PſalmusXXXII.

ſtatꝰ ē vt te cōſolaret̉. Potuit em̄ vtiqꝫ ſine triſticia eſſe dn̄s: iturus ad paſſionē. Sipotuit miles: nō potuit imꝑator? Quō potuit miles? Attēde Paulum exultantē ꝓpinquātē paſſioni: Ego aūt iā inquit: īmolor ⁊ tp̄us reſolutiōis mee inſtat: bonū certamē certaui: curſum cōſūmmaui: fidē ſeruaui: de cetero ſuꝑeſt mihi corona iuſticie:quā mihi dn̄s reddet in illa die iuſtꝰ iudex.Nō ſolū aūt mihi: ſꝫ et omnibꝰ qͥ diligūt aduentū eiꝰ. Uidete quēadmodū exultat vēturꝰ ad paſſionē. Ergo gaudet̉ coronādꝰ:cōtriſtat̉ coronaturꝰ. Quid igit̉ portabat?Infirmitatē quorūdā: qͥ veniente tribulatiōe vel morte ꝯtriſtant̉. Sꝫ vide quō eosducit ī directionē cordis: Ecce tu volebasviuere: nō volebas tibi aliqͥd accide̓: ſꝫ deꝰaliud voluit. Due volūtates ſunt: ſꝫ volūtas tua corrigat̉ ad volūtatem dei: nō volūtas dei detorqueat̉ ad tuam. Praua eſtenim tua: regula eſt illa. Stet regula: et qd̓prauū eſt ad regulam corrigatur. Uidetequomō hoc docet dominꝰ chriſtꝰ: Triſtiseſt aīa mea vſqꝫ ad mortem: ⁊ pater ſit fieripōt trāſeat a me calix iſte. Ecce on̄dit hūanā volūtatē. Sꝫ vide rectū cor: verūtamēnō qd̓ ego volo: ſed qd̓ tu vis pat̉. Hoc gͦfac gaudēs in his q̄ tibi accidūt: ⁊ ſi euenerit dies ille vltimꝰ gaude: aut ſi ſurripit humana cuiuſdā volūtatis fragilitas: cito dirigat̉ in deū: vt ſis ī eis quibꝰ dicit̉: Gloriamini omnes recti corde.Explicit Tractatus de psͣ. XXXI.Incipit Tractatus de psͣ. XXXII.Expoſitio pſalmi.Xultate iuſti ī dn̄o: Exultateliuſti: nō in vobis. Nō em̄ hoc tutū eſt: ſed in dn̄o. Rectos decett collaudatio. laudatio. Ip̄i laudāt dn̄m: qui ſe ſb̓dūtdn̄o. Alit̓ em̄ diſtorti ⁊ praui ſunt. ¶ Cofitemī dn̄o ī cithara: Confitemī dn̄o:exhibētes ei corpora vr̄a hoſtiā viuā. Inpſalterio decachordo pſallite ei.Seruiāt mēbra vr̄a dilectiōi dei ⁊ ꝓximi: īquibꝰ tria ⁊ ſeꝑtē p̄cepta ſeruant̉. ¶ CanAlia lr̄a. tate ei cāticū nouū: Cantate ei canticūgratie fidei. Bene cantate ei ī iubilatione. Bn̄ cantate ei in leticia. ¶ Qm̄frectus ē ſermo dn̄i: Qm̄ rectꝰ eſt ſermo dn̄i ad faciēdos vos: qd̓ ꝑ vos fieri nōpoteſtis. Et oīa oꝑa eiꝰ ī fide. Nec qͥſqͣꝫ ſe meritis operū ꝑueniſſe ad fidē putet:cū in ip̄a fide ſint oīa oꝑa que diligit deuſ.Diligit miſericordiā ⁊ iudiciuꝫ.

Diligit em̄ miſericordiā quaꝫ nūc p̄rogat:⁊ iudiciū qͦ id qd̓ p̄rogauerit exigat. Miſericordia domini plena eſt terra.Per orbē peccata dimittunt̉ homībꝰ ī miſericordia dn̄i. Verbo dn̄i celi firmati ſunt: Nō em̄ a ſeip̄is: ſed verbo domini iuſti firmati ſunt. Et ſpū oris eiusoīs v̓tus eoꝝ. Et ſancto eius ſpū oīs fides eoꝝ. Cōgregans ſic̄ in vtre aqͣsmaris: Cōgregat ppl̓os ſeculi in ꝯfeſſionē peccati: ne ꝑ ſuꝑbiā libere defluāt. Ponens ī theſauris ab yſſos. Et eis occulta ſua ſeruat ad diuitias. Timeatdominū oīs terra: Timeat oīs pecca­ Alia lr̄ator: vt peccare deſinat. Ab ip̄o em̄ co­ foēs inhamoueant̉ᶠ vniuerſa. Nec terroribꝰ ho tes orbē.minū vel cuiuſqͣꝫ creature: ſed ab ip̄o commoueant̉ oēs qͥ habitāt orbē. Qm̄ ip̄edixit ⁊ facta ſunt: Nō em̄ ea q̄ timeantaliꝰ aliqͥs fecit: ſꝫ ip̄e dixit ⁊ facta ſūt. Ip̄emādauit ⁊ creata ſunt. Ipſe mādauitverbo ſuo: et creata ſunt. Dn̄s diſſipat cōſilia gentiū: Nō eius regnū: ſedſua querētiū regna. Reprobat aūt cogitatiōes ppl̓oꝝ. Beatitudinē terrenāͣ cōcupiſcētiū. Et reprobat conſiliaprīcipū. Talibꝰ ppl̓is dn̄ari q̄rētiū. Cōſiliū v̓o dn̄i manet ineternū. Cōſiliūv̓o dn̄i qͦ beatū nō facit: niſi ſb̓ditū ſibi: ma Alia līa.net ineternū. Logitatiōes cordis eiꝰfī ſecula ſeculoꝝ. Cogitatōnes ſapiētie ⁊ generaeiꝰ nō ſunt mutabiles: ſed manētes ī ſeculū Alia līaſeculi. Beata gēs cuiꝰ ē dn̄s deusfeorū: Una gens beata ē: ꝑtinēs ad celeſtē ciuitatē: q̄ ſibi dn̄m nō niſi deū ſuū elegit. Populꝰ que elegit dn̄s ī hereditate ſibi. Neqꝫ hec a ſeip̄a: ſꝫ dei munereelecta eſt: vt poſſidēdo eā incultā ⁊ miſerāeſſe nō ſinat. De celo reſpexit dn̄s:⁊ vidit oēs filios hoīm. De aīa iuſtamiſericordit̉ vidit dn̄s oēs qͥ ī nouā vitā renaſci volūt. De p̄ꝑato habitaculoſuo: De habitaculo ſuſceptōis hūane qd̓ꝯꝑauit ſibi. Reſpexit ſuꝑ oēs qͥ in habitāt terra. Miſericordit vidit oēs qͥ inhabitāt carnem: vt p̄ſit illis in regēdo eos.Qui finxit ſingilatim corda eoꝝ.Qui cordibꝰ eoꝝ dona ꝓpria ſpūaliter tribuit: vt nec totū corpꝰ oculꝰ: nec totū auditus: ſꝫ aliꝰ ſic: aliꝰ aūt ſic: incorporent̉ chriſto. Qui intelligit omīa oꝑa eoruꝫ. glia lraApud illū intellecta ſūt oꝑa eoꝝ. Noſaluꝰ ſit rex ī multitudine v̓tutis.Nō ſaluꝰ ſit qͥ carnē ſuā regit: ſi ī ſua v̓tute

rpſallite ei ī vociferatiōe.Alia lr̄a.

Alia lr̄a