De Perſecutione ſuſtinenda
em̄ ſecl̓oꝝ īmortali īuiſibili deo ſoli honor ⁊gloria in ſecula ſeculorum amen. Nō nobisdn̄e nō nobis: ſed nomini tuo da gloriā. Nobis miſeris da veniā: da gratiam: tibi reſerua gloriā: vtpote a qͦ eſt venia pctōꝝ: ⁊ gr̄ameritoꝝ. Bonꝰ paſtor in oī labore villicationis ſue q̄rit nō q̄ ſua ſūt: ſꝫ q̄ ieſu xp̄i: qd̓ ꝓpriū hꝫ caritas. Un̄ ſi qn̄ exceſſerit charitasoꝑit multitudinē pctōꝝ: ſꝫ ⁊ ipſa aduocatuꝫhabet in celis ieſuꝫ xp̄m dn̄m nr̄m: ⁊ ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pctīs nr̄is. Mercēnariꝰ eſt vt diximus qͥ vidēs lupū veniētē fugit: q̄rit ergoq̄ ſua ſunt: nō q̄ ieſu chriſti. Alioqͥn vtiqꝫ nōfugeret: ſꝫ ſua īmo ⁊ ſeip̄m ſuꝑ impēderet: potiꝰ qͣꝫ gregē ſuū raptoribꝰ exponeret. Multiſunt mercēnarij qͥ in ꝓſperitate leuit̓ diſcerni nō poſſunt a bonis paſtoribꝰ. Habēt em̄ml̓ta cū ip̄is cōmunia. Habēt nāqꝫ ſanā electionē in ingreſſu: hn̄t nihilominꝰ mūdā conuerſationē in ꝓgreſſu: pacē eccl̓ie amāt ⁊ q̄rūt: vtilit̓ ac virilit̓ eccl̓iaſticis implicant̉ negocijs: nō recuſant grauedines oneris: ſedideo hoc qꝛ ambiūt gloriā honoris. Amantem̄ pͥmos recubitus in cenis: ſalutationes inforo: ⁊ vocari ab hoībꝰ rabi. Multotiēſ etiam cibant̉ pane lachrymaꝝ: ⁊ vino cōpunctionis potant̉: ⁊ recordatiōe pctōꝝ. Sic utteſtat̉ iunior filiꝰ qͥ in regiōe longinqͣ cōſum.15. pſit oēm ſubſtātiā ſuā viuēs luxurioſe: vn̄ ⁊dixit: Quanti mercēnarij in domo pr̄is meiabūdāt panibꝰ? Si panibꝰ abūdāt mercennarij: nunqͥd fame ꝑibūt operarij⁊ Operarios dico: qͥ qͣꝫto rariores in terris: tāto cariores in celis habent̉. De paucitate eoꝝ conq̄i. §. ritur ꝟitas dicēs: Meſſis vtiqꝫ multa: ⁊ ſacerdotes multi ⁊ mercēnarij multi: ſed operarij pauci. Pauci plane ⁊ operarij rari admodū incōfuſibiles qui ſpiciētes in auctorēfidei ⁊ conſummationē ieſum: qͦs inſtituuntꝟbo ſctē p̄dicatiōis: nō deſtruūt exēplo praue oꝑationis: efficaciꝰ oꝑe qͣꝫ ꝟbo p̄dicātes.Notandū vero ꝙ filius nō dicit fac̄ me vnūde mercēnarijs tuis: ſed fac me ſicut vnū demercēnarijs tuis: vt videlicet ea ſibi offeratbeneficia: qͥbus illi cōmunicāt in p̄ſenti. Indo. quit pſalmiſta: Cibabis illos ex adipe frumenti. Quo ad eos audi qd̓ p̄mittit̉. Inimici dn̄i mētiti ſunt ei. Hi ſunt qͦs cibat frumēto: ⁊ melle ſatiat. Hi ſunt mercēnarij qͥ licetad horā credāt: in tēpore tamē tēptatiōis recedūt: vn̄ patet ꝙ amici ſunt mūdi. Amcusaūt huiꝰ mūdi inimicꝰ dei cōſtituit̉. Iterū q̄runt q̄ ſua ſunt non q̄ ieſu chriſti: ⁊ ſi nō q̄rūtque illiꝰ ſunt: ait qui nō eſt mecū ꝯtra me ē.Et qͥ ꝯtra eū ſūt: īimici eiꝰ ſunt. Hi per exte-
riora mētiunt̉ deo de interioribꝰ. Cū em̄ ſazne p̄dicēt ⁊ mūde viuāt ſanitatē loquunt̉ intentionis: vt videlꝫ deū habeant in cauſa: ⁊oīa interiora eoꝝ bn̄dicāt noī ſctō eiꝰ: cū tūctn̄ nō deū ſꝫ mūdū: nō dn̄m ſꝫ ſeip̄os non habeant ī cauſa mētiunt̉. Potiꝰ deo qͣꝫ hoībꝰad cuiꝰ ꝯtumeliā ſpectat tāta collatio gr̄arūqͥbus nō honorē dei ſed honorē hoīs cōſtatacqͥri: nec charitati ſed cupiditati deſeruire.Unde oꝑariꝰ incōfuſibilis poſtulat nō duotm̄ ſꝫ tria: qꝛ funiculus triplex difficile rūpit̉.Nō em̄ poſtulat diſciplinā ⁊ ſcientiā qͣs pn̄thabere ⁊ mercēnarij. Sed dicit: bonitatē et ꝑdiſciplinā ⁊ ſciētiā doce me: que tria in ſolisfilijs īueniunt̉. Quid em̄ ꝓdeſſet diſciplināhabere in ꝯuerſatione: in oꝑatiōe ſciētiā: niſi aſſit bonitas in intētione? Nuſqͣꝫ ſcriptumeſt: aut cariꝰ obſequiū: aut rōnis ſciētiā ſufficere. ſꝫ bona volūtas ſufficit. Sanata ergovoluntate vtilis erit ⁊ p̄mioſa: tā caſtigatiocarnis ꝑ diſciplinā: qͣꝫ illumīatio rōnis ꝑ ſcientiā. Propter ſupradictas ergo rōnes huiuſmodi diximꝰ: qꝛ in ꝓſperitatē mercēnariꝰleuit̓ diſcerni nō pōt a bono paſtore: qꝛ duꝫpacis arridet ſecuritas: intētiōis eiꝰ palliat̉infirmitas: nā nihil occultū qd̓ nō reuelaturUaſa figuli ꝓbat fornax. Flate vēto aduer 4ſitatis: ſtatim qd̓ infirmū eſt: intētiōis oſtendit effectꝰ oꝑatiōis. Uidit lupum venienteꝫ⁊ fugit. Qui ſunt iſti lupi? Tyranni ⁊ raptores ſeculi qͥ ꝓpria tēptati ꝯcupiſcētia: vl̓ ingenita cōpulſi maliuolētia incēdūt eccleſiasvaſtant ouilia chriſti: ſpoliant ⁊ pupillos ⁊viduas: ꝓſcriptionē inducūt pauꝑibꝰ: deūblaſphemāt in ſuis operibus. Hi factis rapinis: fractis eccleſijs: cuꝫ gladius vltionis ineis exerit̉: veniūt vel blādiendo vel cōminādo. Fugit ergo mercēnariꝰ vel amore blandientis: vl̓ timore ꝑſequētis. Un̄: De rectitudīe iuſticie: a defenſiōe eccl̓e: a liberatiōepr̄ie: ab vltiōe pupilloꝝ ⁊ viduaꝝ. Quo adcuſtodiēda q̄ poſſidet: īmo a qͥbꝰ poſſidet̉ videlꝫ marſupia: horrea: cellaria: nō vtiqꝫ pauperibꝰ reſeruāda ſed euacuāda furibus: autignibꝰ conſumēda. Habet etiā aliquis viciniam: ⁊ poſſe tyrannoꝝ parentes ſuos: proinde multotiens raptoribus vbi preſentibꝰconſulat: qui vt pacem habeant inter tyrannos floreant: affligi ſancta ꝑmittit̉ eccleſia ⁊iuſticia conculcat̉. Et quid dicā de furibuſ?Fures ſunt heretici. Hi ſūt fures ⁊ latronesqui veniunt in veſtimentis ouiū: intrinſecuſautē ſūt lupi rapa ces. Quotqͦt venerūt fures ſunt ⁊ latrones: fures latenter nocendolatrones ſeuiēdo. Heretici praua dogiata
K ij
Mor
Luc 16.
rsͣ .2
psͣ. 118.
Ecc̄i. 27.