PſalmusXVIII

Dn̄e adiutor meus ⁊ redemptormeus. Dn̄e adiutor meꝰ tendētis ad te:qm̄ redemptor meus es tu: vt tenderē adte: ne quiſqͣꝫ vel ſapiētie ſue tribuēs: quodad te ꝯuertit̉: vel viribus: qd̓ ad te ꝑuenit:magis repellat̉ abs te qui ſuꝑbis reſiſtis:quia mūdatuſ nō eſt a delicto magno: neccōplacuit in conſpectu tuo qui redimis vtꝯuertamur: ⁊ adiuuas vt ꝑueniamꝰ ad te.Expoſitio. II¶ Dep̄cati dn̄m: vt ab occultis noſtrꝭmūdet nos: ⁊ ab alienis parcat ẜuisſuis: quid hoc ſit: intelligere debemꝰ: vt humana ratione: nō quaſi auiū voce cātemꝰNā ⁊ meruli ⁊ p̄ſitaci ⁊ corui ⁊ pice ⁊ huiuſmodi volucres ſepe ab homībꝰ docent̉ſonare qd̓ neſciūt. Scienter aūt cātare: nōaui ſꝫ homī diuīa volūtate ꝯceſſum eſt. Etqͣꝫ multi mali ⁊ luxurioſi ſic cātant: dignaauribus ſuis ⁊ cordibus: nouimꝰ ⁊ dolemus. Eo enī peiores ſūt: quo non poſſuntignorare qd̓ cantāt. Sciunt em̄ ſe cantareflagicia: ⁊ tn̄ cātant tāto libētiꝰ quāto īmūdiꝰ: qm̄ tāto ſe putāt debere fieri letiores:qͣꝫto fuerit turpioreſ. Nos aūt qͥ in eccleſiadiuina eloquia cātare didicimꝰ: ſimul etiāinſtare debemꝰ eſſe qḋ ſcriptū ē: Beatꝰ populus qui intelligit iubilationē. Proindecariſſimi qd̓ conſona voce cantauimꝰ: ſerenō etiā corde noſſe ac videre debemꝰ. Rogauit enim dn̄m vnuſqͥſqꝫ noſtrū ī hoc cātico ⁊ dixit deo: Ab occultis meis mundame dn̄e: ⁊ ab alienis ꝑce ẜuo tuo: Si meinō fuerint dominati: tūc īmaculatꝰ ero: etemundabor a delicto magno. Qd̓ vt beneſciamꝰ quid ſit: ⁊ quale hoc ſit: ipſiꝰ pſalmitextū quātū donat dn̄s breuit̓ ꝑcurramꝰ.Cantat̉ enī de chriſto: quod euidenter ibiapparet: quia illic ſcpͥtū eſt: Ipſe tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcedens de thalamo ſuo. Quis eniꝫſponſus: niſi cui deſponſata eſt illa virgoab apl̓o: cui timet caſte caſtus ſponſi amicus: ne ſicut ſerpens Euaꝫ fefellit aſtuciaſua: ſic ⁊ huiꝰ virginis ſpōſe chriſti: ſenſuscorrumpāt̉ a caſtitate: que ē ī chriſto? Inhoc ergo domino ⁊ ſaluatore noſtro Ieſuchriſto: poſita eſt magna ⁊ plena gratia: dequa dicit apoſtolꝰ Iohannes. Et vidimꝰgloriam eius: gloriam tāqͣꝫ vnigeniti a patre: plenum gratia ⁊ veritate. Hanc gloriam. Celi enarrāt: Celi ſancti ſunt: eleuati a terra: portantes dominū: qͣꝫqͣꝫ gloriam chriſti celum etiam quodāmodo narrauit. Quādo narrauit? Quādo nato do-

mino: ſtella noua que nunqͣꝫ videbatur apparuit. Sed tamen ſunt celi de quibꝰ conſequenter ibi dicitur: Nō ſunt loquele neqꝫ ſermones: quoruꝫ nō audiantur voceseorum: In omnem terraꝫ exiuit ſonus eorū: ⁊ in fines orbis terre verba eoꝝ. Quorum niſi celorum? Quorum ergo niſi apoſtolorum? Ipſi enarrant nobis gloriā dei:poſitam in chriſto Ieſu: per gratiam remiſſionis peccatorum. Omnes eniꝫ peccauerunt et egent gloria dei: iuſtificati gratis ꝑſanguinem ipſius. Quia gratis: ideo gratia. Non eſt eniꝫ gratia niſi gratuita: quianihil boni ante feceramus: vnde talia dona mereremur. Magis qͥa non gratꝭ inferretur ſupplicium: ideo gratis preſtitum eſtbeneficium. Nihil preceſſerat in meritꝭ noſtris: niſi vnde damnari deberemus. Ille autem non propter noſtram iuſticiā: ſedpropter ſuam miſericordiam ſaluos nosfecit per lauacrum regeneratiōis. Hec eſtinquam loria dei: hanc celi enarrauerūt.Hec eſt inquam gloria dei: nō tua. Nihilenim boni feciſti: et tamen tantum bonumaccepiſti. Si ergo pertines ad gloriā quaꝫceli enarrauerūt: dic domino deo tuo: Deus meus miſericordia eius preueniet me.Preuenit enim te: vtiqꝫ preuenit: quia nihil in te boni inuenit. Preueniſti ſupplicium eius ſuperbiēdo: ille preuenit ſupplicium tuum peccata delendo. Tanqͣꝫ eniꝫ expeccatore iuſtificatuſ: ex impio pius factꝰ:ex damnato regno aſſumptus: dic̄ dominō deo tuo: Non nobis domine nō nobiſ:ſed nomini tuo da gloriaꝫ. Dicamus nonnobis. Quibus enim ſi quaſi nobis? Dicamus inqͣꝫ non nobiſ: quia ſi ita faceret ſicut nobis: nō niſi penas infligeret nobis.Non nobis: ſed nomini ſuo det gloriam:quia nō ſecundū iniquitates noſtras fecitnobis. Nō ergo nobis domine nō nobis.Repetitio confirmatio eſt. Non nobis domine: ſed nomini tuo da gloriam. Hoc illinouerant celi: qui enarrant gloriā dei. Etopera manuum eius annunciat firmamentum. Et quod dictū eſt: gloriādei: hoc repetitum eſt: opera manuū eius.Que opera manuum eius? Non ſicut quidam ſentiunt: deꝰ verbo fecit omnia: ⁊ tanqͣꝫ preſtantiorem ceteris homineꝫ ſuis manibus fecit. Non ita ſentiendum eſt: infirma eſt iſta et non ſatis elimata ſententia.Omnia enim verbo fec̄it. Nam licet opera dei diuerſa narrentur: in quibus hoīem

d 5