Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ontra Uicium Ingratitudīs Se

danter effuſa ſuꝑ nos miſericordia dei nr̄i: d̓filijs ire ⁊ diffidētie non ſolū in electoꝝ recepit numeꝝ: ſꝫ vocauit ad collegiuꝫ ꝑfectoꝝ.Nā ⁊ ſi forte aliquoꝝ negligētia ad ꝑfectionem nō aſſurgit ip̄i viderint qͥd excuſatiōispoſſint afferre: qm̄ apl̓icam oēs nos vitā ꝓfeſſi ſumꝰ: apoſtolice ꝓfeſſioni noīa dedimuſvniuerſi. Qd̓ ſane nō d̓ ea gloria ſanctitatisdixerim: quā nō ſibi tm̄ ẜꝫ vniuerſo orbi ſuſci71. pere meruerunt: ſicut ſcriptū eſt: Suſcipiātmontes pacē populo: ⁊ colles iuſticiaꝫ: ſꝫ deeoꝝ potiꝰ ꝓfeſſione qua ꝓ oībꝰ petrus loqͥ15. tur dicēs: Ecce nos relinqͥmus oīa ⁊ ſecutiſumꝰ te. Sed iā om̄ino mouet frēs mei: quidſibi velit: ꝙ minꝰ erga nos liberal̓ nūc diuīaclemētia videat̉: vt qͥbꝰ tāta ꝯtulit nō rogātibꝰ nō deſiderātibꝰ: īmo ⁊ fortaſſe recuſantibus nunc orātibꝰ obſecrantibꝰ poſtulātibꝰſepiſſime: īmo cōtinue videat̉ multa minoranegare. Quid em̄ putamꝰ chariſſimi: abbreuiata eſt manꝰ dn̄i: an forte theſauri gr̄e defecerūt? Quid inqͣꝫ putamꝰ: vtrum volūtasmutata ſit: an īmutata facultas? Neutrū ſane de eo eſtimare licꝫ: neutrū fas eſt credered̓ deo oīpotēti ⁊ īmutabili maieſtate. Quidſibi vult ergo ꝙ inceſſabilit̓ orātes: obſecrātes poſtulātes nō exaudit: qͥbus tantā ⁊ taꝫgratuitā miſericordiā p̄rogauit? Nā ſi reſpōn. deat qͥs qd̓ apl̓o paulo rn̄ſuꝫ eſt: ſufficere nobis grāꝫ dei plane oīno fallit̉: cū ꝓ eo qͣꝫ maxime vniuerſe or̄ones obſecrationes noſtrefiant: ne ambulemꝰ in magnis: aut in mirabilibꝰ ſuꝑ nos: orātes nobis dare humilitateꝫquanta decet: nō dico ſanctos ſꝫ monachospeccatores: obſecrātes patiētiā nobis tribuiquāta nō dico in martyribꝰ inuēta eſt: ſꝫ ꝓfeſſioni nr̄e neceſſaria eſt: poſtulātes charitatēquantā nō dico angelis ſed patribus qͥ fuerehoīes ſimiles nobis paſſibiles: etiaꝫ ⁊ pctōres diuino munere collatā agnouimus ex teſtimonio ſcripturarū. Ue generationi huicmiſere ab imꝑfectione ſua: cui ſufficere videtur inſufficiētia īmo inopia tāta. Quis enimad ꝑfectionē illā quā ſcripture tradūt vl̓ aſpirare videt̉. Nō ſine cauſa ſane cū ſint nobis eadē cū pr̄ibꝰ ꝯuerſiōis initia: diſpar valde ꝯuerſatiōis ꝓfectꝰ inuenit̉: adeo vt cumeos ꝓfeciſſe de die in diē ⁊ curſum cōſūmaſſe legamꝰ: apud nos magnꝰ eſtimaret̉: ſi qͥsvel ipſa cōuerſionis ſue p̄mordia ꝯſeruaretvt nō minꝰ humilis aut timoratꝰ nō minusſollicitꝰ ⁊ circūſpectꝰ: nō minus feruēs ſpiritu nō minus patiēs ac manſuetꝰ in medio qͣꝫin initio videret̉. Quātos em̄ videmꝰ quaſioblitos ſui ⁊ pctōꝝ ſuoꝝ: dei qͦꝫ ⁊ bn̄ficiorū

eiꝰ īmemores: ſic nō redimere ſꝫ amittęre tēpus: vt de moribꝰ ⁊ affectionibꝰ ſuis vix vltima apud ip̄os mētio fiat. Qid iſtos aliudagere dixerim: qͥ ſcurrilitates: detractionesiactātie ⁊ impatiētie verba nō reputāt: facile cōtriſtāt ꝓximos: īmo ſpm̄ dei qͥ in eis eſtpuſilloꝝ ſcādala ꝑuipēdūt: ad īcrepationeꝫoculorū: aut negligētia quadā dormitare vident̉: aut iracūdie facibus inflāmant̉: ⁊ cuꝫhis quaſi gens q̄ fecerit iuſticiā accedūt libere ad eccl̓iaꝫ: pſallūt cū alijs: ſed nō ſpū neqꝫmēte or̄onis tꝑe neſcio quas ineptias meditant̉: ⁊ ne ip̄o quidē tremēdo angelis participare verent̉ dominici corꝑis ſacramento:qͥd inqͣꝫ iſtos aliud agere dixerim qͣꝫ ſecurosiam de gr̄a dn̄i ſui: fiducialit̓ de ea quā lōgotēpore ꝓmeruerint familiaritate p̄ſumere?Hoc nēpe eſt qd̓ vulgari ꝓuerbio d̓r. Familiaris dn̄s fatuū nutrit ſeruū. Sed vbi eſt dilectiſſimi qd̓ totiēs cāitis: Qm̄ aduena ego pſum apud te ⁊ ꝑegrinus ſicut oēs pr̄es mei.Heu heu nō īuenit̉ qͥ redeat ⁊ agat gr̄as d̓oniſi hic alienigena. Nōne decē mūdati ſunt:⁊ nouē vbi ſunt: Memīſtis credo v̓ba ſaluatoris hec eſſe nouē illoꝝ ingratitudinē arguētis. Bn̄ qͥdē obſecraſſe poſtulaſſe leguntur: qͥ leuauerūt vocē dicentes: Ieſu fili deimiſerere nob̓. Sꝫ defuit eis qͣrta quā adiecitapl̓s gr̄arūactio: qn̄ nec redierūt nec egerūtgratias deo. Multos quoqꝫ videmꝰ vſqꝫhodie ſatis īportune petentes qd̓ ſibi deeſſecognouerunt: ſed paucos admodum nouimus qͥ dignas ſuꝑ acceptis bn̄ficijs gratiasagere videant̉. Nec rep̄hēſibile qd̓ inſtant̓petimꝰ: ſed plane petitioni negat effectuꝫ ꝙinuenimur ingrati. Et forte hoc etiā clementia eſſe videt̉ ingratis negare qd̓ poſtulant:ne contingat nobis vt tāto grauiꝰ de ingratitudine iudicemur: qͣꝫtomagis accumulatiſbn̄ficijs ingrati probabimur extitiſſe. Ergomiſericordie res eſt in hac parte ſubtraheremiſericordiā: quēadmodū ire ⁊ indignatiōiſmiſericordiā exhibere eaꝫ ſane qua ꝑ ꝓphetā ip̄e pr̄ miẜicordiaꝝ loqͥtur dicēſ: Miẜea Emur īpio ⁊ nō diſcet facere iuſticiā. Quammultos em̄ videmꝰ ⁊ plangimꝰ frēs: qui dūmodo maneat habitus ⁊ conſura. ſalua ſibiomnia arbitrant̉: non conſiderantes miſeri:quemadmodum ingratitudinis vermis interiora corrodēs: ob hoc tm̄ corticeꝫ quē vident tranſformare: diſſimulēt ne forte recogitent ⁊ erubeſcāt ip̄aqꝫ verecūdia emendent̉Qui ſic interdum nonnullis conſumpta eſſeinteriora vniuerſa preſumit: vt non videat̉ad ea quoqꝫ quę foris apparēt venenatū ꝓ-

l. Cvx.

Dux. 16.

pō. 71.

Luc̄ .17.

Fſa. 26.

Aͣ. 8.