Ser. CLXXVII.ati Bernardi
Q Cfaciamꝰ: a malis iubet vt abſtineamꝰ. Precepti huiꝰ ſancta ⁊ incōmutabilis autoritanon valet quoqͦ mō refelli: qꝛ illiꝰ ē caractere cōſignita qui dicit. Ego dn̄s ⁊ nō mutor.Sꝫ ergo hoc ille quē impoſuit dn̄s ſuꝑ capita nr̄a aliter ſētire voluerit: ponēs tenebraslucē ⁊ lucē tenebras: vel p̄cipiat p̄dicta bōarelinquere vel maſis prefatis adherere audacter refutandū eſt p̄cipientis imperiū ⁊ li. bera voce dicēdū: Obedire oꝑtet magis d̓oqͣꝫ hominibꝰ. Hec eſt ſpeciolis obediētia addeū que nunqͣꝫ eſt homīs arbitrio tēperādaſed incōmutabili cōſeruāda ꝓpoſite. Certeigit̉ regulā tene: vt nec imꝑl̓o vrelatoꝝ p̄dicta bona relinquas vel facias mala. Interſumma vero mala ⁊ ſumma hona quedammedia ſunt ad alterutꝝ ſehabētia: boni maliqꝫ nomē aſſumunt. Media autē: ambulare: ſedere: loqui: tacere: comedere: ieiunare:vigilare: dormire: ⁊ ſi qua ſūt ſil̓ia: que ſipaſtoris licentia fiant: ſūmā expectāt recributionē. In his igitur medijs ſubditi eſſe ⁊ obediētes debemꝰ: ad nutū p̄poſitoꝝ nihil int̓rogantes ꝓpter ꝯſcientiā: qꝛ in his nullū p̄fixit opus deus: ſꝫ p̄latoꝝ dereliquit imꝑiodiſponēda. Non aūt te moueat magiſter imꝑitus indiſcreta poteſtas: ſed memēto quia3. nō ē poteſtas niſi a deo: ⁊ qui reſiſtit poteſtati: reſiſtit dei ordinationi. Hec eſt ꝓpria hominis obediētia quā homini debemꝰ: qͥ homini ſubditi ſumus. Cōmunis eſt etiam iſtainter deum et hoīem. qꝛ qͥcquid obedientieo. p̄latis exhibetur: ei exhibet̉ ei qͥ dicit. Quivos audit: me audit. Cū magna igit̉ cautela hoc tramite dicimꝰ incedendū. qꝛ ⁊ multigradus ibidem deliteſcunt. quoꝝ qui vnuꝫreliquerit: ceteros ſine retributione tenebit.Primus gradus obediētie eſt obedire libēter. Omnis etas ab adoleccētia ſua ꝓna eſtad malū ⁊ vnuſquiſqꝫ voluntatō praui cordis ſui ſectat̉. Ab illa em̄ prime p̄uaricatōis.anguſtia innatus eſt homī amo. ꝓprie volūtatis: que voluntatē ſui creatoris relinquēsibi ſubdita eſt ẜuituti: vbi voluit dn̄ari. Difficile eſt ergo ſuā relinquere volūtatē: ⁊ alierius volūtati deſeruire. Quālibꝫ aūt graueſit nō pōt tn̄ primū obediētie aſcendere gradū: qui voluntatē p̄cipiētis ſuam nō feceritIn volūtate ſua iuſtus gl̓iat̉ ſeſe dn̄o ꝯfiteri: ⁊ voluntarie inquit ſacrificabo tibi. Solaergo volūtas eſt que totius oꝑis ornat effectu: ſine qua etiā nec bene aliquid agit̉: etiaꝫſi bonū eſſe videat̉. Ex volūtate igit̉ ſuſcipienda ſunt imꝑia prelatoꝝ: ⁊ ip̄m coraꝫ ſuisvolūtarijs reflexionibꝰ abducenduꝫ dones
ꝓpria volſitas mactata mandatū diligat imverantis. Hoc ē ergo libēter obedire: platovoluntatē volūtarię adimplere. Secundus obediētie gradus ē obtēperare ſimpliciter. Qui ambulat ſimpliciter: ambulat cōfidenter. In ſimplicitate cordis querere dn̄m Sꝫſcriptura p̄mōſtrat. Multos videmꝰ poſtp̄cipiētis imperiū multas facere queſtionescur: quare: qͣꝫobrem ſepius interrogar e: crebras ingemīare querelas: querere qͣre hocp̄cipit: vnde hoc venit: quis hoc adinuenitꝯſiliū. Inde murmuratio: inde verba murmurationē ſonātia et indignationē: redoleatia amaritudinē In̄ frequēs excuſatio ſil̓atōpoſſibilitatis: aduocatio aīcoꝝ. Nō ſic abraam. Audi quid dn̄s de ſimplici populo ꝓteſtet̉. In auditu inqͥt auris obediuit mihi vtvidelicet oſtenderet vno eodemqꝫ mamento ꝓceſſiſſe ⁊ imperātis imperiū: et obſequium obſequentis. Nolite errare: deus non irridetur. Murmuras cōtra prelatū in tabernaculo corporis tui: eleuat manū ſuā ad preſternendū te dextera dei Incede igit̉ ſimpliciter in mandatis obedientie: addens voluntati ſimplicitatem: intentioni illuminationēFortitudo em̄ ſimplicis via domini q̄ obedientia eſt: qui obedientes ſunt: ſimpliciter incedunt. Tertius gradus eſt hilariter obedire: hilarē em̄ datorē diligit deus. Non ex triª.ſticia inquit apl̓s: aut ex neceſſitate. Serenitas in vultu: dulcedo in ſermonibus: multūcolorāt obediētiā obſequētis. Vnde et gentilis ille poeta ait ſic. Suꝑ omnia vultus acceſſere boni. Quis em̄ locus obedientie vbitriſticie cernitur egritudo: Oſtendā tplerūqꝫ voluntatē animi ſigna exteriora: ⁊ difficile eſt vt vultū non mutent: qui mutant voluntatē. Nubiloſa corꝑis compoſitio: et facies tenebris obfuſcata triſticie: deuotioneꝫab animo receſſiſſe ſignat Reſpice dauid ante archam dn̄i hilariter ſaltantē: ⁊ qͣꝫ ſapienter ſuꝑbientis femine reprimit indignationēLudam inquit ⁊ vilior ero in cōſpectu dn̄i. 2Cernis igit̉ qͣꝫ neceſſaria ⁊ cōueniens ſit hilaritas in obediētie executione? Quis imperat libēter triſticiā efſlanti? Si vis ergo ꝑſectus eſſe: hilariter ⁊ cū magna vultus alacricate ſuſcipe iubentis imperiū vt volantaticordis ſimplicitati oꝑis vultꝰ hilaritatē adiungas. Quartus gradus eſt obſecundarevelociter. Uelociter currit ſermo dei: et velocē habere deſiderat ſequentē. Uides cumquanta velocitate currit ille qui dicit: viam ymandatoꝝ tuoꝝ cucurri. Fidelis obediēsneſcit moras: fugit craſtina: ignorat tardita-
Malach. 3.
Luc̄. 10.
Ro. 13.
Act̉ .5
.8.n..
Sap̄. 5.
2. Coꝝ. 9.
2. A1 16.