PſalmusLB
damnū patietur: ipſe aūt ſaluus erit: ſic tn̄quaſi per ignē. Sed aliud eſt igne nō ledi:aliud per ignē ſaluari. Et vnde? Propterfundamentū. Non recedat ergo de cordefundamentū. Noli ſuꝑ fenū ponere fundamentū: hoc ē noli anteponere fenū fundamento: vt fenū habeat primū locū in corde tuo. ⁊ ſcd̓m chriſtus. Sed ſi iam nō pōtibi eſſe niſi fenū: vel primū locum ibi habeat chriſtus: ⁊ fenū ſcd̓m. Ergo fundamentū eſt chriſtus. Quomō dixi dedicatuꝫ eſtcaput noſtrū: ip̄m caput eſt fundamentū?Sꝫ fundamētū deorſū ſolet eſſe: caput autē ſurſum. Intelligat ſanctitas veſtra quiddicam: fortaſſis explicabo in noīe chriſti.Pōdera gemina ſūt. Pōdus enī eſt impetus quidā cuiuſqꝫ rei: velut conātis ad locū ſuū. Hoc eſt pondus: Fers lapidē manu: pateris pondus: p̄mit manū tuā: quialocū ſuū querit. Et vis videre qͥd querat?Subtrahe manū: ⁊ venit ad terrā: qͥeſcit interra: ꝑuenit quo tendebat: īuenit locū ſuum. Pondus gͦ illud motꝰ erat quaſi ſpōtaneᵉ: ſine aīa: ſine ſenſu. Sūt aliqua q̄ ſurſum verſus petūt locū. Namqꝫ ſi aquā mittas ſuꝑ oleū: pondere ſuo in ima tēdit. Locū em̄ ſuuꝫ querit: ordinari querit: qꝛ p̄terordinē eſt aquā ſuꝑ oleū. Donec gͦ veniatad ordinē ſuū: inquietus motꝰ eſt: donecteneat locū ſuum. Contra oleū funde ſubaquā (v̓bi gratia) quēad modū ſi vas oleicadat in aquā: in abyſſū: in mare: ⁊ frāgatur: nō ſe patit̉ oleū ſubter. Quomō aquaſuꝑ oleū miſſa: pōdere ſuo ad ima locū ſuum querit: ſic oleū ſubter aquā fuſū: pōdere ſuo ad ſūma locū ſuuꝫ q̄rit. Si ergo itaeſt fratres: qͦ tēdit ignis ⁊ aqua? Ignis ſurſum fertur: locū ſuū querit: ⁊ aqua locū ſuum q̄rit pōdere ſuo. Lapis ima petit: ⁊ lignū ⁊ colūne ⁊ terra: vn̄ edificāt̉ iſte domꝰ.De illo ergo ſunt genere rerū que pōdereſuo deorſum ferunt̉. Manifeſtuꝫ eſt ergoideo deorſū accipere fundamentū: qꝛ podere ſuo deorſū verſus ferunt̉: ⁊ niſi ſit qd̓ſuſtineat totū cadit: qꝛ totum ad terrā vergit. Rebus ergo ad ima tendētibꝰ: in imoponit̉ fundamētū. Eccl̓ia vero dei in imopoſita tēdit in celū. Fundamētū gͦ noſtruꝫibi poſitū eſt: dn̄s noſter Ieſus chriſtus ſedēs ad dexterā patris. Si ergo intellexitſanctitas veſtra: quia iam dedicatū eſt fundamentū noſtrū: audiamus breuiter pſalmū: ⁊ decurramus.Expoſitio Secunda.
Xaltabo te domine qm̄ ſuſcepiſti me: nec iocundaſti inuimicos meos ſuꝑ me. Quosinimicos? Iudeos: In dedicationē fundamēti. Ip̄aꝫ dedicationē intelligamꝰ domꝰfuture. Qd̓ enī dicit̉ mō ex ꝑſona fūdamēti: tc̄ dicet̉ ex ꝑſona vniuerſe domꝰ: Quosgͦ inimicos? Iudeos: an potius diabolū ⁊angelos eiꝰ: qͥ ꝯfuſi diſceſſerūt poſtqͣꝫ dn̄sreſurrexit. Prepoſitus mortꝭ doluit victāmortē. Et nō iocūdaſti īimicos meos ſuꝑme: qꝛ teneri apud inferos non potui.Dn̄e deꝰ meꝰ clamaui ad te: ⁊ ſanaſti me: Orauit in mōte dn̄s an̄ paſſionē: ſanauit eū: Quē ſanauit qͥ nūqͣꝫ egrotauit: Uerbū deū: verbū diuitatē? Nō. Sedmortē carnis portabat: vulnus tuū portabat: ſanaturꝰ te de vulnere tuo. Sanata ēautē caro: Quādo: Cuꝫ reſurrexit. AudiApl̓m: Uide verā ſanitatē. Abſorpta eſtait. mors in victoria: Ubi eſt mors aculeꝰtuꝰ? vbi eſt mors ꝯtentio tua? Ergo exaltatio illa nr̄a tunc erit vocis chriſti: mō eſt exaltatio. Domine reduxiſti ab inferis anima meā: Nō opus eſt vt exponat̉. Saluū feciſti me a deſcēdētibꝰin lacu. Qui ſunt qui deſcendūt in lacū?Oēs peccatores mergētes in ꝓfundū. Lacus eſt em̄ ꝓfunditas ſeculi. Que ē iſta ꝓfunditas ſeculi? Abundantia luxurie ⁊ nequicie. Qui gͦ libidinibꝰ ſe īmergūt ⁊ terrenis deſiderijs: deſcendūt in lacuꝫ. Taleschriſtū ꝑſecuti ſūt: ſed qͥd dicit: Saluū feciſti me a deſcēdentibꝰ in lacū. Pſallitedn̄o ſancti eiꝰ: Quia reſurrexit caputveſtrū: hͦ ſperate mēbra cetera qd̓ videtisin capite. Hoc ſperate mēbra: qd̓ credidiſtis in capite. Prouerbiū eſt antiquū ⁊ verū: Ubi caput ⁊ cetera mēbra: chriſtꝰ in celū aſcēdit: qͥ nos ſecuturi ſumꝰ. Nō remāſit apud inferos: reſurrexit: iā nō moritur.Cū reſurrexerimꝰ ⁊ nos: iā nō moriemur.Has gͦ ꝓmiſſiones habētes: pſallite dn̄oſancti eiuſ. Et confitemini memorieſanctitatis eiꝰ. Quid eſt ꝯfitemini memorie? Obliti enī eratꝭ eū: ſed ip̄e vos nōeſt oblitꝰ. Qm̄ ira ī indignatiōe eius: ⁊ vita in volūtate eius. Ira ī indignatiōe pctōri. Qua die ederitis mortemoriemini. Tetigerūt mortui ſunt: dimiſſide ꝑadiſio: qꝛ ita in indignatiōe eiꝰ: ſꝫ nō ſine ſpe. Quia vita in volūtate eiꝰ. Quid ēin volūtate eiꝰ? Nō in viribꝰ nr̄is: nō in meritis nr̄is: ſꝫ qꝛ voluit: ſaluos nos fecit: nō