūeſſe in libro regnorū: ꝙ Dauid cū fugeret