Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seati BernardiSer. LIX

LIA

ra ꝑs corꝑis ē in mēbris illis q̄ iaꝫ cū capiteſuo qͣſi ī ſabbato qͥeſcūt in aīa: īmortalitatisIvnā ſtolā poſſidētes qͣꝫtū ad aīas ī celo. Detalibꝰ d̓r: Gaudēt ī cel̓ aīe ſctōꝝ. Sūt igituduę ꝑtes iſte ſimul caput ſcꝫ. id ē. chriſtꝰ: etaltera ꝑs corꝑis. id ē. boni defūcti: qͦrū corpora reqͥeſcūt ī ſepulchris ⁊ aīe cū xp̄o ſunt.Propterea ī altari due ꝑtes reſeruāt̉ extracalicē qͣſi extra paſſionē: qꝛ boni iā nullū ſentiūt dolorē: qm̄ hͨ pͥora trāſierūt. Tertia portio quā in ſanguinē ponimꝰ illā ꝑtē eccl̓ie ſignificat: q̄ calicē dn̄i bibit. id ē. chriſti paſſionē imitat̉. Cui ī apl̓is a dn̄o dictū ē: In mepacē habetis: ī mūdo p̄ſſurā hēbitis. Odorſpēs: ſapor: pōdus: remanēt ad myſterij ritū ⁊ ad guſtꝰ ſuffragiū: vt horror penitꝰ tollat̉: ⁊ meritū ſortiat̉. Etenī ne hūana īfirmitas eſum carnis ⁊ potū ſanguīs ī ſumptiōehorreret: xp̄s velari ⁊ palliari illa duo voluit ſpēbꝰ pane ⁊ vini: q̄ int̓ hūani generis victualia qͦdāmō tenēt pͥncipatū. Nā ad lr̄amqͥdē p̄ cibis oībꝰ cor hoīs ꝯfirmat panis ⁊ vinū let ificat. Sic itaqꝫ corpꝰ ⁊ ſanguinē ſuuꝫſumēda ꝓpoſuit vt ſenſus ī vno foueret̉: inaltero fides edificaret̉. Fouet̉ enī ſenſus invno: dū ſolita tm̄ ⁊ ꝯſueta ꝓſpicit: edificat̉ fides ī altero: dū ocl̓o carnis vidēte aliud exteriꝰ oculꝰ cordis aliud ſentit ⁊ reueret̉ interiꝰ. Aliud enī latet: aliud ptꝫ. Poſuit enī tenebras latibulū ſuū. Quēadmodū enī ſpēsillic vide̓t̉ qͦrū res vel ſub̓e ibi eē nō credūt̉:ſic res veracit̓ ⁊ ſub̓alit̓ credit̉: cuiꝰ ſpēs nōcernit̉. Uidet̉ enī ſpēs panis ⁊ vini: ⁊ ſub̓apanis ⁊ vini nō credit̉. Credit̉ aūt ſub̓a corporis ⁊ ſanguīs xp̄i: ⁊ tn̄ ſpēs non cernitur.Proponit̉ igit̉ ſpēs panis ⁊ vini: vt doceatur plēa ⁊ ꝑfecta eē refectio. In ſūptiōe corporis ⁊ ſanguīs xp̄i plena refectio cibi ⁊ potus: Cibi aūt ⁊ potꝰ ſub̓e pͥncipales ſunt panis ⁊ vinū. Cū aūt vnū ſit ſacr̄m: tria ibi diſcreta ꝓponūt̉: ſcꝫ ſpēs viſibil̓: vnitas corporis: ⁊ ꝟtꝰ gr̄e ſpūal̓. Aliud ē ſpēs viſibilq̄ viſibilit̓ cernit̉: aliud veritas corꝑis q̄ ſubviſibili ſpē inuiſibilit̓ credit̉: atqꝫ aliud gr̄aſpūal̓ q̄ cuꝫ corꝑe ⁊ ſanguīe viſibilit̓ ⁊ ſpūalit̓ ꝑcipit̉ a ſolis digne cōicātibꝰ. Tria qͥppein ſacr̄o altaris attēde̓ debes: ſpēꝫ panis: veritatē carnis: ꝟtutē gr̄e ſpūal̓. Vſqꝫ ad ſpēꝫpanis ſenſus ꝑtingit exterior: ad veritatemcarnis fideſ interior: ad ꝟtutē gr̄e ſpūal̓: charitas ſuꝑior. Spēm panis rodit aliqn̄ ſorexparuiſſimꝰ: canis recipit etiā peſſimꝰ: ꝟtutēgr̄e ſpūal̓ nō niſi p̄deſtīatꝰ recipit. Qd̓ itaqꝫvidemꝰ: ſpēs ē panis ⁊ vini. Qd̓ aūt ſb̓ ſpecię illa credimꝰ: verū corpus ē: ⁊ verꝰ chriſti

ſanguis qd̓ pepēdit in cruce: ⁊ qui fluxit delatere. Comeſtio itaqꝫ ſacr̄aliſ qͣꝫtū ad viſibilem ſpēm ⁊ qͣꝫtū ad corpꝰ chriſti veritatē cōuenit bonis ⁊ malis cōiter. Sed eſt alia comeſtio ſicut iaꝫ diximꝰ bonoꝝ ſolūmō: quāꝑ dei gr̄aꝫ ⁊ ꝑ fidē ex dilectiōe oꝑantem vitemeritū efficit ⁊ affectꝰ mentiū in cordibꝰ velꝑcipientiū: mīſtrantiū: int̓cedēte ſpūali ⁊ ſb̓tiliore qͣdam vnionē capitis ⁊ mēbroꝝ. Un̄eſt illud. Vt nob̓ fiat corpꝰ ⁊ ſanguis filij tuiNob̓ inquit fiat. Fit enī ꝓculdubio corpusdn̄i in mēſa altaris ſemꝑ cū ſolēne illud celebrat̉ myſteriuꝫ ritu debito ſꝫ nō ſemꝑ eis fitꝯ qͦs fit. Un̄ illud itē in canone. Vt qͦtqͦt exhac altaris ꝑticipatiōe ſacr̄m filij tui ſumpſerimꝰ: oī bn̄dictiōe celeſti ⁊ gr̄a repleamur.Nō enī oēs qͥ corpus dn̄i ſumūt ex ꝑticipatione altaris ſpūalit̓ illa bn̄dictiōe celeſti etgr̄a replent̉. Un̄ ⁊ illud. Vt qd̓ tꝑalit̓ gerimus eternis gaudijs ꝯſeqͣmur. Itē vt q̄ viſibilibꝰ myſterijs ſumēda ꝑcipimꝰ: inuiſibili ꝯſeqͣmur effectu. Et multa in hūc modumHoc itaqꝫ ſacr̄m ab et̓no repoſitū: diabolocelatū: ꝓ phetis reuelatū ſollicitudini vr̄e ēcreditū debita gr̄arū actiōe ꝓſeq̄ndū. O ſacrū: o celeſte myſteriū vr̄m. Laudabile deſideriū: inſigne ſpectaculū: ſolēne miraculuꝫ.Deus qͥ mirabilis ē in oībꝰ: ſeipſo certe mirabilior: qͣꝫtū ad vos on̄dit̉: dū mirabilioraꝑ vos oꝑat̉. Quid plura? Sacerdotes debn̄dicite dn̄o digna deo ſatagētes: ne vobiſfiat in ruinā: qd̓ digne ſumētibꝰ ꝓuiſum eſtad medelā. Sacerdotes dei non īmerito voſdixerim ſi vixeritis ſacerdotalit̓ in domo domini. Nō enī ꝓuenit dignitas in hͦ noīe qd̓eſt ſacerdos. Nō inqͣꝫ ex noīe ſꝫ ex v̓tutē: cōuerſatiōe nō officio: merito non vocabulo:ſctītate nō myſterio. Un̄ ſcpͥtura dicit: Sacerdotales viros q̄rimꝰ: qͥ plures habemꝰſacerdotes. Plures inqͣꝫ numero nō meritoſimulatiōe nō fide: ſpē non v̓tute: cōmixtione corꝑali: nō vinculo ſpūali: carnis adiunctiōe nō cordis vnitate. Sunt enī lotis manibus tamē illotis oꝑibꝰ: cruēta ꝯſciētia addiuina accedūt ſacrificia: comedūt ſine timore ⁊ ſine reuerētia carnes agni qui p̄ſidet incelo: ſicut carnes que vendunt̉ in foro. Nōſicut ſacerdotes aſſiſtunt in altario: ſed ſicutcarnifices in macello. Graue igit̉ pondus:graue eſt periculū iſtius honoris. Gradusquippe iſte gradus caſual̓ eſt: gradus iudicialis eſt: niſi meritis illuſtret̉ dignitas vn-ctionis: nobilitate moꝝ: exercitatiōe virtutū: ⁊ inſtantia bonoꝝ operū. Fodite igiturchariſſimi domeſticos pariętes. id eſt. ponii

Io. 16.