De Reſurrectione dn̄i
ne dn̄.Sermo
te corda vr̄a ſuꝑ vias vr̄as. Satagite qͣꝫtūpoteſtis redimere cito in qͥbus offendiſtis.Dies enī dn̄i ſicut fur ita veniet. Sicut eniꝫnihil certiꝰ morte: ita hora mortiſ nihil incertius: qd̓ vt dignū eſt penſate ⁊ ad pēſandūcircūſpectiꝰ inuigilate. Deo qͥdē erit ad gloriam: angelis ad leticiaꝫ: ſubditis vr̄is odorad vitā: nobis aūt ad coronā. In quo chriſtus ⁊ chriſtos ſuos exaudire dignet̉ miniſtrando auxiliū gr̄e ſue: qui viuit ⁊ regnat ꝑoīa ſecula ſeculoꝝ Amen.De Reſurrectiōe Sermo 1Icit leo de triebū iuda. Uicit plane maliciaꝫ ſapientia: attingēs a fine vſqꝫ ad finem fortit̉: ⁊ ſuauit̉ vniuſa diſponēs: ſed ꝓme fortit̓: ſuauiter mihi. Uicit iudeoꝝ blaſphemiaſ in patibulo: fortē armatū alligauitin atrio: ⁊ de ipſo mortis imꝑio triūphauit.Ubi enī ſunt obprobria tua iudee: vbi ſuntzabulę vaſa captiuitatis: vbi ē mors victoria tua? Cōfuſus ē calūniator: raptor ſpoliatus ē. Nouū genꝰ potētie: hactenꝰ victorioſa mors obſtupeſcit. Quid tu iudee: qͥd pridie ante crucē agitabas caput ſacrilegū qͥdſacrū hoīs chriſti caput exagitabas obpro-brijs: Chriſtꝰ inqͥt rex iſrael deſcēdat d̓ cruce. O venenata lingua: verbū malicie: ẜmonequā. Nō eſt hͦ caypha qd̓ paulo ante dicebas: Expedit vt vnꝰ moriat̉ hō ꝓ ppl̓o: ⁊ n̄l. tota gens ꝑeat. At illud qꝛ mēdaciū nō eratnō loq̄baris de ꝓprio: non a temetipſo dicebas ſi rex iſrael ē deſcēdat d̓ cruce. hoc plane tuū eſt: magis aūt eiꝰ qui mēdax ē ab initio. Quid enī ꝯſeq̄ntie videt̉ hr̄e vt deſcendat ſi rex iſrael ē ⁊ nō magis aſcēdat? Sic n̄memiſti ſerpēs antique qͣꝫ ꝯfuſus abſceſſeris olim cū dice̓ p̄ſumſiſſes: Mitte te deorſum: ⁊ hͨ oīa tibi dabo ſi ꝓcidēs adorauerisme? Si tibi iudee excidit qd̓ audiſti: qꝛ dn̄sregnauit a ligno: vt regē abneges qꝛ manetin ligno? Sꝫ forſitā nec audiſti: qꝛ nō iudeisſꝫ natiōibꝰ hͨ ānūciatio debebat̉: Dicite inqͥtin natiōibꝰ qꝛ dn̄s regͣuit a ligno. Meritoꝓinde titulū regni p̄ſes gētil̓inſcpͥſit ligͦ: necpotuit iudeꝰ vt voluit corrūꝑe tituli inſcriptionē: necdū impedire dn̄icā paſſionē ⁊ noſtram redēptionē. Deſcēdat inqͥunt ſi rex iſrael ē. Immo ꝟo qꝛ rex iſrael ē titulū regninō deſerat: virgā imperij nō deponat: cuiuſnimirū imperiū ſuꝑ humerū eius: ſicut p̄cinit eſaias: Noli inqͥunt iudei ad pilatū: noliſcribere rex iudeoꝝ: ſed qꝛ ipſe dixit: rex ſuꝫiudeoꝝ. Et pilatꝰ. Qd̓ ſcripſi ſcripſi. Si pi-
latus qd̓ ſcripſit ſcpͥſit: chriſtꝰ nō ꝑficiet qd̓incepit. Ipſe enī cepit ⁊ ſaluauit nos. Sꝫ dicunt. Alios ſaluos fecit: ſeipſum nō pōt ſaluum facere. Immo ꝟo ſi deſcēderit: neminem ſaluū faciet. Cū enī ſaluꝰ eſſe non poſſitniſi qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē: qͣꝫtominuſpoterit eſſe ſaluator? Alioſ ergo ſaluos fecitnā ſaluatore cū ſit ſalꝰ ipſe nō indiget. Oꝑatur ſalutē nr̄am: nec caudā deeſſe patit̉ ſacrificio veſpertino hoſtie ſalutaris. Nouit inique quid cogites. Nō tibi dabit occaſionem ſurripiēde nobis ꝑſeuerantie: que ſolacoronat̉. Nō facit obmuteſce̓ p̄dicatoꝝ linguas ꝯſolantiū: puſillanimes ⁊ dicentiū ſingulis tu locū tuū ne deſeras: qd̓ ſine dubioſequeret̉ ſi rn̄dere poſſent: qꝛ chriſtꝰ ſuū deſeruit. Proni enī ſunt ſenſus hoīs ⁊ cogitationes in malū. Sine cauſa maligne paraſtiſagittas tuas in pharetra: ⁊ diſcipuloꝝ ſuſpiria cumulas obprobrijs iudeoꝝ. Illi qͥppe deſperāt illi improperāt: ſed chriſtū neutra tela nocebūt. Aliud tp̄s elegit ꝯfortādisdiſcipulis: ⁊ aliud adu̓ſarijs ꝯfutādis. Interim patientiā magis exhibet: humilitate cōmendat: obedientiā implet: ꝑficit charitatē.His nanqꝫ virtutū gēmiſ qͣttuor cornua crucis coronant̉. Et eſt ſuꝑeminētior charitasa dextris obediētia: patientia a ſiniſtris: radix virtutū humilitas in ꝓfundo. His ditauit tropheū crucis ꝯſumatio dn̄ice paſſiōiscū ad iudeoꝝ blaſphemias humilis: ad vunera patiēs: intꝰ linguis: clauiſ exteriꝰ pūgeret̉. Nā ⁊ charitas ī eo ꝑfecta ē: ꝙ ꝓ amicisaīaꝫ poſuit: ⁊ obediētia ꝯſūmata: cū inclinato capite tradidit ſpm̄: factꝰ obediēs vſqꝫ admortē. His ſpoliare dotibꝰ: hac pͥuare gl̓iaxp̄i ſatagebāt eccl̓iaꝫ qͥ dicebāt. Si rex iſrl̓ēdeſcēdat d̓ cruce. Nimirū vt n̄ ſit iā obediētie forma: n̄ incētiuū amoris: n̄ patīe vel hūilitatis exēplū: ſꝫ deleri habeant ex euāgelioꝟba illa ſuauiſſia ⁊ dulciora ſuꝑ mel ⁊ fauūMaiorē hac dilectione nēo hꝫ: vt aīaꝫ ſuāponat qͥs ꝓ amicꝭ ſuis. Et ad pr̄eꝫ. Opꝰ cō I6ſūmaui: qd̓ d̓diſti mihi vt faciā. Itēqꝫ ad diſcipl̓oſ. Diſcite a me qꝛ mitis ſū ⁊ hūil̓ corde AEt ego ſi exaltatꝰ fuero a t̓ra: omīa trahā ad ꝯºmeip̄m. Hoc ē eī qd̓ dolet venenati ſerpētisaſtutia exaltatū ī d̓ẜto ſerpētē eneū: cuiꝰ in .n.tuitu ſanēt̉ vulnera q̄ inflixit. Alioqͥn qͦ naꝫalio īſtigāte miſiſſe credimꝰ vxoreꝫ pilati adip̄m dicētē: Nihil tibi ⁊ iuſto illi: ml̓ta eī paſ 51ſa ſū hodie ꝑ viſū ꝓpt̓ eū: Tiebat gͦ iā tūc: ſꝫnūc maxīę ꝟtute cruciſ eneruari ſe ſētiēſ īimicus ſera ducit̉ pnīa: ⁊ qͦs īſtigauit ad crucifigendū: inſtigat ad ſuadendū vt de cruce de
k iiij
Mat. 27.
Apo .5.
Dat.
ps. 9.
Eſaie.Io. I
Io. ij.
40. 15I0. 177
Mat .15Io. 12.
Mat. 25.
V
Nume. 27