Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Dauid et Golia

ros illos eſſe miſericordie vtiqꝫ ꝓpter multam miſcd̓iaꝫ quā conſeqͥ meruerūt. Potestamen in hoc ꝟbo etiā illud nō incōuenient̓acciꝑe viros miſericordie fuiſſe apoſtolos:id eſt plenos miſericordia ſeu viros miſericordie datos eccleſie vniuerſe. Scimꝰ em̄ ꝙviri iſti nec ſibi vixere nec ſibi mortui ſūt: ſꝫei qͥ pro iꝯſis mortuus eſt: magis aūt nobisoībꝰ ꝓpter illum. Quantū em̄ proderit nobis eorū iuſtica: qn̄ ip̄a qͦꝫ ſicut oſtenſū ē tātum profuere peccata? Pro nobis facit eorum vita: eorum doctrina: etiā ⁊ mors ip̄a:Etem̄ in conuerſione ꝯtinentiā: in p̄dicatione ſapiētiā: in paſſiōe ſua patiētiā: nobis beati apoſtoli contulerūt. Quartū vſqꝫ hodięconferre non ceſſant miſericordia pleni qd̓ ēſanctaꝝ fructus orationū. Quāuis ⁊ in ip̄aeorū vita adhuc inuenias qd̓ annumeres fiduciam ſcilicet quā nobis miraculorū exhibitione p̄buerunt. Et qͥs enumeret qͣꝫ multa nobis per eos beneficia ꝓuenerūt. Beneergo de eis ſcriptura loquit̉: quoniā hi ſuntviri miẜicordie. Et addidit: Quorū iuſticieobliuionē non acceperūt. Vis vt nec tua accipiat obliuionē? A triplici caue periculo: ⁊.3. florebit neternū ante dn̄m. Legis em̄: quiatepidus es: incipiam te euomere ex ore meo1o. Legis: ſi auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua etcetera. oīm iuſticiarū eius non recordabor.Legis: quibuſdam dicendū in iudicio nonnoui vos: illis ſine dubio qͥ receperūt mercedem ſuam. Ergo omnis iuſticia tepida: omnis trāſitoria: omnis vendita erit in obliuionem corā deo. Sed non ita apoſtolorū iuſticie qd̓ ex eo ſatis apparet qd̓ ſequit̉. Cuꝫ ſemine eorū ꝑmanent bona. Manēt em̄ vſqꝫhodie ī nobis apoſtoloꝝ veſtigia: ⁊ eoꝝ religio: qꝛ ex deo eſt non pōt diſſolui. Veſtesiſraelitici populi quadraginta annis in deẜto ꝑſeuerauerūt integre: multo magis apoſtolorū veſtes ſuper iumentū ſaluatoris appoſite. Cū ſemīe inqͥt eorū. Quod eſt ſemenqꝛ ſecutus adiungit: hereditas ſancta nepotes eorū? Idem ꝓfecto ⁊ ſemen ſunt: ⁊ nepotes. Męminiſtis credo ſciētibꝰ em̄ legem loquor: meminiſtis inqͣꝫ legalis mādati: vt ſuſciter fr̄ ſuꝑſtes ſemē fratri defūcto ſine ſemi40. ne. Quis ſine ſemine? Singulariter ait ſumego donec tranſeam. Ideoqꝫ reſurgēs: Ua.20 de inquit dic fratribꝰ meis. Ac ſi dicat: Fratres ſunt: faciant qd̓ fratres. Ergo per euangeliū ipſi nos genuerūt non tamē ſibi ſꝫ chri2. i. ſto: qꝛ ꝑ euāgeliū chriſti. Hinc eſt qd̓ moleſte tulit paulus qͦſdam eorū dici a qͥbꝰ geniti fuerāt ꝑ euāgeliū: indignās aduerſus eos

Der.Lqͥ dicebant: ego ſum pauli: ego ſū cephe: egoapollo: chriſti magis om̄es ⁊ fieri volēs ⁊ dici. Itaqꝫ ſemen apoſtoloꝝ ſumꝰ per p̄dicationem: ſed ꝑ adoptionē et hereditatē ſemēchriſti: et apoſtolorū nepotes.De dauid ⁊ golya.Udiuimꝰ ex libro regū golyam virū ꝓcere ſtature: p̄ſumentē ſuꝑ multa fortitudine et magnitudine corꝑis ſui: vociferantēaduerſus phalangas iſrael: ⁊ prouocantemeas ad ſingulare certamē. Audiuimꝰ etiama deo ſuſcitatū ſpirituꝫ pueri iunioris: vt indigne ferret virū ſpuriū ⁊ incircūciſum caſtris iſrael: et dei ſummi exprobantē agminibus. Spectauimꝰ procedentē adoleſcētūlum in funda ⁊ lapide aduerſus monſtruoſemagnitudinis hominē loricatū ⁊ clipeo protectuꝫ ac galea: ceteriſqꝫ terribilē militaribꝰarmis: ſi qua ī nobis erant viſcera pietatisnon potuimꝰ nō timere ſic ineūti ꝯflictū: nōgaudere vincēti. Laudauimꝰ magnanimitatē ꝑuuli ꝙ comederet animā eiꝰ zelus domus dei ⁊ obprobria exprobrantiū ei a ſe nōduceret aliena: ſꝫ tanqͣꝫ ad propriā moueret̉iniuriā: ⁊ doleret ſuꝑ cōtritiōe ioſeph. Mirati ſumꝰ tantā in adoleſcēte fiduciā: fiduciāquāta non inueneret̉ in vniu̓ſo iſraele. Collatam deniqꝫ celitꝰ victoriā ⁊ diuina manifeſte patratā virtute: tam leti ſuſcipimꝰ: qͣꝫ ſolliciti certamen expectauimꝰ: armati fide pauuli ⁊ gloriātis propria in virtute gigantisIam ſi ſpiritalē ſcd̓m apoſtoli teſtimoniumlegē eſſe non ignoramꝰ: et ſcriptam eſſe propter nos: nō ſolū exterioris ſuperficiei oblectandos aſpectu: ſed interiorū quoqꝫ ſenſuum guſtu tanqͣꝫ medulla tritici ſatiādos: cōſiderandū nobis eſt: quiſnaꝫ videat̉ iſte golyas: qͥ populo dei iam repromiſionis terrāingreſſo: iamqꝫ multis ex hoſtibꝰ triumphāti ſolus exprobrare p̄ſumit: elatꝰ ⁊ inflatꝰ ſꝑritu carnis ſue. Credo em̄ non incōgrue ī ſuperbo homine ſuꝑbie vitiū deſignari. Ipſūnanqꝫ eſt peccatuꝫ maximū: qd̓ dei populomagis inſultat: ⁊ inſurgit ſpecialit̓ aduerſuseos qui cetera iam videant̉ viciſſe peccata.Hinc eſt qd̓ ꝓuocat ad ſingulare certamen:tanqͣꝫ ceteris iā ſubactis. Nā ⁊ philiſtei illoin tempore timebāt omnino aduerſus iſraelinire ꝯflictū niſi ꝙ de golya enormis magnitudinis viro eoꝝ fiducia tota pedebat. Vnde em̄ eiuſmodi aīam ſuꝑbia tēptet quā ſibiſubiugauit īuidia ſeu tēpiditas ea q̄ ſolet d̓ovomitum procurare: aut pigricia que facit

o ij

Exech .18.

Ex 18.

1. Coꝝ. 1.

os. 140.

psͣ. 140.

Mat. .7.

Apo. 3.

Ioh̓. 20

1. Re. 17.