Pſalmus
VII
ſuper cherubin ⁊ volauit. Et poſuit tenebras latibulū ſuū. Qua exaltatione: id eſtoccultatione: cū de merito peccatorū ſuorū nō intellexerint qui te crucifigent: congregatio credentiū circūdabit te. Ipſa .n.humilitate exaltatus eſt: id ē non eſt intellectus. Ut ad hoc referatur. Et exurge domine deus meꝰ in p̄cepto quod mandaſti:Id ē cū appares humilis: altus eſto: vt nōintelligant inimici mei. Iuſto aūt ſunt peccatores inimici: ⁊ pio impij. Et ꝯgregatiopopulorū circūdabit te: Id ē per hoc ip̄mꝙ te nō intelligūt qui te crucifigent: credētin te gentes: atqꝫ ita cōgregatio populorūcircūdabit te. Sed qd̓ ſequitur: ſi vere hocſignificat: plus doloris habet: qꝛ iam incipit ſentiri: qͣꝫ leticie: qꝛ intelligitur. Sequitur eniꝫ: Et ꝓpter hanc in altū regredere:Id eſt ⁊ ꝓpter hanc cōgregationē generishumani qua eccleſie referte ſunt: in altū regredere: id ē rurſus deſine intelligi. Quideſt ergo ⁊ ꝓpter hanc: niſi qꝛ ⁊ iſta te offenſura eſt: ita vt veriſſime ꝓnuncies dicens:Putas cuꝫ venerit filiꝰ hominis inuenietfidē ſuꝑ terrā? Item dicit de pſeudo ꝓphetis qui intelligunt̉ heretici: ꝓpter eorū inqͥtatē refrigeſcet caritas multoꝝ. Cū gͦ ⁊ ineccleſijs: hoc eſt in illa ꝯgregatione populorū atqꝫ gentiū: vbi nomē chriſtianū latiſſime ꝑuagatū ē: tanta erit abundantia peccatorū q̄ iam ex magna ꝑte ſentitur: noneilla hic p̄dicitur: que ꝑ aliū quoqꝫ ꝓphetādenūciata eſt fames verbi? Nōne ⁊ ꝓpterhanc cōgregationē peccatis ſuis a ſe lumēveritatꝭ abalienantē in altum regreditur:id eſt vt aūt nullis: aut ꝑ paucis. De quibus dictū eſt: Beatus qui perſeueraueritvſqꝫ in finē: hic ſaluus erit: teneat̉ ⁊ percipiatur ſincera fides: ⁊ ab omniū prauarūopinionū labe purgata. Nō ergo īmeritodicit̉. Et ꝓpter hanc cōgregationē in altūregredere: Id ē ſecēde rurſus in altitudinem ſecretorū tuorū: etiā ꝓpter hanc congregationē populorū q̄ habet nomē tuuꝫ:⁊ facta tua: non facit. Sed ſiue ſuꝑior: ſiueiſta ſit cōgruentior huiꝰ loci expoſitio: ſinep̄iudicio alteriꝰ alicuius meliorꝭ aut parꝭ:cōuenientiſſime ſequit̉: Dominus iudicat populos. Siue em̄ in altū regreſſus eſt: cū poſt reſurrectionē aſcendit in celū: bene ſequit̉: Dominꝰ iudicat populosqꝛ inde venturus ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Siue in altū regrediatur: cū peccato
tatis: qꝛ de ipſo aduētu dictū eſt: Putasveniens filius hominis inueniet fidē ſuaꝫin terra? Dn̄s enī iudicat populos. Quisdn̄s niſi Ieſus chriſtꝰ? Pater em̄ nō iudicat quēquā: ſed omne iudiciū dedit filio.Quapropter hec anima q̄ ꝑfecte orat: vide quēadmodū non timeat iudicij diem:⁊ vere ſecuro deſiderio dicat in oratione:Adueniat regnū tuū. Iudica: inquit:me dn̄e ẜm iuſticiam meam: In ſuperiori pſalmo infirmus dep̄cabat̉: miſericordiā potius implorans dei: qͣꝫ cōmemorans vllum merituꝫ ſuum. Quoniā filiusdei peccatores venit vocare in penitentiā.Itaqꝫ ibi dixerat: Saluū me fac dn̄e ꝓptermiſcd̓iam tuā: id eſt non ꝓpter meritū meum. Nunc aūt quoniā vocatꝰ tenuit ⁊ ſeruauit p̄cepta que accepit: audet dicere: iudica me domine ẜm iuſticiā meā: Et ẜminnocētiā meā ſuper me. Iſta eſt vera innocentia: q̄ nec inimico nocet. Itaqꝫbene ſe iudicari poſtulat ẜm innocentiā ſuam: qui vere dicere potuit: Si reddidi retribuentibꝰ mihi mala. Qd̓ aūt addidit:ſuꝑ me: non ad innocentiā tm̄: ſed ad iuſticia quoqꝫ ſb̓audiri pōt. Ut iſte ſit ſenſus:Iudica me dn̄e ẜm iuſticiā meā: ⁊ ẜm innocentiā meā: que iuſticia ⁊ innocētia ſuꝑme eſt. Quo additamēto demōſtrat: idipſum: qd̓ anima iuſta ē ⁊ innocēs: non ꝑ ſehabere: ſed ꝑ illuſtrantē ⁊ illuminātē deū.De hac .n. dicit in alio pſalmo: Tu illuminabis lucernā meā domine: Et de Ioānedicitur: Quia nō erat ille lumen: ſed teſtimoniū ꝑhibebat d̓ lumine. Ille erat lucernaͣ ardens ⁊ lucens. Lumen ergo illud vn̄anime tanqͣꝫ lucerne accēdunt̉: nō alienoſed ꝓprio ſplēdore prefulget: quod eſt ip̄averitas. Ita ergo dicitur: ẜm iuſticiā meā⁊ ſcd̓m innocentiā meā ſuper me: tanqͣꝫ ſilucerna ardens ⁊ lucens diceret: Iudicame ſcd̓m flammā que ſuꝑ me eſt: id eſt nōqua ſum ego: ſed qua fulgeo accenſa d̓ te.Conſummetur aūt nequicia peccatorum: Cōſūmetuiⁱ inquit: ꝑficiaturſcd̓m illud quod eſt in Apocalypſi. Iuſtꝰiuſtior fiat: et ſordidus ſordeſcat adhuc.Uidetur em̄ cōſūmata nequicia hominū:qui crucifixerūt filiū dei. Sed eorū maioreſt: qui noluerunt recte viuere: ⁊ oderuntp̄cepta veritatis: pro quibus crucifixus ēfilius dei. Conſūmetur ergo inquit nequicia peccatorū: id eſt ꝑueniatur ad ſummānequiciā: vt poſſit iuſtū iam venire iudici-