Pſalmus

ducti fuerint. ¶ Dn̄e deduc me in tuaiuſticia ꝓpter īimicos meos. Satishic declarauit in profectione ſe eſſe: id eſtin ꝓfectu ad ꝑfectionē: nondū in ip̄a ꝑfectione: qn̄ vt deducat̉ exoptat. In tua iuſticia aūt: nō in ea q̄ videt̉ hoībus. Naꝫ ⁊malū ꝓ malo reddere: iuſticia videt̉: ſꝫ nōeſt eiꝰ de quo dictū eſt: Qui facit oriri ſolēſuū ſuꝑ bonos ⁊ malos: Quia ⁊ cū punitdeus pctōres: mō malū ſuū eis infert: ſedmalis eorū eos dimittit. Ecce inqͥt ꝑturitiniuſticiā: cōcepit dolorē: ⁊ peꝑit iniqͥtatē.Lacū aꝑuit ⁊ effodit eū: ⁊ incidit in foueaꝫquā oꝑatus ē. Cōuertet̉ dolor eiꝰ in caputeiꝰ: ⁊ in verticē eiꝰ iniqͥtas eiꝰ deſcēdet. Cūgͦ punit deꝰ: vt iudex punit eos qui legē p̄tereūt. Nō eis inferēs de ſeipſo malū: ſꝫ inid qd̓ elegerūt eos expellēs: ad cōplendaꝫſūmā miſeriarū. Hō aūt cū maluꝫ ꝓ maloreddit: malo voto id facit. Et ob hͦ prior ipAus lr̄a. ſe malꝰ eſt: dū punire vult malū. Dirigetviā meā. in ꝯſpectu tuoᶠ iter meū. Nihil maīfeſtius: qͣꝫ id tēpus eū cōmendare: quo ꝓficit. Hoc eſt em̄ iter qd̓ nō terraꝝ locis ꝑagitur: ſed affectibꝰ aīorum. In cōſpectu inqͥt tuo dirige iter meū. Id eſt vbi nullꝰ hominū videt. Quibꝰ credendū nō eſt laudātibus: aut vituꝑantibꝰ. Nō em̄ vllo modopoſſunt de aliena cōſcīa iudicare: in qͣ iterdirigit̉ ad deū. Ideo ſubiecit. ¶ Qm̄ noeſt in ore eorū veritas: Quibus vtiqꝫiudicantibꝰ nō eſt credenduꝫ: ⁊ ideo introad cōſcientiā ⁊ ad dei cōſpectū confugienduꝫ eſt. Cor eorū vanū eſt. Quō ergopōt eſſe in ore eoꝝ veritas: quoꝝ cor fallit̉de peccato ⁊ pena peccati? Un̄ reuocant̉hoīes illa voce: Ut quid diligitꝭ vanitatē:⁊ q̄ritis mēdaciū? ¶ Sepulchꝝ pateseſt guttur eorū: Ad voracitatis ſignificationē referri pōt: ꝓpter quā plerūqꝫ homines adulatione mentiūtur. Et mirabiliter dixit: patēs ſepulchrū: qm̄ ſemꝑ inhiatilla voracitas: nō vt ſepulchra q̄ receptiscadaueribꝰ muniunt̉. Poteſt ⁊ illud intelligi: quod mēdacio ⁊ blanda adulatōe trahunt in ſe quos ad peccata illectant: ⁊ eostanqͣꝫ deuorant: cū in ſuam vitā cōuertūt.Quod quibꝰ cōtingit qm̄ peccato moriūtur: recte illi a quibꝰ inducūtur: ſepulchrapatentia dicti ſunt: qꝛ et ipſi quodāmodoexanimes ſunt: vitā nō habendo veritatꝭ.Et mortuos in ſe recipiunt: quos verbismendacibus ⁊ vano corde interemptos inſe cōuertūt. Linguis ſuis doloſe age

bant. Id eſt linguis malis. Nā hoc videtur ſignificare: cū dicit ſuis. Mali em̄ malas habent linguas: id eſt mala loquūtur:cum loquūtur dolum. Quibus dn̄s dicit:Quō poteſtis bona loqui: cum ſitis mali?Iudica illos deus. ¶ Decidant acogitationibus ſuis: Prophetia eſt:nō maledictio. Non em̄ optat vt eueniat:ſed cernit quid euenturū ſit. Cōtingit aūtillis: non quia videtur optaſſe: ſed quia tales ſunt vt merito contingat. Sic em̄ ⁊ qd̓poſtea dicit: Letentur oēs qui ſperāt in te:per prophetiā dicit: quoniā cernit eſſe letaturos. Sic ꝑ ꝓphetiam dictum eſt: Excitapotentiam tua ⁊ veni: qm̄ videbat eſſe vēturum. Ꝙqͣꝫ poſſit etiaꝫ hoc modo accipiquod dictū eſt: Decidant a cogitationibꝰſuis: vt magis bene ab eo optatū credaturdū cadūt a cogitatōibꝰ ſuis malis: id eſt vtiam nō cogitent mala. Sed vetat ſic intelligi quod ſequitur: Expelle eos. Nullo em̄mō pōt in bonā partē accipi: cū quiſqꝫ expellitur a deo. Quapropter ꝑ ꝓphetiā dictū nō per maliuolentiā intelligit̉: cū hoc dictū ſit qd̓ neceſſario talibus euenturū eſt:qui in peccatis que memorata ſunt ꝑſeuerare voluerint. Decidant gͦ a cogitationibus ſuis dictū eſt: decidant accuſantibꝰ ſecogitationibꝰ ſuis: teſtimoniū ꝑhibente cōſciētia ſua: Sicut Apl̓us dicit: Et cogitationū accuſantiū ſeu defendentiū: in reuelatione iuſti iudicij dei. Secundū multitudine impietatū eoꝝ expelle eos:Id eſt longe eos expelle. Hoc eſt eniꝫ ẜmmultitudinē impietatū eorū: vt multū expellantur. Expelluntur ergo impij ab illahereditate q̄ intelligendo ⁊ videndo deuꝫpoſſidet̉: ſicut expellunt̉ morbidi oculi fulgore lucis: cū illis ea pena eſt: que alijs leticia. Nō gͦ ipſi mane aſtabūt ⁊ videbunt.Et tā magna pena eſt iſta expulſio: qͣꝫ magnū premiū eſt illud qd̓ dictū eſt: Mihi aūtadherere deo bonū eſt. Huic pene contrariū eſt: Intra in gaudiū dn̄i tui. Quia huic expulſioni ſimile eſt: Proijcite illū in tenebras exteriores. Qm̄ʸ inamaricaue Alia lr.rūt te dn̄e. Ego ſum inqͥt panis viuꝰ qͥ d̓ᵗ irritcelo deſcēdi: Et oꝑamini eſcā q̄ nō corrūpit̓. Et guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē dn̄s.Pctōribus aūt panis veritatis amarꝰ eſt.Un̄ os vera dicētis oderūt. Ipſi gͦ amaricauerunt deū: qui peccando in eam egritudinē deuenerūt: vt cibū veritatis quo ſaneaīe gaudēt: tanqͣꝫ felleū ſuſtine̓ nō poſſint.