Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusIX

tētia pn̄tis loci ꝯſideret̉ qd̓ ſil̓itudinē d̓r.Hec eſt em̄ dn̄ica apl̓ica diſciplina. Repetamꝰ vltimū verſum: etiā in pͥncipiopſalmi ponit̉: laudemꝰ deū dicentes.Dn̄e dn̄s noſter: qͣꝫ admirabile ēnomē tuū in vniuerſa terra. Decenter qͥppe poſt textū ſermōis ad caput reditur: quo totus idē ſermo referēdus eſt.Explicit Tractatꝰ pſalmo. VIIIIncipit Tractatus de pſalmo. IX.Pſalmi huiꝰ inſcriptio eſt. In fine occultis filij. Psͣ ip̄i Dauid.¶MEoccultis filij q̄ri pōt. Sꝫ qꝛ addit cuiꝰ: ip̄m vnigenitū dei filiū oꝑtetintelligi. Ubi em̄ de filio Dauid pſalmꝰ inſcriptꝰ ē. fugeret inqͥt a facie Abſalonfilij ſui: nomē eiꝰ dictū eēt: ob latere poſſet de diceret̉: tn̄ dictuꝫ ē tm̄a facie Abſalō filij: ſꝫ additū ē ſui. Hic v̓o qd̓ additū eſt ſui: qd̓ de gētibꝰ ml̓tadic: pōt recte accipi Abſalō. Neqꝫ em̄bellū qd̓ pr̄e ille ꝑditꝰ geſſit: vllomō adgētes ꝑtinet: ppl̓us tm̄ iſrl̓ aduerſus ſeibi diuiſus ſit. Canit̉ itaqꝫ iſte pſalmꝰ occultis vnigeniti filij dei. ip̄e dn̄s cuꝫſine additamēto ponit filiū: ſeip̄m vnigeni vult intelligi: vbi ait: Si vos filiꝰ liberauerit: tūc vere liberi eritꝭ. em̄ dixit: filiꝰdei: ſed tm̄ dicēdo filiꝰ: dat intelligi cuiꝰ ſitfiliꝰ. Quā locutionē recipit niſi excellētia eiꝰ ita loqͥmur: vt etiā ſi nominemꝰ: poſſit intelligi. Ita em̄ dicimꝰ: pluit:ſerenat: tonat: ſi ſūt alia: nec addimusqͥs id faciat: qꝛ oīm mētibꝰ ſpōte ſeſe offertexcellētia faciētꝭ: nec v̓ba deſiderat. Queſūt igit̉ occulta filij? In v̓bo pͥmū ītelligē eſt aliqͣ filij maīfeſta: a qͥbus diſtinguunt̉ hec appellant̉ occulta. Ꝙͣobrē qm̄duos aduētus dn̄i credimꝰ: Unū p̄teritūquē iudei intellexer̄t: Alteꝝ futuꝝ: quēvtriqꝫ ſperamꝰ. Et qm̄ iſte quē iudei intellexer̄t: gētibꝰ ꝓfuit: incōueniēter accipit̉ de aduētu dici occultꝭ filij: vbi cecitas ex ꝑte in iſrl̓ facta ē: vt plenitudotiū ītraret. Duo etiā iudicia inſinuāt̉ ſcpͥturās: ſi qͥs aduertat: Unū occl̓tū: Alterūmāifeſtū. Occultū nūc agit̉. De Apl̓usPetrꝰ dixit: Tp̄us ē vt iudiciū incipiat adomo dn̄i. Occultū itaqꝫ iudiciū: ē pena nunc vnuſqͥſqꝫ hoīm: aut exercet̉ ad purgationem: aut admonetur ad cōuerſionē:aut ſi cōtēpſerit vocationeꝫ diſciplinamdei: excecatur ad damnationē. Iudicium

care viuos mortuos: oībus fatentibꝰeſſe a bonis p̄mia malis ſupplicia tribuunt̉. Sed tūc illa ꝯfeſſio: ad remedium malorū: ſed ad cumulū dānatiōis valebit. De his duobꝰ iudicijs vno occultoalio manifeſto: videt̉ mihi dn̄s dixiſſe: vbiait: Qui in me credit: trāſiet morte ad vi: nec in iudiciū veniet: in iudiciū ſcꝫ manifeſtū. Nam hoc qd̓ tranſit de morte advitā nōnullā afflictionē: qꝛ flagellat dominus oēm filiū quē recipit: iudiciū occul eſt. Qui aūt credit inquit: iudicatus eſt: id eſt iſto occulto iudicio: p̄paratus ē ad illud manifeſtū. Hec duo iudiciaetiā in Sapīa legimꝰ: vbi ſcriptū ē: Propter tanqͣꝫ pueris inſenſatꝭ iudiciū in deriſū dediſti. Hi aūt iudicio correcti:dignū dei iudiciū exꝑti ſūt. Qui corrigunt̉ iſto occulto iudicio: digniſſime illomāifeſto punient̉. Quocirca in pſalmoobſeruāda ſunt occulta filij: id eſt hūiliseiꝰ aduentꝰ: ꝓfuit gentibꝰ: cecitate iudeoꝝ: pena nūc occulte agit̉: nōdūnatione peccantiū: ſed aut exercitatiōeuerſoꝝ: aut admonitiōe vt cōuertant̉: autcecitate vt dānationi p̄parent̉: qui cōuerti noluerint.Onfitebor tibi domine ī toto corde meo. Non in toto corde ꝯfitet̉ deo: de ꝓuidentia eiusin aliqͦ dubitat: Sꝫ qui cernit occulta ſapiētie dei: qͣꝫtū ſit inuiſibile p̄miū eiꝰ: qui dicit: gaudemꝰ in tribulationibꝰ: quēadmo oēs cruciatꝰ corꝑaliter inferūtur: autexerceāt cōuerſos ad deū: aut vt ꝯuertant̉admoneāt: aut iuſte dānationi vltime p̄parēt obduratos. Et ſic oīa ad diuine ꝓuidētie regimē referant̉: ſtulti qͣſi caſu temee nulla diuīa adminiſtratiōe fieri putāt.Narrabo oīa mirabilia tua. Narrat oīa mirabilia dei: ea ſolū in corꝑibus palā: ſꝫ in animis qͥdē inuiſibiliter: ſꝫge ſublimiꝰ excellētius fieri videt. terreni hoīes oculis dediti: magis mirāturreſurrexiſſe in corꝑe mortuum Lazaruꝫ: qͣꝫreſurrexiſſe in aīa ꝑſecutorē Paulū. Sedqm̄ viſibile miraculū ad illumīationē aīaꝫvocat: inuiſibile aūt vocata venit illuminat: oīa narrat mirabilia dei: credēs viſibilibꝰ ad intelligēda īuiſibilia trāſitū fac̄. Letabor exultabo in te. iamin ſcl̓o: in voluptate ꝯtrectatiōis corpoꝝ: nec in palati lingue ſaporibꝰ: nec inſuauitate odorū: nec in iocūditate ſonorū