PſalmusVIII
boues: intelligamꝰ aīas ſctās: vl̓ innocētiefructū dātes: vl̓ etiā oꝑantes vt terra fruotificet: id ē: vt terreni hoīes ad ſpūalē vbertatē regenerēt̉. Has gͦ aīas ſctās: n̄ hoīmtm̄: ſꝫ etiā oīm angeloꝝ oꝑtet acciꝑe: ſi volumꝰ hinc intelligere oīa eſſe ſubiecta dn̄onr̄o Ieſu chriſto. Nulla enī creatura ſb̓iecta n̄ erit: cui pͥmates: vt ita dicā: ſpūs ſb̓ijciunt̉. Sed vn̄ ꝓbabimꝰ oues poſſe accipi etiā ſublimiter beatos: nō hoīes: ſꝫ angelice creature ſpūs? An ex eo qd̓ dn̄s dic̄ reliquiſſe ſe nonagintanouē oues in montibus: id eſt in ſublimioribꝰ locis: ⁊ deſcendiſſe ꝓpter vnā? Si em̄ vnā ouē lapſā hūanā accipiamꝰ in Adā: qꝛ etiā Eua de illiꝰlatere facta ē (quoꝝ oīm ſpūalit̓ tractādorū ⁊ ꝯſiderādoꝝ: nūc tp̄s nō eſt) reſtat vtnonagītanouē relicte in mōtibꝰ: nō hūaniſꝫ angelici ſpūs intelligāt̉. Nā de bobꝰ facilis expoſitio ē huiꝰ ſnīe. Qm̄ ipſi hoīes nōob aliud boues dicti ſūt: niſi ꝙ euāgelizādo verbū dei āgelos imitarēt̉: vbi dictū ē:Boui triturāti os nō infrenab̓. Quāto igitur faciliꝰ ip̄os āgelos nūcios v̓itatis: boues accipimꝰ: qn̄ euāgeliſte ꝑticipatōe nominis eoꝝ: boues vocati ſūt. Subieciſti gͦinqͥt oues ⁊ boues vniuerſas: id ē oēm ſanctā ſpūalē creaturā. In qͣ etiā ſctōs hoīesaccipimꝰ qͥ ſūt in eccl̓ia in ill̓ videlꝫ torcularibꝰ: q̄ ſb̓ alia ſil̓itudine lune ⁊ ſtellaꝝ inſinuata ſunt. Inſuꝑ ait: ⁊ pecora cāpi: Nl̓lo mō vacat: qd̓ additū eſt inſuꝑ. Primo:qꝛ pecora cāpi pn̄t intelligi oues ⁊ boues.Ut ſi rupiū ⁊ arduorū locoꝝ pecora capreunt: bene intelligant̉ oues pecora campi.Itaqꝫ etiā ſi ita poſitū eſſet: oues ⁊ bouesvniuerſas ⁊ pecora cāpi: recte q̄reretur qͥdſibi vellēt pecora cāpi: cū etiā oues ⁊ boues hͦ pn̄t intelligi. Qd̓ v̓o additū eſt etiāinſuꝑ: cogit oīno ad neſcio quā dr̄am cognoſcēdā. Sꝫ ſb̓ hͦ v̓bo qd̓ poſitū eſt inſuꝑ:nō ſolū pecora cāpi: ſꝫ etiā volucres celi: ⁊piſces marꝭ qͥ ꝑambulāt ſemitas marꝭ: accipiēdi ſūt? Que ē igit̉ iſta diſtātia? Ueniātin mentē torcularia hn̄tia vinacia ⁊ vinū.Et area ꝯtinens paleas ⁊ frumentū. Et retia quibꝰ incluſi ſūt piſces boni ⁊ mali. Etirca Noe in qͣ ⁊ īmunda ⁊ mūda erāt animalia: ⁊ videbis eccleſias interim hoc tꝑevſqꝫ ad vltimū iudicij tꝑs: nō ſolū oues ⁊boues cōtinere: id eſt ſanctos laicos ⁊ ſanctos miniſtros: ſꝫ inſuꝑ ⁊ pecora cāpi: volucres celi: ⁊ piſces maris qͥ ꝑambulāt ſemitas maris. Pecora em̄ capi: ꝯgruētiſſi
me accipiūt̉ hoīes ī carnis voluptate gaudētes: vbi nihil arduū: nihil laborioſū aſcendūt. Cāpꝰ ē em̄ etiā lata via: q̄ ducit adinteritū. Et in cāpo Abel occidit̉. Quaremetuendū eſt: ne qͥſqꝫ deſcēdēs domōtibꝰiuſticie dei (Iuſticia em̄ tua inqͥt velut mōtes dei) latitudines ⁊ facilitates voluptatꝭcarnalis eligēs a diabolo trucidet̉. Uidenūc etiā volucres celi ſuꝑbos: d̓ qͥbꝰ dicit̉:Poſuer̄t in celū os ſuū. Uide qͣꝫ in altū vēto portēt̉ qͥ dicūt: Linguā nr̄am magnificabimꝰ: labia nr̄a nobiſcū ſūt: qͥs nr̄ dn̄s eſt?Intuere etiā piſces maris: hͦ eſt curioſos:qͥ ꝑambulāt ſemitas marꝭ: id eſt īqͥrūt in ꝓfundo huiꝰ ſcl̓i tꝑalia: Que tāqͣꝫ ſemite inmari tā cito vaneſcūt ⁊ intereūt: qͣꝫ rurſusaqͣ ꝯfundit̉: poſtqͣꝫ trāſeūtibꝰ locū dederitvl̓ nauibꝰ vl̓ qͥbuſcūqꝫ ambulātibꝰ aut natātibꝰ. Nō em̄ tm̄ ambulāt ſemitas marꝭ:ſꝫ ꝑābulāt dixit: on̄dēs ꝑtinaciſſimū ſtudium īania ⁊ p̄terfluētia reqͥrentiū. Hec aūttria gn̓ā vitiorū: id eſt voluptas carnis: etſuꝑbia: ⁊ curioſitas: oīa peccata ꝯcludūt.Quę mihi vidēt̉ a Ioāne apl̓o enumerata: cū dic̄: Nolite diligere mūdū: Qm̄ oīaq̄ in mūdo ſūt: ꝯcupiſcētia carnis ē: ⁊ ꝯcupiſcētia oculoꝝ: ⁊ ambitio ſcl̓i. Per ocl̓osem̄ maxīe curioſitas p̄ualet. Reliqͣ vero qͦꝑtineāt manifeſtū eſt. Et illa dn̄ici hoīs teptatio triꝑtita eſt. Per cibū: id eſt ꝑ ꝯcupiſcētiā carnis: vbi ſuggerit̉: Dic lapidibusiſtis vt panes fiāt. Per inanē iactātiā: vbiin mōte ꝯſtituto: on̄dūt̉ oīa regna huiꝰ terre: ⁊ ꝓmittunt̉: ſi adorauerit. Per curioſitatē: vbi d̓ pinnā tēpli admonet̉ vt ſedeorſū mittat: tēptandi gr̄a: vtrū ab āgelis ſuſcipiat̉. Itaqꝫ poſtea qͣꝫ nll̓o iſtoꝝ tēptamēto valere apud eū potuit inimicꝰ: hͦ de illodicit̉: Poſtqͣꝫ cōpleuit oēm tēptationē diabolꝰ: ꝓpter torcularioꝝ itaqꝫ ſignificationē: ſb̓iecta ſūt pedibꝰ eiꝰ: nō ſolū vina: ſꝫ etiam vinacia. Nō ſolū ſcꝫ oues ⁊ boues: ideſt ſctē aīe fideliū vl̓ in plebe vel in mīſtrꝭ:ſꝫ inſuꝑ ⁊ pecora voluptatꝭ: ⁊ volucres ſuꝑbie: ⁊ piſces curioſitatꝭ: Que oīa gnaͣ peccatoꝝ nūc bonis ⁊ ſctīs mixta eē in eccl̓ijsvidemꝰ. Oꝑet̉ igit̉ in eccleſijs ſuis: ⁊ a vinacijs vinū ſeꝑet. Nos demꝰ oꝑā vt vinūſimꝰ ⁊ oues aut boues: nō vinacia: aut pecora cāpt: aut volucres celi: aut piſces maris qͥ ꝑambulāt ſemitas maris. Nō qꝛ iſtanoīa iſto ſolo mō intelligi ⁊ explicari pn̄t:ſꝫ ꝓ locis. Nāqꝫ alibi aliud ſignificāt. Et hͨregula in oī allegoriā retinēda ē: vt ꝓ ſen-