ATEF.Heari BenardiL14A4

AIX

7CALL 3CIAAI OLvt boum ſtercoribꝰ lapidet̉? Vnde inqͣꝫ eiſuperbia: vnde extollentia oculoꝝ: cui adeocetera vitia domīant̉ vt dijudicari ſe ab vniuerſis tanqͣꝫ male ſibi cōſciꝰ arbitret̉? Quisdeniqꝫ niſi manu fortis: qui cetera iam ſibipotēti virtute vitia ſubiugauit: aduerſus nequiſſimū ſuperbie vitiū dimicaturꝰ accedat:Procedat inqͥt dauid manu fortis: quoniānon eſt vincere tātū hoſtem: niſi ī manu forti. Armetur ip̄e contra golyam: qͥ et vrſumvicerit ⁊ leonem. Uideat ſane vtrū ſaulis eiarma poſſint prodeſſe: vtrū ſeculari ſapientia ⁊ philoſophicis traditionibꝰ: ſeu etiaꝫ diuinarū ſuperficie ſcripturarū: quam nimirūꝫ occidētē litterā vocat apl̓s: videat inquamvtrū his armis debellare ſuꝑbiaꝫ: vtrū hacvia hūilitatē app̄hēde̓ poſſit: vt onerari ſeſemagis qͣꝫ roborari ſentiens hmōi arma atqꝫimpedimenta proijciat: iactans omnino cogitatū ſuū in dn̄o: ⁊ de propria penitꝰ deſperans induſtria: ſola fide armatꝰ non reputetgolye ꝓceritatē: ne forte magnitudinis eiusmole pͥmat̉: ſꝫ potiꝰ pſallat ſpū pſallat ⁊ mēte: Dn̄s inqͥens defenſor vite mee. ⁊cͣ. Nam⁊ petrus dū nec vētoꝝ violentiā: nec marisꝓfundū: corꝑiſqꝫ pōdus cōſideraret in verbo iactās ſemetip̄m nec perire poterit nec timere. At vbi vidit vētū veniētē timuit: ip̄oqꝫ timore protinꝰ mergi cepit. Simile aliqͥdetiā nūc athlete noſtro ex ſaul ſuadere temptat: Non potes inqͥens reſiſtere philiſteoiſti: nec pugnare aduerſus eū qm̄ puer es: h̓aūt vir bellator ab adoleſcētia ſua. Uerūtn̄nō acqͥeſcit ille tale aliqͥd meditari: ſꝫ p̄ſumēſde virtute eiꝰ: cuiꝰ auxilio pͥora certamīa laꝫviciſſet: accedit intrepidus. Colligit igit̉ abiectis armis ſaulis qͥnqꝫ lapides de torrentequos nimirū cū leuia queqꝫ tolleret leuigare torrēs potuit: ſꝫ non etiā tollere ſecū. Torrens qͥppe quē ꝑtranſeat anima noſtra ſeculum p̄ſens eſt: ſcriptura teſte: Quoniā generatio aduenit ⁊ genęratio p̄terit: tāqͣꝫ tumēsvnda impellēs. Quia ergo om̄is caro fenū:. ⁊ omnis gloria eiꝰ tanqͣꝫ flos feni huiuſmodi leuia facile ſecū trahit torrēs inundās: ꝟbum aūt dn̄i nullis fluctibꝰ cedēs manet ineternū. Arbitror ꝓinde non incōgrue qͥnqꝫlapidibꝰ iſtis: qͥnqꝫ partitū verbū ītelligi: cōminationis: ꝓmiſſiōis: dilectiōis: imitatiōis⁊ orationis. Horū qͥppe ꝟborū late patenscopia in diuitiarū reꝑit̉ ſerie ſcripturaꝝ. Etforte ip̄a ſūt qͥnqꝫ ꝟba quoꝝ meminit paulꝰmalēs qͥnqꝫ verba loqͥ in ſenſu: qͣꝫ decē miliain lingua. Preterit eium figura huiꝰ mūdi:⁊ iuxta aliud teſtimoniū: Et mūdus trāſit ⁊

concupiſcētia eiꝰ. Hec aūt verba tranſeūtemūdo nō modo manēt verū etiā leuiganturmagis: dū ꝑtranſeūtibꝰ plurimis muliplexerit ſcientia. Iaꝫ ꝟo collectos iſtos lapidescontra ſuꝑbie ſpm̄: dimicaturꝰ dauid in vaſememorie ſue reponat: cōſiderās quanta nobis cōminet̉ deꝰ: qͣꝫta ꝓmitat: qͣꝫtā nobis exhibeat charitatē: ⁊ qͣꝫ multa nobis ſctītatisexempla ꝓponat: quēadmodū deniqꝫ orationū nobis vbiqꝫ cōmēdet inſtantiam. Hosinqͣꝫ lapides ſecū tollat: quiſqͥs ſuperbie vitium debellare feſtinat: vt qͦtiens venenatūaudet erigere caput qͥlibet ex his lapidibusmanu cogitationis huiꝰ priꝰ occurrat: ꝑcuſiſus fronte golyas deijciat̉ opertꝰ cōfuſione.In quo ſane cōflictu funda qͦꝫ neceſſaria eſtlonganimitatis formā habēs: qͣꝫ huic maxime certamini nulla ratione deeſſe neceſſe eſtQuotiēs ergo vanitatis cogitatio mētē pulſat: ſi intimo cordis affectu diuinas expauetſcere ceperis cōminationes ſeu ꝓmiſſioneseiꝰ deſiderare nō ſuſtinet golyas vtriuſlibetlapidis iactū: ſꝫ repͥmit̉ ilico tumor oīs. Qd̓ſi venerit in mētē dilectio illa taꝫ ineffabilisquā tibi deꝰ maieſtatis exhibuit: an nō ilicoinardeſcēs ad charitatē ꝓrſus abomīari incipis ⁊ abijcere vanitatē? Sic ⁊ exempla ſāctorū ſi diligēti tibi conſideratiōe ꝓponas:erit ſine dubio ad impͥmēdā dilectionē cogitatio iſta ꝑutilis. Iam ꝟo ſi forte inſurgēteſubito elatione nihil ex his q̄ diximꝰ apphēdere qͥuerit manꝰ tua: toto feruore ⁊ ad eamꝯuertere q̄ ſola reſtat orationē: cōtinuo quēeleuatū videras ⁊ exaltatuꝫ ſicut cedros libani ſubuerſus impiꝰ iam nō erit. Sed q̄risfortaſſe quēadmodū ſuo ip̄ius gladio golyepoſſis abſcindere caput id em̄ tibi iocūdius:quanto moleſtiꝰ hoſti. Dico breuiter expertis loquor ⁊ qui facile capiāt ⁊ aduertant ſine mora. qd̓ in ſemetipſis crebro ſentiūt actitari. Quotiēs te ꝓuocāte vanitate ad recordationē cōminationis diuine ſeu ꝓmiſſiōisaut cetetoꝝ q̄ ſupra diximꝰ ꝯfundi ceperis ⁊erubeſcere: deiectꝰ eſt qͥdē golyas: ſꝫ forſitāadhuc viuit. Accede itaqꝫ ꝓpius ne forte reſurgat: ⁊ ſtans ſuꝑ eū mucrone ꝓprio caputeius abſcinde: de eaip̄a q̄ te appetit vanitate ꝑimēs vanitatē. Elata ſiqͥdem cogitatione pulſatꝰ: ſi ex eaip̄a materiā ⁊ occaſioneꝫſumas humilitatis: qͦ nimirū humilis deinceps ⁊ abiectiꝰ tanqͣꝫ de ſuꝑbo hoīe fentiasde teip̄o: golyā vtiqꝫ golye gladio ꝑimiſti.De euangelio. vij. panū Sermo. j.

Tren̄ .3.

1. Coꝝ. 3

1. Coꝝ.1. Io. 2

Eſa. 40.

Re. 17.

Ecc̄i .1.