Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXIIII

declinauerūt ſil̓ inutiles facti ſunt:Id eſt iudei tales facti ſūt qͣles gētes: dequibꝰ ſupͣ dictū eſt. eſt faciat bonu: ē vſqꝫ ad vnū. Sil̓r vt ſuꝑ intelligendū ē. Sepulchrū pates ē guttur eoꝝ. Aut voracitas ſignificat̉ inhiātis gule: Aut ī allegoria: occidūt quaſideuorāt int̓fectos eos: qͥbꝰ ſuoꝝ moꝝ ꝑuerſitatē ꝑſuadēt. Cui ſil̓e ē ecōtrario: qd̓ Petro dictū eſt: Macta et māduca: vt in ſuāfidē bonos mores gentes ꝯuerteret.guis ſuis doloſe agebat: Comes eſtvoracibꝰ adulatio oībꝰ malis. Uenenuaſpidū ſub labijs eoꝝ. Uenenū: dolūdicit. Aſpidū aūt: qꝛ nolūt audire p̄ceptalegis: ſic̄ aſpides nolūt audire v̓ba incantātis: quod in alio pſalmo euidētius dicit̉.Quoꝝ os maledictiōe amaritudine plenūē. Hoc ē venenū aſpidū.Ueloces pedes eoꝝ ad effundedūſanguine. Cōſuetudinē male faciendi.Cōtritio infelicitas ī vijs eoꝝ:Oēs em̄ maloꝝ hoīm vie: plene ſunt labore miſeria. Ideo dn̄s clamat: Uenite adme oēs laboratis onerati eſtis: ego reficiā vos: Tollite iugū meū diſcite a me:qꝛ mitis ſū hūilis corde. Iugū em̄ meuꝫleue ē: ſarcina mea leuis eſt. Et viā pacis cognouer̄t: Hāc vtiqꝫ quā dn̄svt dixi cōmemorat: ī iugo leui ſarcina leui. eſt timor dei an oculos eoꝝ.Iſti dicūt: eſt deꝰ: ſꝫ tn̄ timēt deū. None cognoſcet oēs qui oꝑant̉Alia li. iniqͥtate: Iudiciū minat̉. Qui deuorāt populū meū ſicutᶠ cibu panis.reſcam. Id eſt qͦtidie. Cibꝰ em̄: panis qͦtidianꝰ eſt.Deuorāt aūt ppl̓m: qui ſua cōmoda ex illocapiūt: referētes miniſteriū ſuū ad gloriā dei: ad eoꝝ qͥbꝰ p̄ſunt: ſalutē. Dominū inuocauerūt? enim verehunc inuocat: ea deſiderat: illi diſplicētIllic trepidauerūt timore vbi nonerat timor. Id eſt ī dāno reꝝ tꝑaliū. Dixerunt em̄: Si relinqͥmꝰ ſic: credēt inoēs: veniēt Romani: tollēt nob̓ locū gentē. Timuerūt regnū terrenū amitterevbi erat timor. Et amiſerūt regnū celo: qd̓ timere debuerāt. Et hoc de oībꝰ tēporalibꝰ cōmodis intelligendū ē: quoꝝ amiſſionē timēt hoīes: ad eterna veniūtQm̄ deus ī generatiōe iuſta eſt:Id eſt eſt ī eis diligūt ſeculū. Iniuſtūeſt em̄ relinq̄re ſeculoꝝ cōditorē: diligereſeculū: Et ẜuire creature potiꝰ qͣꝫ creatori.

Cōſiliū inopis confudiſtis qm̄ dominꝰ ſpes eius eſt. Id eſt ꝯtempſiſtishumilē aduētū filij dei: qꝛ in eo vidiſtispōpam ſeculi: vt hi quos vocabat: in deoſolo ſpem ponerent: ī rebꝰ trāſeuntibꝰ.Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrael? Subaudit̉ niſi ip̄e cuiꝰ hūilitatē ꝯtēpſiſtꝭ. Ip̄e em̄ in claritate vēturꝰ eſt ad iudiciū viuoꝝ mortuoꝝ regnumqꝫ iuſtoꝝ:Ut qm̄ iſto humili aduētu facta eſt cecitaſex ꝑte iſrael: vt plenitudo gentiū intraret:in illo alio fiat qd̓ ſeqͥt̉: ſic oīs iſrael ſaluus fieret. Pro iudeis enī Apl̓s etiā illudEſaie teſtimoniū accipit: quo dictum eſt:Ueniet ex ſyon: auertat impietatem abIacob: Sicut hic poſitū eſt: Quis dabitex ſyon ſalutare iſrael? Cu auerterit dominꝰ captiuitate plebis ſue: exultabit iacob letabit̉ iſrael. Repetitio eſt: ſicut ſolet. idē puto eſſe letabit̉iſrael: quod eſt exultabit Iacob.Explicit Tractatꝰ de psͣ. XIIIIncipit Tractꝰ de psͣ. XIIIIPſalmus ipſi Dauid.MEhoc titulo nulla queſtio eſt.Omine quiſ ꝑegrinabitur Alia lr̄a.in tabernaculo tuo: Ꝙqͣꝫ aliqn̄ ponat̉ tabernaculū etiā habitatione ſempiterna: tn̄ ꝓprie accipit̉tabernaculū: belli res eſt. Un̄ ꝯtubernales milites dicunt̉: tāqͣꝫ ſimul habētes tabernacula. Hic ſenſus adiuuat̉ ex eo qd̓dictū eſt: qͥs ꝑegrinabit̉. Ad tp̄s enī diabolo dimicamꝰ: tūc opꝰ eſt tabernaculo quo nos refugiamꝰ: Qd̓ ſignificat maxime fidē tꝑalis diſpenſatiōis: que nobis Alia lr̄a.acta eſt tꝑaliter īcarnationē dn̄i. Et qͥS ⁊Aut.requieſcet in mote ſctō tuo. Hic fortaſſe ip̄am eternā habitationē ſignificatvt montē intelligamꝰ ſuꝑeminētiā caritatis chriſti in vitā eterna. Qui ingreditur ſine macula: oꝑatur iuſticiam. Hoc ꝓpoſuit: deinceps id exequit̉.Qui loquitur veritateꝫ in cordeſuo: Nōnulli enī in labijs habent veritatem: in corde habēt. Tāqͣꝫ ſi aliqͥs doloſe on̄dat viā ſciēs in ea eſſe latrones: etdicat: ſi hac ieris: a latronibꝰ tutꝰ eris:tingat vt vere non ibi latrones inueniant̉:Ueꝝ ille locutꝰ eſt: ſꝫ ī corde ſuo. Aliudem̄ putabat: neſciēs verū dixit. Ergo pa ē verū loqͥ: niſi etiā ī corde ita ſit. Qui egit dolū ī līgua ſua. Lingua agit̉dolꝰ: aliud ore ꝓfert̉: alind pectore tegi

Alia lr̄a.

Alis lr̄a

habitabit.