PſalmusLLII
ciā ergo quicqͥd volo: qꝛ ⁊ ſi bona oꝑa nōhabuero: ⁊ tm̄ credidero ī deū: deputabitur mihi ad iuſticiā. Si dixit ⁊ decreuit: lapſus dimerſus ē: ſi adhuc cogitat ⁊ fluctuat: ꝑiclitat̉. Scpͥtura aūt dei verꝰqͣꝫ intellectꝰ: n̄ ſolū ꝑiclitātē a ꝑicl̓o liberat: ſed ⁊ dimerſū a ꝓfudo eleuat. Rn̄deo gͦ tāqͣꝫ contra apl̓m: ⁊ dico de ip̄o Abraā. qd̓ īuenimꝰetiā in epl̓a alteriꝰ Apl̓i: qui volebat corrigere hoīeſ: qͥ male ītellexerāt iſtū apl̓m. Iacobꝰ em̄ in epl̓a ſua: ꝯͣ eos qͥ nolebāt benęoꝑari d̓ ſola fide: p̄ſumēteſ ip̄iꝰ Abraē oꝑacōmēdauit: cuiꝰ Paulꝰ fidē: ⁊ nō ſunt ſibiaduerſi apl̓i. Dic aūt opꝰ oībꝰ notū: Abraam filiū ſuum īmolādū deo obtulit. Magnū opꝰ: ſꝫ ex fide. Laudo ſuꝑedificationēoꝑis. ſꝫ video fidei fundamētū. Laudo fructū boni oꝑis: ſꝫ ī fide agnoſco radicē. Siem̄ hͦ p̄ter fidē rectā faceret Abraā: nihililli ꝓdeſſet qͣlecūqꝫ illud opꝰ eēt: Rurſumſi ſic tene̓t fidē Abraā: vt cū ei deꝰ imperaret offerre ſibi īmolādū filiū ſuum: diceretapd̓ ſemetip̄m: nō facio: ⁊ tn̄ credo: qꝛ meetiā ꝯtēnentē iuſſa ſua liberat deꝰ. Fides ſine oꝑbꝰ mortua eſſet: ⁊ tāqͣꝫ radix ſine fructu ſterilis atqꝫ arida remaneret. Quid gͦDebemꝰ nll̓a oꝑa p̄ponere fidei: id eſt vtan̄ fidē qͥſqͣꝫ dicat̉: bn̄ oꝑatꝰ Ea enī ip̄a opera q̄ dicūt̉ an̄ fidē: qͣꝫuis videāt̉ hoībꝰ laudabilia: īania ſūt. Ita mihi videntur eē: vtmagne vires ⁊ curſus celerrimꝰ p̄ter viaꝫ.Nemo gͦ cōputet bona oꝑa ſua an̄ fidem:vbi fides nō erat: bonū opꝰ nō erat. Bonū em̄ opꝰ ītētio fac̄: intētionē fides dirigit.Nō valde attēdas qͥd hō faciat: ſꝫ qͥd cumfac̄ aſpiciat: qͦ lacertos optīe gubernatiōisdirigat. Fac enī hoīem optīe gub̓nare nauim: ⁊ ꝑdidiſſe qͦ tendit: qͥd valet qꝛ antēnā optīe tenet: optīe mouet: dat prorā fluctibꝰ: cauet ne latera infligant̉: tātiſ eſt viribus: vt detorqueat nauim quo velit: atqꝫvn̄ velit: ⁊ dicat̉ ei vſqꝫ qͦ is: ⁊ dicat neſcio:aut nō dicat neſcio: ſꝫ dicat ad illū portumeo: necⁱ ducat ī portū: ſꝫ ī ſaxa feſtinet: Nōne iſte qͣnto ſibi videt̉ ī naui gub̓nāda agilior ⁊ efficatior: tāto ꝑiculoſiꝰ eā ſic gubernat vt ad naufragiū ꝓperādo ꝑducat? Talis eſt ⁊ qͥ optīe currit p̄ter viā: Nōne ergoerat meliꝰ ⁊ tolerabiliꝰ: vt eēt gubernator ille aliquāto īualidior: vt cū labore ⁊ aliquadifficultate gubernacula r̄geret: ⁊ tn̄ rectūdebitūqꝫ curſū teneret: rurſumqꝫ ille pigriꝰetiā ⁊ ībecilliꝰ tn̄ viam ābularet: qͣꝫ p̄ter viam fortiter curreret? Optimꝰ gͦ ille qui ⁊ vi
am tenet ⁊ bn̄ ibi ambulat. Sequētis autēſpei: qͥ ⁊ ſi aliquātulū claudicat: nō oīno vterret aut remaneat: ſed ꝓgrediat̉: ⁊ ſi paulatim. Fortaſſe bene ſperandū eſt euꝫ quotendit etiam tardius peruēturū. Ergo fratres ex fide iuſtificatꝰ eſt Abraam: ſed ſi fidem opera non preceſſerunt: tamen ſecutaſunt. Nūquid enim fides tua ſterilis erit?Si ſterilis non es: ſterilis non eſt ipſa. Aliquid mali credidiſti: ⁊ igne malicie tue radicem tue fidei concremaſti. Tene ergo fidem operaturus. Sed dicis? Non hoc aitApl̓s Paulus: īmo hoc ait Paulus Apoſtolꝰ: Fides inquit: que per dilectionē operatur. ⁊ alio loco: Plenitudo enī legis caritas. ⁊ alio. Omnis enī lex in vno ſermone impletur: eo ꝙ ſcriptū eſt: Diliges ꝓximum tuum tanqͣꝫ te ipſum. Uide ſi nonvult te operari qui dicit: Non adulterabis: nō homīcidiū facies: non ꝯcupiſces:⁊ ſi quod eſt aliud mandatū in hoc ſermone recapitulat̉: Diliges ꝓximū tuuꝫ tāqͣꝫte ipſum. Dilectio ꝓximi malū nō operat̉:plenitudo autē legis: caritas. Nunqͥd caritas ꝑmittit aliquid mali te facere: ei quēdiligis? Sꝫ forte tantūmodo mali nihil facis: nō etiā aliquid boni. Ergo nec caritaſpermittit te non p̄ſtare quicquid potes eiquem diligis. Nōne illa eſt caritas q̄ oratetiā ꝓ inimicis? Ergo deſerit amicū: qui bene optat inimico. Itaqꝫ ſi fides ſine dilectione ſit: ſine oꝑe erit. Ne aūt multa cogites de oꝑe fidei: adde illi ſpem ⁊ dilectionem: ⁊ noli cogitare quid opereris. Ip̄a dilectio vacare nō poteſt. Quid enī de quoqͣꝫ hoīe: etiam male operatur: niſi amorDa mihi vacantē amorē ⁊ nihil oꝑanteꝫ.Flagitia: adulteria: faciora: homicidia: luxurias oēs: nōne amor operat̉? Purga ergo amorē tuū: aquā fluentē in cloacam cōuerte ad ortū. Quales impetus habebasad mūdū: tales habeas ad artificē mūdi.Nō vob̓ dr̄: nihil ametꝭ. Abſit. Pigri: mortui: deteſtādi: miſeri eritis: ſi nihil ametis.Amate: ſꝫ qͥd ametꝭ videte. Amor d̓i: amorꝓximi caritas dicit̉: Amor mūdi: amor hꝰſeculi cupiditas dicit̉. Cupiditas refrenetur: caritas excitet̉. Ipſa enim caritas bene operantis: dat ei ſpem bone cōſcientie:ſpem enī gerit bona conſcientia. Quomōmala conſcientia tota in deſperatione eſt:ſic bona ꝯſciētia tota in ſpe: Et erūt tria hͦd̓ quibꝰ dixit Apl̓s: Fides: ſpes: caritas. ⁊alio loco ip̄a tria. Sꝫ ꝓ ſpe bonā ꝯſcīaꝫ po
h 5