He. Ac DI NAIV.
IBeati Bernardi.DCF. AIII
Beati Bernardi.ecarnē ſignificat ſaluatoris q̄ aurea dicit̉: qͥanullius paſſa eſt detrimētuꝫ pudoris agnusſcꝫ ſine macula: qui peccatū non fecit: nec inuentus eſt dolus in ore eius: d̓ quo ꝑ ꝓpheticū dicit̉ eloquiū. Ecce puer meꝰ electꝰ: poſui ſuꝑ euꝫ ſpiritū meū. Carbones thuribuli ſunt oꝑa ieſu xp̄i. Carbones iſti aliqn̄ mortui: qn̄qꝫ ꝟo ſunt ignei: qꝛ ī ſaluatore noſtronūc ꝓpria tolerabat humanitas: nūc ꝓpriafaciebat diuītas: ignis in carbone diuinitaseſt innocēs in oꝑe: ignis in prunis euidenseſt iudiciū diuinitatis: carbo mortuᶻ in p̄ſepe iacēs: igneꝰ demonia expellēs: mortuusin egyptū fugiēs: igneꝰ vendētes ⁊ emētescolubas de tēplo eijciēs: mortuꝰ dormiēs innaui: igneꝰ imperās vētis ⁊ mari: mortuusſubditus parentibus: igneus quattuor ſatians hoīm milia de ſeptē panibꝰ: mortuꝰ adputeū iacob interrogans potū: igneus circahiericho illuminās cecuꝫ ⁊ ſanans leproſū.Carbo erat mortuꝰ dum a diabolo temptaretur: igneꝰ dum ei ab angelis miniſtraret̉.Mortuꝰ in ꝓditione diſcipuli: igneꝰ in filioregl̓i. Sopitꝰ ante p̄ſidē: igneꝰ circa tyberiadem. Sopitꝰ dū ei herodes illuderet: ignedū mortuorū ſuſcitator magnificꝰ fieret. Sopitus dū ei acētū cū felle mixtū ꝓpinaretur:igneꝰ dū ab eo decē leproſi mūdarent̉. Sopitus dū a iudeis ſe abſcōderet. Sopitꝰ duꝫcū publicanis ⁊ pctōribꝰ ederet: igneus duꝫambularet ſuꝑ vndas: igneꝰ dū ex aqua facto vino letificaret cōuiuas. Sopitꝰ iacensin cunabulis: igneꝰ fulgēs in miraculis. Sopitus ante tribunal p̄ſidis: igneꝰ ī filia cananitidis. Sopitꝰ in cruce: igneꝰ in mōte. Prune ergo mortue erant humanitatis opera:ignite diuinitatis miracula.In feſtiuitate ſancti MichaelisSermo primus.N gelorum hodie memoria celebrat̉: ⁊ exigitis debitū ꝓ tāta ſolēnitatē ſermonē. Sedquid de angelicis ſpiritibꝰ viles loquanturvermiculi? Credimꝰ ſane ⁊ indubitata fidetenemꝰ diuina eos pn̄tia ⁊ viſione beatos ſine fine letari bonis dn̄i: q̄ oculꝰ nō vidit necauris audiuit: nec in cor hoīs aſcenderunt.Quid ergo de his homo loquat̉ hoībꝰ: quenec ip̄e qͥdē cogitare: nec illi ſaltē audire ſufficiāt. Profecto ſi ex abūdātia cordis osloqͥtur: ſileat nihilomīꝰ linguā neceſſe ē ex īopiacogitationis. Attamē ſi multū eſt ad nos loqui: de ea claritate ⁊ gloria: qua in ſemetipſis īmo in deo ſuo angeli ſctī: nr̄is oīno ſuꝑ-
eminēt cordibꝰ: de ea loqͣmur quā nobis exhibēt gr̄a ⁊ charitate. In ſuꝑnis em̄ ſpiritibus nō ſolū āmirabilis dignitas: ſꝫ dignatioamabil̓ īuenit̉. Dignū eſt ꝓindefrēs vt gl̓iaꝫnon capiētes tāto magis amplectamur miſericordiā: qͣ nimiꝝ ꝯſtat nihilomīꝰ abūdaredomeſticos dei: celi ciues pͥncipes paradiſi.Teſtat̉ deniqꝫ apl̓us ip̄e qͥ raptꝰ vſqꝫ ad tertiuꝫ celū beate illi curie meruit intereſſe atqꝫeiꝰ noſſe ſecreta: qm̄ oēs āminiſtratorij ſuntſpūs: miſſi in mīſteriū ꝓpter eos qͥ hereditatem capiūt ſalutis. Neqꝫ id cuiqͣꝫ incredibile videat̉: qn̄quidē ip̄e qͦꝫ creator: et rex angelorū venit nō miniſtrari: ſꝫ mīſtrare: ⁊ animā ſuā dare ꝓ multis. Vt qͥd ergo mīſteriūillud angelorū qͥſpiā dedignet̉: in quo p̄cedit cui in excelſis tota cū auiditate ⁊ felicitate miniſtrat̉?. Si ⁊ hinc dubitas: vtiqꝫ qͥ vidit teſtimoniū: ꝑhibuit milia inquiēs miliūmīſtrabāt ei: ⁊ decies cētena milia aſſiſtebātei. Aliꝰ qͦꝫ ꝓpheta ad patrē de filio loquensait: Minuiſti eū paulominꝰ ab āgelis. Sic ᵇºⁱplane ſic decet: vt vincat ⁊ humilitate qͥ ſublimitate vincebat: ſitqꝫ tanto minor angelisqͣꝫto inferiori ſeſe miniſterio mācipauit: qͥ tāto excellētior eſt quanto differētius p̄ eis nomen hereditauit. Sed queras fortaſſe ī quominoratꝰ videat̉ ab angelis cuꝫ mīſtrare venit: qn̄quidē vt ſupra memīmꝰ in miniſteriūmittunt̉ ⁊ illi? In eo vtiqꝫ ꝙ non modominiſtrauit ſed miſtratus eſt: eratqꝫ vnꝰ ⁊ ideꝫqui miniſtrabat ⁊ cui miniſtrabat̉. Meritoꝓinde ſponſa in cāticis canticoꝝ: Ecce inqͥt Carvenis ſaliēs in mōtibꝰ: trāſiliēs colles. Miniſtrās em̄ ſalijt inter angelos: ſꝫ ⁊ ip̄os tranſilijt mīſtratꝰ. Mīſtrāt em̄ angeli ſꝫ de alieno: offerētes deo bona oꝑa nr̄a: a nobis eiꝰgloriā referētes: Un̄ ⁊ cū ſcpͥtura dic̄: Quo xniam aſcēdit fumꝰ aromatū in cōſpectu dn̄i:de manu angeli ſollicite p̄miſit data ei fuiſſeincēſa multa. Noſtros em̄ ſudores nō ſuos:nr̄as nō ſuas lachrymas offerūt deo: nobisqͦꝫ eiꝰ munera referūt nō ſua. Non ſit mīſterille ſb̓limior cūctis: ſꝫ humilior vniu̓ſis: quiſemetip̄m obtulit ſacrificiū laudis: qͥ pr̄i oſſerens aīam ſuā nobis mīſtrat vſqꝫ hodie carnem ſuā. Huiꝰ vtiqꝫ tāti mīſtri gr̄a nihꝰ l miſrum ſi dignant̓ nob̓: īmo ⁊ libent̓ angeli ſctīmīſtrēt. Ip̄i em̄ amāt nos: qꝛ nos xp̄s amauit. Dicit̉ certe vulgari qͦdā ꝓuerbio: qͥ meamat: amat ⁊ canē meum. Nos vero o beati angeli catelli ſumꝰ dn̄i illiꝰ: quē tanto affectu diligitis: catelli inquā cupiētes ſaturarꝭde micis q̄ cadūt d̓ mēſa dn̄orū noſtroꝝ quieſtis vos. Et hec dixerim frēs vt amplioreꝫ
Bop. l.
Ceūa
pē. 1.
Apa. 53