In feſto Omniū ſanctorū Ser.
V
nos eccleſia illa pͥmitiuorū ⁊ negligimus: deſiderant nos ſancti ⁊ paruipendimus: expectant nos iuſti ⁊ diſſimulamꝰ. Excitemꝰ aliquando fratres: reſurgamꝰ cuꝫ chriſto: q̄ramus q̄ ſurſum ſunt: q̄ ſurſum ſunt ſapiamꝰDeſideremꝰ deſiderantes nos: ꝓperemꝰ adp̄ſtolātes nos: expectātes nos votis p̄occupemꝰ animoꝝ. Ecce em̄ nihil in hac nr̄a cōmunione ſecuritatis: nihil ꝑfectiōis: nihil qͥetis: ⁊ tn̄ hic qͦꝫ qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres ī vnū. Quicqͥd ſiue interiꝰ ſiue exteriꝰ moleſtū occurrit: ip̄o qͦꝫ taꝫ germanoꝝcōſortio fratrū cuꝫ qͥbꝰ eſt nobis cor vnuꝫ ⁊anima vna in deū tolerabiliꝰ inuenit̉. Quādulcior erit: qͣꝫ delectabilior: qͣꝫ beatior vniovbi nulla ſuſpitio eſſe poterit: nulla diſſenſionis occaſio: vbi oīs ꝑfecta charitas indiſſlubili federe colligabit: vt ſicut pater ⁊ filiuſvnū ſunt: ſic ⁊ nos vnū ſimꝰ ī ip̄is? Nō modo tantū ſocietas ſed etiā felicitas nobis eſtoptāda ſanctoꝝ: vt quoꝝ deſideramꝰ p̄ſentiam: gloriā qͦꝫ feruentiſſimis ſtudijs ambiamus. Neqꝫ em̄ ꝑnicioſa hec ambitio: aut illius affectatio glorie vllatenꝰ ꝑiculoſa eſt. Nāꝫ. qd̓ dicimꝰ: Nō nobis dn̄e nō nobis: ſꝫ nomītuo da gloriā: huiꝰ tꝑis vox eſt: qm̄ ⁊ ip̄i an.⁊. geli clamāt: Gloria ī excelſis deo: ⁊ in terrao. pax hoībꝰ bone volūtatis. Noli me tāgereait: nōdū em̄ aſcēdi ad prēꝫ meū. Verbū glorie eſt. Nēpe filiꝰ ſapiēs gloria pr̄is. Noli eigo ait gloria: noli me tāgere. Noli interim q̄rere gloriā fuge potiꝰ: ⁊ vide oīno ne me te tigeris donec ꝑueniamꝰ ad patrē: vbi ſit gl̓iatio iaꝫ ſecura. Ibi in dn̄o laudabit̉ aīa mea:audiāt māſueti ⁊ letent̉. Nunqͥd non videt̉audiſſe dicentē: noli me tāgere nōduꝫ aſcēdad prēm meū: q̄ in cātico clamat: Fuge dile.s. cte mi fuge? hoc eſt em̄ qd̓ ſupra meminimꝰnō nobis dn̄e nō nobis: ſꝫ nomī tuo da gloriam. Vnde ⁊ in hymno hodie nos canimus:Des pacē famulis tuis qͦꝫ gloriā ꝑ cūcta tibi ſecl̓a: iuxta āgelicā ſcꝫ retributionē. Quiaem̄ tēptatio eſt vita hoīs ſuꝑ terram: meritoin terra homini: non gloria ſed pax eſt q̄renda: pax cū deo: pax cū ꝓximo: pax cuꝫ ſeip̄oO cuſtos hoīm quare me poſuiſti ꝯtrariuꝫtibi: ⁊ factꝰ ſum mihimetipſi grauis? Uicinanimiū lucta ⁊ inteſtina ſeditio: bellū non ciuile ſed domeſticū: ſpiritus aduerſus carnē⁊ caro aduerſus ſpiritū concupiſcens. Vnde hoc: niſi quia poſuiſti me contrariū tibi?Tu enim vera libertas: tu vita: tu gloria: tuſufficiētia: tu beatitudo: ego pauper ⁊ miſer⁊ miſerabilis: confuſus ⁊ humiliatus vſqꝫqꝫ: mortuꝰ ꝓpter peccatum: vęnundatꝰ ſub
peccato. Deniqꝫ tu ꝑfecta ⁊ ſctā voluptas:⁊ requies ſpirituū beatorum poſuiſti me abinitio contra eden quod voluptatē ſonat inlabore vtiqꝫ ⁊ ęrūna. Attamē dicis: Cōuer Itimini ad me in toto corde veſtro: liquet qͥaſumꝰ auerſi: quos vt reuertamur hortaris:liquet qꝛ cōtrarij quos reuocas vt cōuertamur. Sed quō. In ieiunio inqͥt ⁊ fletu ⁊ plāctu. Mira res. Ita ne in ieiunio tu ꝟſaris ⁊fletu degis: ⁊ ī plāctu habitas? Procul a teoīa iſta: ꝓcul ip̄e ab his vehement̓. Nimiꝝregnū tuū in hieruſalē quā ſatias adipe frumēti: nec ibi luctꝰ ⁊ clamor ſed nec vllus dolor: magis autē gratiaꝝ actio ⁊ vox laudis.Iuſti inqͥt epulent̉ in cōſpectu dei ⁊ delectēᵖtur in leticia. Quomō ergo in ieiunio ⁊ fletu⁊ plāctu cōuertemur ad ip̄m. An vero iuſtꝰeū in leticia ⁊ delectatiōe: qui vero nōdū iuſtus eſt non niſi in ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu reperiet Ita plane: ſꝫ iuſtus qͥ iam conſpectuꝫmeruerit: nō qͥ adhuc viuat ex fide. Nimirūꝙ ait dn̄s: Cū ip̄o ſuꝫ in tribulatione: ad eūꝑtinet qͥ ex fide ambulat: nō aūt qui ad faciēiā ꝑuenit. Eqͥdē vtriſqꝫ eſt caput vnū ẜ nonvno modo mēbris omnibꝰ exhibet̉: quibuſdam em̄ oſtēdit̉ caput hirſutū ſpinis: īclinatum in cruce vt humilient̉ pariter: pariter ⁊cōpūgant̉: qͥbuſdā glorioſuꝫ apparet: vt abip̄o glorificent̉: vt in ipſo glorient̉ facta ei ſimilia: quē vidēt ſicuti eſt. hoc ergo ẜm deſideriū qd̓ ex ſanctoꝝ cōmemoratiōe flagratin nobis: vt ſicut vel ſic nobis etiā xp̄us appareat vita noſtra: ⁊ nos qͦꝫ cū ip̄o appareamus in gl̓ia. Interī nēpe nō ſicut ē ſꝫ ſicut ꝓnobis factū eſt caput noſtrū nobis rep̄ſentatur: n̄ coronatū gloria: ſꝫ peccatoꝝ nr̄oꝝ circūdatū ſpinis: dicēte ſcriptura. Egredimī ⁊videte regē ſalomonē ī dyademate: quo coronauit euꝫ mater ſua. O regē: o dyadema.Mat̓ ſiqͥdē ſynagoga: nō mr̄eꝫ ſane ſe exhibēs ſꝫ nouerca: regē nr̄m corona ſpinea coronauit. Pudeat ſectari gloriā mēbra: qͥbꝰ caput ſuū tam ingloriū exhibet̉: nō habēs ſpecieꝫ aut decorē: vel aliqͥd eiuſmodi. Nimiꝝſalomon eſt pacificꝰ: ſane qd̓ in p̄ſenti eſt: nōvtiqꝫ beatificꝰ aut glorificꝰ: vt in omnibꝰ angelicū illud eulogiū commēdet̉: quo terrispacē: celis gloriaꝫ tribuerunt. Pudeat ſubſpinato capite mēbruꝫ fieri delicatū: ꝙ om̄isei interim purpura nō taꝫ honoris ſit qͣꝫ irriſionis. Uidere eſt tamen hodie multis in locis nō ſine multa ambitiōe ⁊ comeſſatione p̄ſentē diem honorari: an dehoneſtari dicaꝫ:Ipſi viderint qui hec agūt. Ipſoꝝ eſt enimhuiuſmodi celebritas non ſanctoruꝫ: qd̓ ſibi
Iob. 7
psͣ. 11ꝫ
Io. .20.
psͣ .113.Luc̄. 2I. 1s.
Can. 8
Lyr 2
Can̄ .3.
psͣ. 67
Ioel̓ .2.
psͣ. 90.