PſalmusVII
eſt qui vincit irā: qͣꝫ qui capit ciuitateꝫ. Sireddidi retribuentibus mihi mala: decidāgͦ ab inimicꝭ meis inanis. Iurare videt̉ ꝑexecractionē: qd̓ ē grauiſſimū iuriſiurandigenus: cū homo dicit: ſi illud feci: illud patiar. Sed aliud eſt iuratio in ore iurantis:aliud in ſignificatione ꝓphetantꝭ. Hic .n.dicit quid vere cōtingat hominibꝰ qui reddunt retribuentibꝰ mala: nō quod ſibi autalicui quaſi iureiurando imp̄cetur. Perſequatur: ergo: inimicus animā meam ⁊ cōprehendat: Iterū inimicū ſingulari numero nominās: illuꝫ magis magiſqꝫ manifeſtat: quē ſuꝑius velut leonemappellauit. Ipſe enī animā ꝑſequit̉: ⁊ ſi deceperit: cōprehendet. Nam hoīes vſqꝫ adinterfectionē corꝑis ſcuiunt. Animā veropoſt illā viſibilē mortē in poteſtate haberenō poſſunt. Diabolus aūt quas aīas ꝑſecutus cōprehenderit: poſſidebit. Et conculcet in terra vita meā: Id eſt cōculcando terrā faciat vitā meā: cibū: ſcꝫ ſuū.Non em̄ tm̄ leo: ſed etiā ſerpens appellat̉eſt: cui dictū eſt: Terraꝫ manducabis. Etpeccatori hōi dictum ē: Terra es: ⁊ in terrā ibis. Et gloriam meā in puluereꝫdeducat. Hic eſt ille puluis: quē proijcitventus a facie terre: ſuperborū ſcꝫ vana ⁊inepta iactātia ⁊ inflata ⁊ nō ſolidata: tanqͣꝫ vento elatus: pulueris globus. Recteitaqꝫ hic poſuit gloriā: qua non vult in puluerē deduci. Uult em̄ eam ſolidaꝫ haberein conſcientia corā deo: vbi nulla iactātiaeſt: Qui gloriatur inquit: in domino glorietur. Iſta ſoliditas in puluerē deducitur:ſi per ſuperbiā quiſqꝫ cōtemnēs ſecreta cōſcientie: vbi ſolus deus hominē ꝓbat: velitapud infantes gloriari. Hinc eſt qd̓ alibidicit deus: Cōteret oſſa placentiū hoībus.Qui aūt bn̄ didicit vel exꝑtus eſt vitioruꝫſuꝑandorū gradus: intelligit hoc vitiū inanis glorie: vel ſolū vel maxīe cauendū eēꝑfectis. Quo pͥmo em̄ vitio lapſa eſt aīa:hoc vltimū vincit. Initiū aūt oīs peccatiſuꝑbia. Et initiū ſuꝑbie hominis: apoſtatare a deo. Exurge domine in iratua: Quid adhuc iſte quē ꝑfectū dicimꝰ:ad iram ꝓuocat deū? Nōne videndū eſtne potius ille ꝑfectus ſit: qui cū lapidaret̉:dixit: Dn̄e ne ſtatuas illis hoc peccatum?An ⁊ iſte: nō aduerſus hoīes hec p̄catur:ſed aduerſus diabolū ⁊ angelos eius: quorū poſſeſſio peccatores atqꝫ impij homīesſunt? Nō ergo ſeuiens: ſed miſericors ad
uerſus eū orat: quiſqͥs orat vt ei auferaturiſta poſſeſſio ab illo dn̄o qui iuſtificat impium. Cū .n. iuſtificatur impius: ex impio fitiuſtus. Et ex poſſeſſione diaboli: migrat intemplū dei. Et qm̄ pena ē: vt cuiqꝫ auferat̉poſſeſſio in qua dn̄ari deſiderat: hāc penādicit iraꝫ dei aduerſus diabolū: vt deſinatpoſſidere quos poſſidet. Exurge dn̄e ī iratua. Exurge: hic appare dixit: hūanis videlicet ⁊ latentibus verbis. Quaſi deus dormiat: cū in ſecretꝭ ſuis incognitꝰ latet. Ealtare in finibus inimicoꝝ meorū:Fines dixit ipſam poſſeſſionē. Ubi vult deum exaltari potius: id ē honorari ⁊ glorificari: qͣꝫ diabolū: dum impij iuſtificantur:⁊ laudant deū.Et exurge dn̄e deꝰmeus in precepto qd̓ mandaſti: Ideſt qꝛ hūilitatē p̄cepiſti: hūilis appare. Ettu prior imple qd̓ p̄cepiſti: vt exemplo tuovincētes ſuperbiā: nō poſſideant̉ a diabolo: qͥ aduerſus tua p̄cepta ſuperbiā ꝑſuaſitdicēs: Manducate ⁊ aꝑientur vobis oculi: ⁊ eritis tanqͣꝫ dij. Etᶠ cōgregatio po Alia lr̄apulorū circūdabit te. Duplex intellecᶠ ſynagoga.tus ē. Cōgregatio em̄ ppl̓oꝝ: ſiue credentium: ſiue ꝑſequētiū pōt accipi: quorū vtrūqꝫ eadē dn̄i noſtri hūilitate factū eſt: Quāꝯtemnens ꝑſequentiū multitudo: circūdedit eū. De qua dictū ē: Quare fremuerūtgentes: ⁊ populi meditati ſunt inania. Credentiū aūt ꝑ eius humilitatē multitudo itaeum circūdedit: vt veriſſime diceretur: Cecitas ex ꝑte iſrael facta ē: vt plenitudo gentiū intraret. Et illd̓: Poſtula a me ⁊ dabotibi gentes hereditate tuam: ⁊ poſſeſſionētuā terminoſterre. Et propter hancin altum regredere: Id e ꝓpter hanccongregationē regredere in altū: quod reſurgendo ⁊ in celū aſcendēdo feciſſe intelligitur. Ita enī glorificatus: dedit ſpm̄ſanctuꝫ. Qui ante glorificationē eius dari nōpoſſet: Sicut in euāgelio poſitū eſt: Spiritus aūt nōdū erat datus: quia Ieſus nondū erat glorificatus. Regreſſus ergo in altum ꝓpter congregatione populorū: miſitſpiritūſanctū. Quo impleti predicatoreseuangelij: orbem terraꝝ eccleſijs impleueuerūt. Poteſt ⁊ ſic iſte ſenſus intelligi: Exurge dn̄e in ira tua: ⁊ exaltare in finibꝰ inimicorū meoꝝ: Id ē exurge in ira tua: ⁊ nōte intelligant inimici mei. Ut hoc ſit exaltare: id ē altus efficere: ne intelligaris: quodrefertur ad illud ſilentiū. Sic em̄ de hac exaltatione in alio pſalmo dicit̉: Et aſcendit
b 4