PſalmusBLIA
mulierē: vt ad ꝑadiſū admitteret̉. Quid ergo ille Adā in ſtercore ꝑturiēs īmortalitatē intrinſecꝰ: vermibꝰ flueſcēs extrinſecus:qͥd ait mulieri? Tāqͣꝫ vna ex inſipiētibꝰ mulieribꝰ locuta es. Si bona ꝑcepimꝰ de manu dn̄i: mala aūt qͣre nō ſuſtineamꝰ. Iterū⁊ ille manū dn̄i dixit in ſe: qd̓ eū diabolusꝑcuſſerat: qꝛ nō attēdebat qͥs ꝑcuteret: ſedqͥs ꝑmitteret. Nāqꝫ ⁊ ip̄e diabolus eādemptāteꝫ quā ſibi volebat dari: manū dn̄i appellauit. Nā obijciēs crimē iuſto viro: cuidn̄s ꝑhibebat teſtimoniū: ait deo: Nūqͥdgratis Iob colit dn̄m? Tanta bona illi dediſti: ꝓpterea te colit. Sꝫ mitte manū tuaꝫ⁊ tāge oīa q̄ ſunt eiꝰ: niſi ī facie tua benedixerit tibi. Quid ē mitte manū tuā: cū ipſevellet mittere? Sꝫ qꝛ ipſe nō poſſet mitteremanū ſuā: ip̄am ptāteꝫ quā accepit a deomanū dei appellauit. Quid gͦ frēs: qꝛ tātainimici ī xp̄ianos fecerūt: ⁊ exultauerunt:⁊ iocūdati ſunt ſuꝑ eos? Sꝫ qn̄ apparebitqꝛ nō ſunt iocūdati? Quādo illi ꝯfundēt̉ꝰilli exultabūt in aduentu dn̄i dei nr̄i: cū venerit ferēs in manu retributiōes: dānationem impijs: regnū iuſtis: ſocietatē cū diaholo iniquis: ſocietatē cuꝫ xp̄o fidelibus.Quādo ergo hͦ oſtēdet? Quādo ſtabūt iuſti in magna ꝯſtantia. De ſcripturis dico:recordamini lectionem de libro ſapientie.Tūc ſtabūt iuſti in magna cōſtātia aduerſus eos qui ſe anguſtiauerūt. Illi auteꝫ dicēt inter ſe penitētes: ⁊ p̄ anguſtia ſpūs gemētes: Quid nobis ꝓfuit ſuperbia: ⁊ diuiciaꝝ iactātia quid cōtulit nobis? Trāſier̄tem̄ oīa illa tanqͣꝫ vmbra. Et quid dicēt deiuſtis? Quomō ꝯputati ſūt īter filios dei:⁊ inter ſanctos ſors illoꝝ ē. Tūc erit dedicatio domꝰ: que mō in tribulatiōibꝰ fabricatur. Tūc recte dicit ppl̓s ille: Exaltabo.te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me: nec iocūdaſti inimicos meos ſuper me. Uera ergo erit voxiſta in ppl̓o dei: qui ppl̓s mō anguſtat̉: modo tribulat̉: tātis tētationibꝰ: tantis ſcādalis: tantis inſecutiōibꝰ: tāta preſſura. Hectormēta animi nō ſentit in eccl̓ia qͥ nō proficit: putat enī qꝛ pax eſt. Sed incipiat proficere: ⁊ tūc videt in qua preſſura ſit: qꝛ cūcreuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet: tūc apparuerūt zizania. Et qͥ appōit ſcīaꝫ apponit dolorē: proficiat ⁊ videbit vbi ſic exiſtat fructus ⁊ apparebūt zizania: Uox veridica ēꝑ apl̓m: deleri nō pōt ab initio vſqꝫ ī finē:ſed ⁊ oēs qui volūt inquit pie viuere ī xp̄oꝑſecutione patiunt̉. Maligni aūt hoīes ⁊
ſeductores ꝓficiūt in peius: ipſi errantes⁊ alios in errorē mittētes. Et vnde v̓ba illa pſalmi: Suſtine dn̄m: virilit̓ age: ⁊ confortet̉ cor tuū ⁊ ſuſtine dominū? Paꝝ eratſemel ſuſtinere dominū niſi repeteret. Neforte ſuſtineret biduo: triduo. quatriduo:⁊ maneret preſſura ⁊ tribulatio: ideo addidit viriliter age: addidit ⁊ cōfortet̉ cor tuūEt qꝛ ab initio vſqꝫ in finē ſic erit: qd̓ habꝫſententia in capite: hoc habet in fine: ⁊ ſuſtine dominū. Trāſeūt iſta que te premūt⁊ vēiet quē ſuſtines ⁊ exterget ſudorē. Siccabit lachrymā: vltra nō flebis. Mō autēgemamus in tribulatiōibꝰ ſicut dicit Iob:Nōne tēptatio ē vita hūana ſuꝑ terram?Tamē frēs anteqͣꝫ veniat dies dedicationis domꝰ: videamus qꝛ iā dedicatū ē caput noſtrū: iā facta ē dedicatio domꝰ in capite tāqͣꝫ dedicatio fundamēti. Caput ſurſum ē: fundamētū deorſū ē. Ne forte propterea male dixerimꝰ fundamētū eē xp̄m:qꝛ culmē ē potiꝰ: aſcēdit ī celū: ſedet ad dexterā patrꝭ. Sꝫ puto nos nō erraſſe. Apl̓senī dixit. Fundamētū enī aliud nemo pōtponer̄ p̄ter id qd̓ poſitū ē: qd̓ ē Ieſus xp̄sSiquis autē ſuꝑedificauerit ſupra fundamentū hoc: auꝝ: argentū: lapides p̄cioſoſQui bene viuūt: qui deū honorant ⁊ laudant: qui patientes ſūt in tribulationibusqui deſiderāt patriā: ip̄i edificāt auꝝ: argētū: lapides p̄cioſos. Qui aūt amāt adhucſecularia ⁊ negocijs t̓renis adhuc īplicatiſūt: ⁊ dediti ſūt viculis qͥbuſdā ⁊ affectiōibus carnis: domibꝰ ſuis: cōiugibꝰ: poſſeſſionibꝰ: ⁊ tamē xp̄iani ſunt: ita vt cor eoꝝnō recedat a xp̄o: ⁊ nihil p̄ponat xp̄o: quōin edificādo nihil p̄ponit̉ fundamēto: edificāt quidē ip̄i ligna: fenū: ſtipulā. Sꝫ qͥdſecutꝰ ē? Uniuſcuiuſqꝫ opꝰ quale ſit ignisꝓbabit. Ignis tribulatiōis ⁊ temptatiōisIſte ignis multos martyres hic ꝓbauit.Om̄e aūt genꝰ humanū ꝓbat ī fine. Inuēti ſūt martyres qui haberēt iſta ſecularia.Ꝙ multi diuites ⁊ ſenatores paſſi ſtū: edificabāt tamē qͥdā eorum ligna: fenū: ſtipulam in affectibus carnalibus ⁊ ſeculariumcuraꝝ: ſed tamē qꝛ chriſtum fundamētumhabebāt ſuꝑ qd̓ edificabāt: arſit fenum etipſi remāſerūt ī fundam̄to. Sic dic̄ apl̓us:Si cuiuſ opus māſerit mercedē accipiet: ⁊nihil perdet: qꝛ qd̓ amauit. hoc inueniet.Quid ergo illis fecit ignis tribulationis?Probauit eos: Si cuius opus ꝑmanſeritmercedem accipiet. Si cuiꝰ opus arſerit.