Se. CLXXVIIBeati Bernardi
ingratus: ⁊ peccator mortuus reputat̉. Cōfeſſio igit̉ eſt peccatoꝝ vitā: uſti gloria. Vie. 12. deo dauit dicentē peccaui: ⁊ auddiētem trāſtulit dominꝰ peccatū tuū a te ⁊ nō morierisCōſidero mariā: ſi nō verbis tamē operibꝰpublice ſua crimina cōfitenteꝫ: ⁊ dn̄m publiac. 7. ce reſpondētem ꝓea: dimiſſa ſunt ei peccatamulta: qm̄ dilexit multum. Reſpitō pͥncipēcͣ 22. apl̓oꝝ negante timide: amariſſime flentemic̄. 23 chriſtū illū reſpiciētem. Felicem latronemītueor ſe accuſātē: excuſantē xp̄m ⁊ dominūꝓmitentē: hodie mecū eris ī paradiſo. O ꝙͣꝫſublimis iſta confeſſio ꝑ quā de patibulo adregnū: de terra ad celum: de cruce latro dānatus ac crucifixus ad paradiſum aſcenditGlorioſa confeſſio q̄ petrū apoſtolū trine negatōnis crimine liberauit: ⁊ ab apoſtolatusculmine cadere nō ꝑmiſit. Fidelis inſtitutōque marie multū diligēti multum dimiſit: ⁊amoris multi titulis inſignitā diſcipulorumcorꝑi ſociauit. Preclara miſeratō: que regi⁊ ꝓhetam multiplici criminum inundatōnemundauit: ⁊ in antique gloriam dignitatisꝑducēdo reduxit. Hec eſt via q̄ viatoreꝫ ſuinunqͣꝫ fefellit: q̄ nunqͣꝫ deſeruit niſi deſerēteꝫſe Huius vie multiplices ſunt ſemite ad īueniēdū: dificiles ad tenēdum: ad enumerādūinexplicabiles. Prima ſemita et primꝰ gradꝰ ī via iſta ē cognitō ſui. De celo ceciditiſtaſentētia: noſce teipſum hono. Uide ⁊ ſi nonſponſus in amoris cantico ſpōſe idē loquit̉..i. Si ignoras te īquit: o pulcra īter mulieresegredere ⁊ abi ⁊ cet̓a. Cognitio ſui ſtat ī tribus vt cognoſcat hō qͥd fecit: qͥd meruit: qͥdamiſit. Quid vilius o nobilis creatura imago dei: creatoris ſimilitudo: qͣꝫ carnē tuaꝫ illecebris carnalibꝰ deturbare: ⁊ ꝓ breui voluptate torrēteꝫ ꝑdere voluptatis? Quid furioſiꝰ qͣꝫ rapi mēte ira: ſuꝑbia extolli: vexariinuidia: ⁊ anxietate torqueri? Que ī croceises nutrita quare ſtercora āplexaris? Recordare etiā qͥd merueris? Subeat memoriamtuā gehēna vl̓ olla: fornax ferrea magne babylonis: domꝰ mortis: āxietatis domiciliūflāmarū globus: acerbitas frigoris: tenebreſēpit̓ne. Cōſidera ordinē tormētoꝝ: tortoꝝfacies: mutatōnē penaꝝ: miſeriaruꝝ infinitatem: ⁊ intelectualibꝰ oculis iſta diſcurre: ⁊poteris dicere: melius erat mihi ſi natus nōfuiſſē. Reflecte oculos ⁊ qͥd amiſeris anīaduerte. Reminiſcere qͣlis ſit ciuitas glorioſa:celeſtis habitatio: locus vite: ſuauitatis palacium: ſplēdor glorie: gr̄e magnitudo: claritas infinita: Attende ordineꝫ gaudioꝝ: gaudētium vultus: p̄miorum viciſſitudinem:
multitudinē deliciarum ⁊ potes exclamareQui te ꝑdidit: totū ꝑdidit dn̄e deus. Si hoctriplici funiculo ligaueris animā tuā īteliges⁊ anīaduertes: qꝛ initiū ſalutis noticia peccati Secūdus gradus ē penitētia. Hec duoſibi īuicē cōiūcta ſūt: vt cognoſcere ſe nō poſſit niſi peniteat: penitere nō poſſit niſi ſe cognoſcat. Peniteat aīa ꝯpūctōnis iaculo vulnerata penitētia triplici: quia innocētiā amiſit: amiſſam nō reqͥſiuit: ⁊ neglexit patient. ādei. Scio domine ieſu qꝛ pͥmaꝫ ſtolā īnocētienobiſ ī baptiſmate r̄ddidiſti: ⁊ amictu niueocāditatis iniuſtitie ſolio relocatis cito receſſimꝰ a via quā oſtēdiſti nobis: ⁊ portionemſubſtātie q̄ nobis ꝯtīgebat cum ꝓdigo filioin diſſimilitudinis regione expendimꝰ. Uenerūt ad nos viliſſimi ſpūs ⁊ eternoꝝ igniūreges ad mundatos īmūdi: ad ſaluādos dānati: curui ad rectos: ⁊ dixerūt aīe nr̄e: īcuruare vt tranſeamus. Audiuimus illos ⁊ incuruati ſumus: tranſierūt ꝑ nos ⁊ innocentiam amiſimꝰ. Si culpa eſt ꝑdidiſſe: quid putas erit nō requiſiſſe ꝑditam? Perdit aliqͥsaliquid in hac mortalitate: q̄rit iudices: amicos cōuocat: trahit in cauſam: nihil intentatū relinquit donec vel amiſſa inueniat vl̓ ablata reſtituāt̉: ⁊ cuſtodiat reſtituta. Nos hereditatem noſtrā incorruptibilem īmarceſſibilē: incōtaminatā in celis verſutijs illius inſatiabilis homicide ꝑdidimus ⁊ non requirimus: ⁊ incuruauit nos ⁊ non reſurgimusSurgamus ⁊ eamus ad patrē noſtrū: dicētes ei: pater peccauimus in celū ⁊ corā te Et Loēm euangelice lectionis textū ꝑcurrentesofferamus patri penitentiaꝫ mentis: cordiscōtritiōꝫ: ſi forte cū adhuc lōge ſumꝰ videatnos pr̄ ⁊ mīa moueat̉ ⁊ currēs cadat ſuꝑ collū nr̄m ⁊ oſculet̉ noſ oſculo oris ſui. Forſitāiubebit ꝓferri ſtolā primā īnocentie ⁊ induinos veſtimentis ꝟtutū: ⁊ dare ānulū ſecretoꝝ in manu nr̄a: ⁊ calciare pedes noſtrosin p̄parationeꝫ euangelice pacis. Precipietfortaſſis adduci vitulū ſaginatū ⁊ occidi inſatiſfactionē reuertentis: ⁊ epulari ⁊ exultare ⁊ in ſimphonia ⁊ choro reduci ad ſupernegaudia ciuitatis: vbi gaudiū eſt angelis ſuper vno peccatore penitentiā agēte. Scimꝰdn̄e ieſu: quia nō priuabis bonis eos qͥ ambulant ī innocentia: ſed nec illos qͥ ambulātin penitētia: qͥ em̄ peccatū nō fecerit niſi vnꝰbeatus vir tn̄ cui nō imputauit dn̄s peccatūOmne qd̓ ip̄e mihi non imputare decreuerit: ſit qͣſi non fuerit. Cogita etiaꝫ qͣꝫta ſuperbia: patiētia dei vſus: īmo abuſus ſis; Uidebat te peccantē ⁊ diſſimul abat qͣſi nō vidēs
2E .12.
Can̄ .1.
Luc̄ 22.Luc̄. 23
Luc̄ 22.Luc̄. 23
Lc .7.
Inc̄. ij.