LAUCAC DeNanDiDET.
anima que in via peccatorū non ſtetit: ſed ſecretiori ſemita de celeſtibus officinis egrediens: inaudite gratulationis eſt ſortita dulcędinem. Felix elizabeth ad quā ꝓperat mater ſaluatoris quā ſalutaribꝰ obſequijs celorum imperatrix impartit̉. Sed puer multofelicior qui ſalutātis maieſtatē agnoſcēs infra viſceꝝ tenebroſa volumina gaudio gaudet: qꝛ vim tā beate ſalutationis attēdit. Etfactū ē inqͥt vt audiuit ſalutatiōꝫ marie elizabeth exultauit in gaudio infans in vtero eiꝰAſcēdit cū feſtinatiōe virgo in domū zacharie ad ſalutādā elizabeth: portās in vtero filium dei regē glorie: dn̄m maieſtatis: occurrit elizabeth: ⁊ antique ſterilitatis carēs obpribrijs: amicū ſponſi p̄conem verbi feliciſſimo ventre deportat. Iungunt̉ amplexusvenit̉ ad oſcula ⁊ copulant̉ felices vteri: regem ⁊ militē nō niſi duo tenerrimi parietesabiungūt. Quid mirū ſi mirat̉ puer ⁊ exultat a tactu tam ꝓxime diuinitatis ⁊ afflatuPotęrat ne vacare a quocūqꝫ miraculo cuipn̄s erat regis pn̄tia: regnātis mater: mūdiredemptor? Quid ꝙ non ſemel tam ſancto.s ruꝫ amplexuū fuit celebrata cōiūctio? Māſit aūt maria cū illa quaſi tribus menſibꝰ aiteuāgeliſta: Tāto tēpore manet cū elizabethvirginalis ītegritas: ⁊ nūc dulciori eloquionunc feliciori amplexū iohānē puerū conſecrat ⁊ inſigniuit. Et fortaſſis vſqꝫ ad diē naltiuitatis eiꝰ glorioſa virgo cū cognata morata eſt: donec puerū natu ſinu beatiſſimo confoueret: ⁊ vno pariete remoto ꝓpinquioreꝫredderet pn̄tie creatoris. Facile autē hoc exeuāgelij coniectura liquet: qꝛ iam ſex mēſesa conceptione iohānis defluxerāt: cū ad virgineꝫ archī gelus miſſus eſt: q̄ renouationēmūdi pudori ꝟgineo noua ſalutatione portauit. Exhinc ꝟgo feſtinauit ad elizabeth ettribus mēſibꝰ cognate dignat̉ viſitare hoſpitiū: donec noni mēſis finē cōcluſo natiuitas īmineret patriarche. Alij qͥ librū iuſtoꝝdiligētioribꝰ oculis inſpexerūt: ſe vidiſſe teſtant̉: ꝙ ip̄a dei genitrix felicē puerū primode terra leuauit: ⁊ cognate partū omni ꝓſecuta ē ſeruitute. Quocūqꝫ aūt modo rei huius ꝟitas decernat̉: illud ꝓ certo certū ē: qꝛnō parū ꝯtulit puero naſcituro tā felix ⁊ moroſum intemerate virginis ꝯſortiū. Quartꝰhonor iohannis eſt gaudium in natiuitate.Erubeſce lucifer qͥ taꝫ mane oriebaris: ⁊ conatuū tuoꝝ fruſtatꝰ impulſibꝰ: tādē intellige qꝛ in nouiſſimis dieꝝ tāqͣꝫ perdix ſtultiſſimus remanebiſ. Machinatiōibꝰ tuis factūeſt vt humani generis vniuerſitas in pctīs
ꝯciꝑet̉: in triſtica naſceret̉: ſꝫ ecce iſte ſanctificatꝰ in vter o orit̉ in gaudio: leticiāqꝫ mundo ſua natiuitate refundit. Ecce genꝰ armature: qd̓ tibi cōſtitueras ad victoriā: hoc iohāni naſcit̉ ad coronā. Apprehēde arma ⁊ſcutuꝫ ⁊ toto malignitatis tue ſpū debachare: nec poteris iohanis irrūꝑe priuilegiū qd̓benigna ſcribentis manus ꝓprio caracterecōſignauit. Multū deceptꝰ multū deluſuses. An ignoras ꝙ tibi vir bellator ab adoleſcentia: ⁊ etiā a matris ventre cōſurgit. Neſcis qꝛ a diebꝰ iſtius regnū celorū vim patit̉⁊ violenti rapiunt illud: An oblitꝰ es ꝙ iſtemittet̉ parare plebē ꝑfectā dn̄o? Intuere ordinē rerū ⁊ ab ipſis ꝯceptionis ſue initijs inuenies hūc validiori conamine tuā fortitudinem irrupiſſe. Tu feciſti ꝙ fratricida cayn qͥprimꝰ natus eſt: pollutus ⁊ obuolutus exiret: ⁊ originalis pctī reſpergeremur infamiaHāc excipit orbis exterritꝰ: ⁊ hūani generisſb̓ſecuta natiuitas: ad infime triſticie tumurlūm trāſmigrauit: natiuitas aūt iohānis huius in gaudiū eſt ⁊ ſolēnitatē p̄clarā. Letat̉orbis ⁊ per qͣttuor mūdi climata circūſonatglorioſe feſtiuitatiſ inſtātia: ip̄is etiā celis celebris ⁊ famoſa. Quiſputas puer iſte erit:Amicꝰ ſpōſi: īimicꝰ tibi tua ptāte potentior.Cōſiderāduꝫ etiā quāta dignitate p̄polleatnatiuitatis huius celebrāda deuotio: quantāqꝫ gr̄am in oculis eccleſie poterit īuenireNullius hoīs natiuitatē p̄ter ſoliꝰ dei in auctoritatis arcē recepit eccleſia: huius iſtiusex ceptiōe ẜuata: nouit em̄ qꝛ melior eſt diesmortis die natiuitatis: ⁊ ꝙ ortus hoīm triſticia comitet̉. Inde eſt ꝙ in die mortis martyrium nō natiuitatis ſolēnizat eccleſia: mortēeorū nataliciorū nominās qͥbus factꝰ eſt demorte natalis. Tūc em̄ ceperūt de morte naſci ad vitā: cū virā depoſuerūt ꝓ vita. Huiꝰꝟo natiuitatē ſpōſa xp̄i: tāto ſecuriꝰ beniuolētiſſima dignatiōe ſuſcepit qͣꝫto ſingulariseā ꝟitatis euāgelice irrefragabilis cōmēdat̉ vaucͣtas. Quītꝰ honor ē ſingularitas in ꝯuer.ſiōe ⁊ ꝯuerſatiōe. Infra teneritudinē annorum beatꝰ iſte puer ad heremū ſpū ducentedeductꝰ ē: nec obſtetit etatis infirmitas quāmaieſtas dn̄i fecūdabat. Spūs em̄ ſctūs nōattēdit ſexuū differētiā: fragilitatē coporuꝫ:tēpoꝝ ānoſitatē: ſꝫ quēcūqꝫ ⁊ qn̄cūqꝫ ⁊ quōvult dignatiſſima replet benignitate. Reliquit iohānes mūdū: hoīes fugit: patriā neſcit: parētes aſꝑnat̉: ⁊ ī ſoliꝰ diuinitatis apicem defigit obtutꝰ. Mira reꝝ ꝯuerſio hōinem vix mūdū ingreſſuꝫ: mūdi fugere gloriam: ⁊ ſecl̓i cupiditates nō ſolū obliuiſci: ſꝫ ne
Luc̄ .1.
Ubi. sͣ