PſalmusIX
tētia pn̄tis loci ꝯſideret̉ qd̓ ꝑ ſil̓itudinē d̓r.Hec eſt em̄ dn̄ica ⁊ apl̓ica diſciplina. Repetamꝰ gͦ vltimū verſum: qͥ etiā in pͥncipiopſalmi ponit̉: ⁊ laudemꝰ deū dicentes.Dn̄e dn̄s noſter: qͣꝫ admirabile ēnomē tuū in vniuerſa terra. Decenter qͥppe poſt textū ſermōis ad caput reditur: quo totus idē ſermo referēdus eſt.Explicit Tractatꝰ d̓ pſalmo. VIIIIncipit Tractatus de pſalmo. IX.Pſalmi huiꝰ inſcriptio eſt.¶ In fine ꝓ occultis filij. Psͣ ip̄i Dauid.¶MEoccultis filij q̄ri pōt. Sꝫ qꝛ nō addit cuiꝰ: ip̄m vnigenitū dei filiū oꝑtetintelligi. Ubi em̄ de filio Dauid pſalmꝰ inſcriptꝰ ē. Cū fugeret inqͥt a facie Abſalonfilij ſui: cū ⁊ nomē eiꝰ dictū eēt: ⁊ ob hͦ latere nō poſſet de qͦ diceret̉: nō tn̄ dictuꝫ ē tm̄a facie Abſalō filij: ſꝫ additū ē ſui. Hic v̓o⁊ qd̓ nō additū eſt ſui: ⁊ qd̓ de gētibꝰ ml̓tadic: nō pōt recte accipi Abſalō. Neqꝫ em̄bellū qd̓ cū pr̄e ille ꝑditꝰ geſſit: vllomō adgētes ꝑtinet: cū ppl̓us tm̄ iſrl̓ aduerſus ſeibi diuiſus ſit. Canit̉ itaqꝫ iſte pſalmꝰ ꝓ occultis vnigeniti filij dei. Nā ⁊ ip̄e dn̄s cuꝫſine additamēto ponit filiū: ſeip̄m vnigenitū vult intelligi: vbi ait: Si vos filiꝰ liberauerit: tūc vere liberi eritꝭ. Nō em̄ dixit: filiꝰdei: ſed tm̄ dicēdo filiꝰ: dat intelligi cuiꝰ ſitfiliꝰ. Quā locutionē nō recipit niſi excellētia eiꝰ d̓ qͦ ita loqͥmur: vt etiā ſi nō eū nominemꝰ: poſſit intelligi. Ita em̄ dicimꝰ: pluit:ſerenat: tonat: ⁊ ſi q̄ ſūt alia: nec addimusqͥs id faciat: qꝛ oīm mētibꝰ ſpōte ſeſe offertexcellētia faciētꝭ: nec v̓ba deſiderat. Queſūt igit̉ occulta filij? In qͦ v̓bo pͥmū ītelligēdū eſt eē aliqͣ filij maīfeſta: a qͥbus diſtinguunt̉ hec q̄ appellant̉ occulta. Ꝙͣobrē qm̄duos aduētus dn̄i credimꝰ: Unū p̄teritūquē iudei nō intellexer̄t: Alteꝝ futuꝝ: quēvtriqꝫ ſperamꝰ. Et qm̄ iſte quē iudei nō intellexer̄t: gētibꝰ ꝓfuit: nō incōueniēter accipit̉ de hͦ aduētu dici ꝓ occultꝭ filij: vbi cecitas ex ꝑte in iſrl̓ facta ē: vt plenitudo gētiū ītraret. Duo etiā iudicia inſinuāt̉ ꝑ ſcpͥturās: ſi qͥs aduertat: Unū occl̓tū: Alterūmāifeſtū. Occultū nūc agit̉. De qͦ Apl̓usPetrꝰ dixit: Tp̄us ē vt iudiciū incipiat adomo dn̄i. Occultū itaqꝫ iudiciū: ē penaqͣ nunc vnuſqͥſqꝫ hoīm: aut exercet̉ ad purgationem: aut admonetur ad cōuerſionē:aut ſi cōtēpſerit vocationeꝫ ⁊ diſciplinamdei: excecatur ad damnationē. Iudicium
care viuos ⁊ mortuos: oībus fatentibꝰ eūeſſe a qͦ ⁊ bonis p̄mia ⁊ malis ſupplicia tribuunt̉. Sed tūc illa ꝯfeſſio: nō ad remedium malorū: ſed ad cumulū dānatiōis valebit. De his duobꝰ iudicijs vno occultoalio manifeſto: videt̉ mihi dn̄s dixiſſe: vbiait: Qui in me credit: trāſiet d̓ morte ad vitā: nec in iudiciū veniet: in iudiciū ſcꝫ manifeſtū. Nam hoc qd̓ tranſit de morte advitā ꝑ nōnullā afflictionē: qꝛ flagellat dominus oēm filiū quē recipit: iudiciū occultū eſt. Qui aūt nō credit inquit: iā iudicatus eſt: id eſt iſto occulto iudicio: iā p̄paratus ē ad illud manifeſtū. Hec duo iudiciaetiā in Sapīa legimꝰ: vbi ſcriptū ē: Propter hͦ tanqͣꝫ pueris inſenſatꝭ iudiciū in deriſū dediſti. Hi aūt hͦ iudicio nō correcti:dignū dei iudiciū exꝑti ſūt. Qui qͦ nō corrigunt̉ iſto occulto iudicio: digniſſime illomāifeſto punient̉. Quocirca in hͦ pſalmoobſeruāda ſunt occulta filij: id eſt ⁊ hūiliseiꝰ aduentꝰ: qͥ ꝓfuit gentibꝰ: cū cecitate iudeoꝝ: ⁊ pena q̄ nūc occulte agit̉: nōdū dānatione peccantiū: ſed aut exercitatiōe cōuerſoꝝ: aut admonitiōe vt cōuertant̉: autcecitate vt dānationi p̄parent̉: qui cōuerti noluerint.Onfitebor tibi domine ī toto corde meo. Non in toto corde ꝯfitet̉ deo: qͥ de ꝓuidentia eiusin aliqͦ dubitat: Sꝫ qui iā cernit occulta ſapiētie dei: qͣꝫtū ſit inuiſibile p̄miū eiꝰ: qui dicit: gaudemꝰ in tribulationibꝰ: ⁊ quēadmodū oēs cruciatꝰ qͥ corꝑaliter inferūtur: autexerceāt cōuerſos ad deū: aut vt ꝯuertant̉admoneāt: aut iuſte dānationi vltime p̄parēt obduratos. Et ſic oīa ad diuine ꝓuidētie regimē referant̉: q̄ ſtulti qͣſi caſu ⁊ temee ⁊ nulla diuīa adminiſtratiōe fieri putāt.Narrabo oīa mirabilia tua. Narrat oīa mirabilia dei: qͥ ea nō ſolū in corꝑibus palā: ſꝫ in animis qͥdē inuiſibiliter: ſꝫ lōge ſublimiꝰ ⁊ excellētius fieri videt. Nā terreni hoīes ⁊ oculis dediti: magis mirāturreſurrexiſſe in corꝑe mortuum Lazaruꝫ: qͣꝫreſurrexiſſe in aīa ꝑſecutorē Paulū. Sedqm̄ viſibile miraculū ad illumīationē aīaꝫvocat: inuiſibile aūt eā q̄ vocata venit illuminat: oīa narrat mirabilia dei: qͥ credēs viſibilibꝰ ad intelligēda īuiſibilia trāſitū fac̄.¶ Letabor ⁊ exultabo in te. Nō iamin hͦ ſcl̓o: nō in voluptate ꝯtrectatiōis corpoꝝ: nec in palati ⁊ lingue ſaporibꝰ: nec inſuauitate odorū: nec in iocūditate ſonorū