PſalmusXXV.
pl̓aſ mſſerſeoedla fuaanite ocuiosmeos eſt. Quoniā ne illo igne cōſūmar:nō merita mea: ſe miſericordia tua qua mead talē vitā ꝑduxiſti ante oculos meos ē.Et cōplacui in veritate tua. Et quiadiſplicuit mihi meū mendaciū: cōplacuitautē veritas tua: placui etiā mihi cuꝫ illa ⁊in illa. Nō ſedi cum cōcilio vanitatis? Nō elegi apponere cor meū his quiꝓuidere conant̉: quēadmodū qd̓ fieri nonpōt rerū tranſeuntiū ꝑfunctōne beati ſint.Et cum iniqua geretibꝰ nō introibo. Et quia ip̄a cauſa eſt omniū iniquitatū: ideo cū iniqua gerentibus: abſconditāOdiui eccle ꝯſcientiam nō habeo. Odio habuiſiā malignātiū cōgregatione malignoꝝ: Ut autemveniat̉ ad ipſum conciliū vanitatis: cōgregationes malignoꝝ fiūt quas odio habui:Et cum impijs nō ſedebo. Et id̓o cūtali cōcilio: cū impijs nō ſedebo: id eſt placitum nō collocabo: ⁊ cū impijs non ſedebo. Lauabo inter innocetes manus meas: Mūda faciē inter innocētesopera mea: Lauabo inter innocētes manꝰmeas: quibus amplexabor ſublimia tuaEt circūdabo altare tuū dn̄e. ¶ Vtaudiam voce laudis tue: Ut diſcamquēadmodū te laudem: Et enarre vniuerſa mirabilia tua. Et cū didicero: exponā omnia mirabilia tua. Dn̄e dilexi decore domus tue: Dn̄s mihi ⁊ noticiā ſui: ⁊ ſaluteꝫ dabit: quis me auferet eieccleſie tue. Et locū habitatiōis glorie tue. Ubi habitans gl̓ificaris. ¶ Neꝑdas cuꝫ impijs animā meā? Ne gͦſimul perdas cuꝫ his qui te oderūt animāmeā: que dilexit decorē domꝰ tue. Et cuꝫviris ſanguinū vitā meā. Et cum hiſqui ꝓximū oderūt. Nā duobus preceptisdecorat̉ domus tua. ¶ In quoꝝ manibus iniqͥtates ſunt: Ne itaqꝫ me ꝑdascū impijs: ⁊ cū viris ſanguinū: quoꝝ opera iniqua ſunt. Dextera eorū repletaeſt muneribus. Et qd̓ eis ad optinendam ſalutē eternā datū eſt: ad accipiendahuiꝰ ſeculi munera conuerterūt: exiſtimanAlia lr̄a. tes queſtū eſſe pietatē. ¶ Ego aūt ī inr ingreſſus ſū. nocētia meaʳ ambulaui: redime me⁊ miſerere mei. Ualeat mihi ad ꝑfectionem liberatiōis tm̄ preciū ſanguinis domini mei: et in ꝑiculis huiꝰ vite miſericordia tua nō deſerat me. ¶ Pes meꝰ ſte-
receſſit a iuſticia tua: In eccleſijs benedicā te dn̄e. Nō occultabo eis quos vocaſti benedictionē tuā domine: qm̄ dilectioni tue ſubinfero ꝓximi dilectionē.Prefatio in ſecūdam expoſitionēeiuſdem pſalmi.Aulus apoſtoluſ cū legeret̉: audiuitnobiſcum ſanctitas veſtra: ſicut ſcriptū eſt: inquit: Ueritas in chriſto Ieſu deponere vos ẜm priorē ꝯuerſatione: veterēhominē: eū qui corrūpit̉ ẜm cōcupiſcētiasdeceptiōis. Renouamiui autē ſpiritu mētis veſtre: ⁊ induite nouū hominē: qui ẜmdeū creatus eſt in iuſticia ⁊ ſanctitate veritatis. Et ne aliquis arbitretur deponendāeē aliquā ſubſtantiā: quēadmodū ſe expoliat qͥs tunica: aut aliqͥd forinſecꝰ accipiēdum: quō accipit aliquis veſtimentū: qͣſiponens vnā tunicā ⁊ ſumens alterā: ⁊ carnalis iſte intellectus nō ꝑmitteret homīesagere in ſe intus ſpiritualiter qd̓ precipiebat apoſtolꝰ: ſecutꝰ ē ⁊ expoſuit quid eſſet:exuite veterē hominē: ⁊ induite nouū. Cetera em̄ lectionis ipſius ad eūdem intellecimū ꝑtinent. Ait quippe quaſi dicenti: etquomō me exuiturꝰ ſum veterem: aut quomodo induiturꝰ ſum nouū? An ip̄e tertiushomo ſum depoſiturꝰ vetereꝫ hominē quēhabui: ⁊ accepturus nouū queꝫ nō habui:vt tres homīes intelligant̉: ⁊ ſit in medio qͥdeponit veterē hoīeꝫ ⁊ accipit nouū? Ne gͦquiſqͣꝫ tali carnali cogitatione impeditus:minus faceret qͣꝫ iubet̉: ⁊ nō faciens excuſaret ſe de obſcuritate lectionis: dicit in cōſequētibus: Quapropter deponētes mendaciū: loquimini veritatē: Et ecce hoc eſtdeponere veterem hominē: ⁊ induere nouum: Quapropter deponētes mendaciū:loquimini veritatem: vnuſquiſqꝫ cum ꝓximo ſuo: quia ſumus inuicem membra. Neautē quiſqͣꝫ veſtrū ita cogitet fratres: cumchriſtiano loquēdam veritatē ⁊ cum pagano mēdaciū: cū ꝓximo iubemur loqͥ veritatē. Proximus tuus ille eſt: qͥ tecū natuſ eſtex adam ⁊ eua. Omnes ꝓximi ſumus cōditione terrene natiuitatis. Et aliter fraterilla ſpe celeſtis hereditatis: ꝓximū tuū debes putare omnē hominē: ⁊ anteqͣꝫ ſit chriſtianus. Non em̄ noſti quid ſit apud deū:Quomō illū p̄ſciuerit deus ignoras. Aliquādo quem irrides adorantem lapides:cōuertitur et adorat deum fortaſſe religioſius qͣꝫ tu qui eum paulo ante irridebas.
Alia lr̄a.
Alia lr̄ardirecto. tit in rectitudine: Dilectio mea non