Pſalmus

RLX

quando eſurienti chriſto nō dabant cibū:quando ſitiēti non dabant potū: quandonudū nō veſtiebāt: peregrinū nō ſuſcipiebant: egrotantē nō viſitabant. Tunc contemebāt: cū ceperit illis enumerari confundētur: ⁊ hec cōfuſio ineternū erit. Hāctimens iſte qui pauet: vel cuius ad deū eſtmētis exceſſus hoc rogat: In te dn̄e ſperaui: nō confundar ineternū: Et in tua iuſticia erue me ⁊ exime me. Nam ſi attendas ad iuſticiam meā damnas me. Intua iuſticia me erue. Eſt enim iuſticia dei:que ⁊ noſtra fit: cuꝫ donatur nobis. Ideoautem dei iuſticia dicitur: ne homo ſe putet a ſeipſo habere iuſticiam. Sic em̄ dicitapl̓s Paulus: Credēti in eū qui iuſtificatimpiū. Quis eſt qui iuſtificat impiū? Quiex impio facit iuſtū. Deputatur fides eiusad iuſticiā. Iudei vero quia ſuis viribꝰ ſeputabāt implere poſſe iuſticiā: offenderūtin lapidem offenſionis: ⁊ petrā ſcandali: ⁊gratiā chriſti non agnouerūt. Acceperuntem̄ legē qua fierent rei: nō qua liberarent̉a reatu. Deniqꝫ quid de illis Apoſtolª dicit: Teſtimoniū em̄ perhibeo illis quia zelum dei habent iudei: ſed nō ſcd̓m ſciētiā.Quid eſt qd̓ dixit ꝙ zelū dei habēt: ſꝫ nōẜm ſciētiā? Audi qͥd ſit nō ẜm ſcientiā. Ignorantes enim dei iuſticiam ⁊ ſuā volētesconſtituere: iuſticie dei non ſunt ſubiecti.Si ergo ideo nō ſcd̓m ſcientiā zelū dei habent: quia ignorāt iuſticiā dei: ⁊ volunt ſuam ſtatuere: qua ſe ex ipſis iuſtificāt: ideogratiam dei nō cognouerunt: quia gratisſaluari noluerunt? Quis eſt qui nō ſaluat̉gratis; In quo nō inuenit ſaluator qd̓ cōronet: ſed quod dānet. non inuenit meritahonorū: ſed inuenit merita ſuppliciorū. Siagat tanqͣꝫ veraciter ex regula legis ꝓpoſita: dānādus eſt peccator. Hac regula ſiageret quē liberaret? Omnes em̄ peccatores inuenit: ſolus ſine peccato venit: qͥ noſpeccatores inuenit. Hoc ait Apl̓us: Omnes em̄ peccauerūt ⁊ egent gl̓ia dei. Quideſt egent gloriā dei? Ut ipſe liberet nō tu.Quia tu te liberare nō potes: indiges liberatore. Quid eſt qd̓ te iactas? Quid ē qd̓de lege ⁊ iuſticia p̄ſumis? Nō vides quidintus cōfligat in te: de te: aduerſus te? Nōaudis pugnantē ⁊ cōfitentē: ⁊ adiutoriuꝫin pugna deſiderantē? Nō audis athletādomini ab agonitheta petentē adiutoriuꝫpugne ſue? Nō em̄ ſic te expectat deus certantem: quomō te expectat editor: ſi forte

pugnes ī amphitheatro. Ille tibi premiuꝫdare pōt ſi viceris: adiuuare te periclitantem nō poteſt. Nō ſic expectat deꝰ. Uideergo attēde eū qui dicit: Cōdelector em̄ legi dei: ſcd̓m interiorē hominē. Uideo aūtaliam legē in mēbris meis: repugnantē legi mentis mee: ⁊ captiuū me ducentē in lege peccati que eſt in mēbris meis: Miſerego homo: qͥs me liberabit d̓ corpore mortis huius? Gratia dei per Ieſum chriſtuꝫdominum noſtrum. Quare gratia? Quiagratis datur. Quare gratis datur? Quiamerita tua nō preceſſerūt: ſed beneficia deite preuenerunt: Illi ergo gloria qui nos liberat. Omnes enim peccauerunt ⁊ egentgloria dei. In te ergo domine ſperaui nonin me: nō confundar ineternuꝫ: quia in eoſpero qui nō ꝯfundit. In tua iuſticia erueme ⁊ exime me: Quia non inueniſti in meiuſticiam meā: erue me in tua: hoc eſt illudme eruat quod iuſtificat me: quod ex īpiopium facit: quod ex iniquo iuſtum: qd̓ exceco videntē: qd̓ ex cadente ſurgenteꝫ: qd̓ex flēte gaudentē. Hoc me liberat: nō egoIn tua iuſticia erue me ⁊ exime me. Inclina ad me aurem tuam: Fecit hocdeus quādo ipſum chriſtum ad nos miſit.Illū ad nos miſit: qui inclinato capite digito ſcribebat in terra: quādo ei adulteramulier offerebatur punienda. Ille auteminclinauerat ſe ad terrā: id eſt deus ad hominem: cui dictū eſt: Terra es ⁊ in terramibis. Non em̄ quaſi corporalibus locis deus ad nos inclinat aurem ſuam: aut membris iſtis corporeis determinatis finituseſt. Omnino nihil horū cogitent humanaphātaſmata: veritas eſt deus. Ueritas necquadra eſt: nec rotūda: nec longa. Ubiqꝫpreſens eſt: ſi cordis oculus ad eam pateat. Inclinat tamen aurem ſuam ad nos deus miſericordiam deponens ſupra nos.Que maior miſericordia: qͣꝫ vt vnicū ſuūdaret nobis: non viuere nobiſcum: ſed mori pro nobis? Inclina ad me aurem tuam.Accelera vt eximas me. Exaudit̉ .n.in hoc cū dicit: accelera. Ad hoc em̄ poſitū verbū eſt: vt hoc totuꝫ qd̓ nobis videt̉qͣꝫdiu voluitur ſeculū intelligas punctumeſſe. Nō eſt diu quod habet extremū. AbAdam vſqꝫ ad hodiernum diem peractūeſt: et multo vtiqꝫ plus peractum eſt qͣꝫ reſtat peragendū. Si adhuc viueret Adamet hodie moreretur: quid ei prodeſſet tamdiu eſſe: tamdiu vixiſſe? Ergo celeritas