Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beali GernardiSer.LAIII

Beali Gernardi

ſeruituti: ne ꝑnitioſa libertate ſeruiat voluptati: ſi fletui p̄beas oculos magis qͣꝫ petulantie vel curioſitati: ſi deniqꝫ ſpūali dilection flagrās nulle animuꝫ dederis vanitati.Merito ſane vnus eſt qui in terra parit̓ etin celo teſtimoniū ꝑhibet ſpūs: qꝛ ſiue corporis afflictio ceſſabit: ſiue lachrymarū fonſexiceabit̉: ſed charitas nunqͣꝫ excidit. Prelibatio q̄dam eſt in p̄ſenti ꝯſummatio ⁊ plenitudo in futuro manet. Uerūtn̄ licet maneatpoſt aquam ⁊ ſanguinē ſpūs: aqua quippeet ſanguis regnū dei non poſſidebunt interītamē aūt vix aut nullo mō inuenire eſt ſpm̄ſine illiſ: qm̄ hi tres inqͥt vnū ſūt: vt qͦlibꝫ exhis tribus deficiēte adeſſe cetera non prefumas. Simul ꝟo iuncta teſtimonia iſta credibilia facta ſunt nimis: nec poterit cui in terris ſuppetūt hec carere teſtimonio vel in celis. Confitet̉ dei filiū corā hoībꝰ non verboneqꝫ lingua ſed oꝑe ⁊ veritate: ⁊ filius qͦꝫ cōfitebit̉ eum coram angelis dei. An ꝟo eī deeſſe poterit in teſtimonio pr̄ cui filiū videatatteſtantē? Sine dubio ꝯfitebit̉ ⁊ ipſe qd̓ viderit in abſcondito. Sed neqꝫ ſpūs qͥdem apatre filioqꝫ diſſentiet: quippe qͥ pr̄is filijqꝫſit ſpūs. Deniqꝫ qͦ naͣm modo careat teſtīonio eius in celo: qͥ habere illd̓ meruit ⁊ in terra? Tres gͦ ſunt qͥ teſtimoniū dant ī celo: pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūs. Et ne quā forte diſſonantiā ſuſpiceris. hi tres vnū ſūt. Magnūꝓfecto habituri ſunt teſtīoniū: quos ī celopater ſuſceꝑit tanqͣꝫ filios ⁊ heredes: filiusaſciuerit tanqͣꝫ frēs ⁊ coheredes: ſpūſſctūsadherētes deo vnū ſpm̄ faciat eſſe cum eo.Eſt enī ſpūs ipſe indiſſolubile vinculū trinitatis: ꝑ quem ſicut pater ⁊ filiꝰ vnū ſunt: ſicet nos vnū ſumꝰ in ipſis: eo miſerāte qͥ ꝓ diſcipulis hocipſum orare dignatꝰ eſt ieſu chriſto dn̄o noſtro.Sermo I vnde ſupra.epiſtola beati iohānis hodie nob̓ eſt lectio recitata in qua diſcimꝰ teſtimoniuꝫdare triplex in celo: triplex in terra. Et qͥdeꝫꝓ meo ſaꝑe illud ſtabilitatis hͦ reꝑatiōis eſtſignū: illud angelos iſtud hoīes: illud beatos a miſeris iſtud iuſtos diſcernit ab impijſAngelis ſiqͥdem qui in prima illa p̄uaricatione ſuꝑbiente lucifero in veritate ſteterunt.merito teſtimoniū perhibet viſio trinitatatꝭhominibꝰ quos diuina miſeratio ſaluat ſpiritus aqͣ ⁊ ſanguis. Quid ni perhibeat teſtimoniū pater: a quibus honoratꝰ eſt vt pat̓1. Tibi ꝟo maligne ſic loquit̉. Si ergo ego pa

ter vbi eſt honor meus: Careas oīno neceſſe eſt teſtimonio patris: cuiꝰ tibi gloriā vſurpare conaris: honorare eum cupiens ſꝫ eqͣre. Sedebo inquit in montę teſtamēti ⁊ ſil̓is/ero altiſſimo. Ita ne modo creatꝰ patri ſpirituū ꝯſedebis? Et certe necdū tibi dixit: Se ꝑde a dextris meis. Sed neſcis o impudens:vnigenitꝰ ille eſt cui eterna generatiōe pr̄isequalitas collata eſt ⁊ ꝯſeſſus? Tu rapinaꝫcogitans eſſe equalis deo: filio gloriaꝫ inuides gloriam qͣſi vnigeniti a patre ⁊ ne ab ipſo quidem teſtimoniū merearis habere. Anꝟo poterit deteſtato a patre ⁊ filio vtriuſqꝫſpiritus atteſtari. Abominat̉ ſuperbū ꝓfecto ⁊ inquietū qui ſuper quietū ⁊ humilē requieſcit: amator pacis ⁊ vnitatis ꝯſecrator:adu̓ſum te pro pace ⁊ vnitate zelat̉. Quidmirum fratres ſi timemꝰ ne forte puſillā hācvineam dn̄i depaſci ſingularis ferus incipiat? Quātos enī celeſtis vinee palmites prima illa ſingl̓aritas ꝯculcauit? Sed forte ſuꝑbiam qͥdem in eo facile aduertiſtis: non autem ſingl̓aritatē. Dico ergo. Vbi ſtabat vniuerſitas angeloꝝ: nunqͥd caruit ſingl̓aritatis vicio qui ſedere velle p̄ſumpſit. An forte queritis vnde mihi notaʳ ſit hec ſtatio angeloꝝ? Duos teneo idoneos teſtes: quorūvterqꝫ qd̓ vidit hoc teſtat̉. Vidi dn̄m ſeden Etem ait eſaias: ſeraphin autē ſtabant. Et daniel: milia inquit miliū mīſtrabāt ei: ⁊ decieſ d̓milies centena milia aſſiſtebāt ei. An ⁊ tertium deſideratis: vt in ore trium teſtiū ſtet oēverbum? Appoſtolū ꝓfero qui vſqꝫ ad ter­ 1tium raptus eſt celū: ⁊ rediens loquebatur.Nonne omnes admīſtratorij ſūt ſpūs: Siccine vbi ſtant oēs vniuerſi miniſtrāt: tu pacis inimice ſedebis? Plane ꝯtriſtas ſpiritūqui habitare facit vniꝰ moris in domo. Offendis charitatē: quia ſcindis vnitatē: rumpis vinculum pacis. Merito ꝓinde angelorum qui ſuū nec ordinē nec domiciliū reliquere: caritati: vnitati: ⁊ paci ſpiritꝰ atteſtatur: a quo ſane tua ⁊ inuidia ⁊ ſingl̓aritas ⁊inqͥetudo reprobat̉. Et hoc qͥdem de eo teſtimonio qd̓ datur ī celis. Eſt ⁊ aliud qd̓ datur in terra ad diſcernēdos vtiqꝫ qͥ in ea ſūtexules ab indigenis: hoc eſt celi ciues a ciuibus babylonis. Qn̄ enī ſine teſtimonio electos ſuos deſerat deus? Aut certe q̄ naͣm eiſeſſe poterat ꝯſolatio int̓ ſpem ⁊ metū. ſollicitudine anxia fluctuantibꝰ: ſi nullū oīno electiōis ſue habere teſtimoniū mererent̉? Nouit dn̄s qui ſunt eius: ⁊ ſolus ipſe ſcit qͦs elegerit a pͥncipio. Quis ꝟo ſcit hoīum ſi ē dignus amore vel odio? Qd̓ ſi vt certū eſt: cer

Mul̓ .1.

Eſa. 14.

Eſa. 14.

psͣ. 109.

Dan̄ .7.

Eſaie. 6.

Hebre.