Beati BernardiISer. CCII
hēdere leprā: quā ſibi in ſe multo ſtudio ⁊ labore q̄ſiuit. Licꝫ em̄ nemo oderit carnē ſuā:ſed multo minꝰ odiſſe poterit aīa ſeip̄am.Ꝙ diligens iniquitatē odit aīaꝫ⁊ carnem ſuam Ca. IIIIT forte alique6omoueat illud de pſalmo: Qui diligit iniqͥtatē odit aīaꝫ ſuā. Ego aūtdico: odit ⁊ carnē. An nō odit cui gehēne cumulos mercat̉: ⁊ cui ẜm duriciā ſuā ⁊ cor impenitēs theſaurizat irā ī die ire? Ceteꝝ hocodiū tā carnis qͣꝫ aīe: nō in affectu ſꝫ in effectupotiꝰ īuenit̉. Sic nimiꝝ odit freneticꝰ carnēſuā: cū ſibijp̄i manꝰ inferre laborat: rōnis deliberatiōe ſopita. An ꝟo grauior vlla frene/ſis iudicat̉: qͣꝫ impenitētia cordis et peccādiobſtinata volūtas? Siqͥdem manꝰ nepharias inijcit ſibijpſi: nec carnē ẜ mentē lacerat ⁊corrodit. Si vidiſti hoīem ſcalpere manꝰ ⁊vſqꝫ ad ſanguinem ꝯfricare euidentē habesin eo ſil̓itudinē peccātis exp̄ſſaꝫ. Cedit ſiquideꝫ voluptas illa dolori: ⁊ ſuccedit pruriturcruciatus. Neqꝫ id ignorabat ſed diſſimulabat ille dū ſcalperet. Sic laceramꝰ: ſic exulceramꝰ ꝓprijs manibꝰ aīas infelices: niſi ꝙtāto grauiꝰ qͣꝫto excellētior ē ſpūalis aīe creatura ⁊ cui difficiliꝰ medeat̉. Neqꝫ id qͥdē inimicitiaꝝ ſtudiogerimꝰ ſed ſtupore qͦdā īſenſibilitatis eterne. Effuſus ſiqͥdē animꝰ dānainteriora nō ſentit: qꝛ nec intꝰ eſt ſꝫ in ventreforſitan aūt ſub vētre. Deniqꝫ ⁊ animꝰ qͦrūdam in patinis qͦrūdā in loculis īuenit̉. Ubis. eſt theſaurꝰ tuꝰ inqͥt ibi ē ⁊ cor tuū. Quid ꝟonimiꝝ ſi ꝓpriā mīme ſentiat aīa leſiōeꝫ. q̄ ſuiip̄iꝰ oblita: ⁊ penitꝰ abſens ſibi in lōginquaꝫꝓfecta eſt regionē: Erit aūt cū in ſemetip̄aꝫreuerſa ꝯgnoſcet: qͣꝫ crudelit̓ miſere venationis obtētū euiſcerauit ſemetip̄aꝫ. Neqꝫ em̄id ſentire poterat: dū vilē muſcaꝝ p̄dā deſiderio captās īſatiabili aranearū inſtar ex viſceribꝰ ꝓprijs intexere rhetia videret̉:De penitentia infructuoſa poſtmortemCa. IRit aūt hic reditus ſine dubio vel poſt mortē:cuꝫ vniu̓ſa qͥbꝰ ad vagādū foras⁊ īutilt̓ ſeſe occupādū in ea q̄ p̄terit huiꝰ mūdi figura egredi ꝯſueuerat oſtia corꝑis clauſa erūt: vt neceſſario maneat ī ſeip̄a: cui nullus iā pateat exitꝰ a ſeip̄a. Ueꝝ is qͥdē ꝑnicioſiſſimꝰ erit reditꝰ et miſeria ſempiterna: qn̄iā pnīa haberi poterit: agi non poterit. Ubi
Ser. CCIIem̄ deerit corpꝰ actꝰ nō erit. Sane vbi nullfuerit actio: nec ſatiſfactio qͥdeꝫ vlla poteritīueniri. Quocirca pnīaꝫ qͥdeꝫ hr̄e dolor eſt:nā pnīam agere remediū doloris eſt. Neqꝫem̄ carēti manibꝰ erit vltra leuare cor ī celūcū māibꝰ: ſꝫ qͥſqͥs an̄ obitū carnis nō redieritad ip̄m: ī ſeip̄o maneat neceſſe ē īeternū. Sꝫin qͣli ſeip̄o: O qͣlē ſeſe fecerit ī hac vita: qͣleꝫīuenerit exiēs ab hac vita: niſi ꝙ fortaſſe eritnōnūqͣꝫ deterior: nā melior nūqꝫ erit. Habetem̄ hocip̄m qd̓ nūc ponit qn̄qꝫ reciꝑe corpnō tn̄ ad pnīaꝫ ſed ad penā. Ubi nimiꝝ pctīip̄iꝰ ⁊ carnis qͦdāmō ſil̓is videbit̉ eſſe ꝯditiovt quēadmodū culpa ſꝑ puniri poterit: necvnqꝫ poterit expiari: ſic nec in corpore aliquādo tormēta finiri: nec corpꝰ ip̄m exinaniri valeat in tormētis. Merito qͥdē vltio ſempiterna deſeuiet: ꝙ nūqͣꝫ poſſit culpa deleri:⁊ nec ſubſtantia carnis deficiet: ne ſimul cogat̉ etiā afflictio carnis terminari. Hec frēsmei qͥ pauet cauet: qͥ negligit incidit.Ꝙ vermis cōſciētie in pn̄ti ſuffocari debetCapitulū VIE ergo redeamus ad vocē vnde ꝓceſſimꝰ: expedit nob̓ ꝓfecto redir̄ ad cor: dūillic iter qͦ oſtēdat nobis ſalutare ſuū: qͥ tātoſtudio pietatis illic reuocat preuaricatores.Nec ſentire interī pigeat morſus vermis interni: aut ꝑiculoſa q̄dā animi amaritudo: etꝑiculoſa mollicies ꝑſuadere q̄at: vt p̄ſenteꝫvelimꝰ diſſimulare modeſtiā. Optimum eſttunc ſentiri vermē: cum poſſit etiā ſuffocari:Itaqꝫ mordeat nūc vt moriat̉: ⁊ paulatī deſinat mordere mordēdo. Rodat: interiꝫ putredinē vt rodēdo ꝯſumat: ⁊ ip̄e qͦꝫ parit̓ cōſumat̉: nec foueri incipiat in īmortalitatem.Uermis inqͥt eoꝝ nō moriet̉: ⁊ ignis eoꝝ nō ᵉextinguet̉. A facie illoꝝ morſuū qͥs ſuſtinebit? Multiplex em̄ nūc conſolatio arguētisꝯſciētie releuat cruciatū. Benignꝰ eſt deꝰ qͥnō patiet̉ nos tēptari vltra qͣꝫ poſſumꝰ: necvermē hūc ſupra modum patit̉ malignari.Maximeqꝫ int̓ initia ꝯuerſionis oleo miſericordie linit vlcera: vt nec morbi quātitasnec difficultas curatiōis vltra qͣꝫ expedit innoteſcat: magis aūt arridere videt̉ facilitasq̄dā. Poſtmodū euaneſcit qn̄ iā exercitatoſhn̄ti ſenſus certamē forte dat̉ vt vincat ⁊ diſcat qm̄ oīm potētior ē ſapiētia. Interī ſaneaudiēs qͥs vocē dn̄i: redite p̄uaricatores adcor: ⁊ tātis interiore cubiculo obſcenitatibꝰdep̄hēſis: ſingl̓a q̄qꝫ rimari ſatagit: ⁊ qͦ nā hͦinfluxerint aditu curioſus veſtigator explo-
Mat .6
psͣ. 10.
Eſa. 66