In Lena dominiSermoI
I I
ſcd̓ario de die in diē nob̓ exhibēdo mīſtratis ex collate ptātis officio. O p̄clara o reuerenda ptās vr̄a. Certe nō eſt ptās poſt deūſicut ptās vr̄a. Forſitan ſcire vultis ⁊ audire delectat aꝑtius que nā ſit iſta tanta ptās:cui nihil in celo vel in terra valeat comꝑariAd qd̓ ego. Conſecrare videlicet corpus ⁊ſanguinē dn̄i. Suꝑ ptāte vr̄a: ſuꝑ tam inſigni ſpectaculo: ſuꝑ tam ſolēni dignitatis veſtre pͥuilegio: ſtupet celū: mirat̉ terra: ꝯtremiſcit hō: reueret̉ plurimū angelica celſitudo. Sꝫ vnde hͦ nob̓ pijſſime ieſu: vt nos vermiculi reptātes ſuꝑ faciē terre: nos inqͣꝫ quipuluis ⁊ cinis ſumꝰ: te pn̄teꝫ hr̄e mereamurp̄ manibꝰ: p̄ oculis: qͥ totꝰ ⁊ integer ſedes addexterā pr̄is? Qui etiā vniꝰ hore momentoab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſū: ab aqͥlone vſqꝫad auſtrū: p̄ſto es oībꝰ vnꝰ in multis: idemin diuerſis locis. Un̄ hͦ inqͣꝫ? Certe nō ex debito vel ex merito nr̄o: ſed ex volūtate tua ⁊7 dulcedinis tue bn̄placito. Paraſti enim indulcedine tua pauꝑi deus. Pauꝑ eſt genꝰhūanū: cui bonū iſtud celitꝰ indultū ē. Heceſt vere indulgētia celeſtiſ: hec ē vere cumulata gr̄a: hec ē vere ſuꝑexcellēs gloria: ſacerdotē deū ſuū tenere ⁊ alijs dādo porrige̓. Onouā ⁊ diuinā ptātē: cuiꝰ mīſterio panis angeloꝝ ⁊ vite: mortalibꝰ qͦtidte p̄parat̉. Panis iſte ꝑ excellentiā d̓r euchariſtia: id ē: bona gr̄a. In hͦ enī ſacr̄o nō ſolū quelibet gr̄aſed ille a qͦ eſt oīs gr̄a ſumit̉. Chriſtꝰ enim ꝓſalute mūdi ſemel factꝰ ē hoſtia ſalutaris: reirecōciliatio gnaͣlis: oībꝰ ſacr̄is tam p̄cedentibus qͣꝫ ſubſeq̄ntibꝰ ꝟtutē dedit ⁊ efficaciāvt tanta ⁊ tali hoſtia ſacrificarent̉ oēs libe. randi ꝑ illam. Un̄ legit̉: Quia agnꝰ occiſuseſt ab initio ſeculi: his videlicet qͥ fuerūt abinitio: ita vt ꝑ hͦ qd̓ d̓r ab initio determinesnō tp̄s occiſiōis ſꝫ ſalutis. Prius enī morseius ꝓfuit qͣꝫ fuit. Prius ꝓmiſſio at deindeexhibitio. Ab initio gͦ ſeculi occiſus ē. Benigniſſime ieſu: nobiliſſime ſponſe tue dotaliciū indulſiſti: vt vel ſic teneret colūba tua:dulciſſimū memoriale dilect ſui. Chriſtꝰ enīp̄die qͣꝫ pateret̉ diſcipulis ſuis huiꝰ ſacramēti formā preſcripſit: efficaciā exhibuit: id eſt:fieri p̄cepit. Forme p̄ſcpͥtio in pane ⁊ in vino. Notate ordinē. Cū adhuc cenaret̉ a cena ſurrexit: diſcipuloꝝ pedes dn̄s vniu̓ſoꝝlauit: dehinc ad menſam regreſſus: ordinatſacrificiū corꝑis ⁊ ſanguīs ſui: ſeorſum pa-nem ſeorſum tradēs ⁊ vinū. De pane ita di-cens. Accipite ⁊ comedite: hͦ eſt corpꝰ meūDe vino etiā ſic. Bibite ex hͦ oēs. Hic ē ſan-guis meꝰ: qͥ ꝓ multis effundet̉ in remiſſionē(
pctōꝝ: Effundet̉ dictū eſt: quia paſſim ⁊ viliter: quē vtiqꝫ pūcture vepriū: foſſio manuum ⁊ pedū cum clauis: lateris apertio cumlancea militari fortiꝰ expͥmentes: ad moduꝫtorrētis fuderūt ⁊ extrinſecus. Eratqꝫ illejſanguis p̄cioſior rariorqꝫ balſamo: ꝑ quemſordiū nr̄arū facta eſt mūdatio. Nota chriſtus in cena illa munerās ⁊ munꝰ: cibans etcibus: ꝯuiua ⁊ ꝯuiuiū: offerens ⁊ oblatio.Audiſtis formā ſacramēti: audite efficaciaꝫet cōionem corꝑis ⁊ ſanguīs dn̄i. Et nos ieſu chriſto ⁊ ieſus chriſtꝰ nobis: in vnitate federat̉ inenarrabili: ſicut ipſe dicit: Qui māducat carnē meam ⁊ bibit meū ſanguinē: inme manet ⁊ ego in eo. De bonis ⁊ digne ſumentibꝰ hoc ſciendū eſt: nō de flagitioſis etpeſſimis. Sane in mēſa vna in cena dn̄i devno pane ꝯſecrato petrus ⁊ iudas accepit:bonus in vitam: peſſimꝰ in penam. Bonusin bn̄ficiū: peſſimꝰ in teſtimoniū. Bonus inſalutem: peſſimꝰ in mortē. Quod totū vſqꝫadhuc in eccleſia complet̉ in ſacramēto altaris: bonis qͥdem in bonū ſumētibꝰ: canibꝰꝟo ⁊ īmūdis non ſic. Canes ſunt qͥ irreuerēter accedūt: ⁊ ideo iudicati abſcedunt. Quienī ẜm carnē viuūt ⁊ poſt carnalia euagant̉catena vitioꝝ compediti: cum iuda ꝓditorevenenū accipiūt: ſpūalis ſuſpēdij laqueū incurrūt gͣuiſſime dānandi tū ꝓ multiplici reatu tū ꝓ ſacramēti ꝯtemptu qd̓ reuera accipipiunt ſed eſſentia non ſalubri efficacia. An n̄diſcernet inter glebas: qui diſcernit ⁊ interſtellas? Examinabit certe argentū: qui ip̄mqͦꝫ aurum ꝓbauit ⁊ reprobauit. Ecce audiſtis fructū ⁊ vtilitatē bonoꝝ: audiſtis etiaꝫet expauiſtis vt credo ad ꝑditioneꝫ maloꝝaudite mō ⁊ obſtupeſcētes admiramī. Nulli angeloꝝ nullis ſpiritibꝰ ſuꝑnis: ſꝫ hoībusnec tn̄ oībꝰ ſꝫ ordini vr̄o tm̄ mādatū eē tanticelebrationē in altari: qd̓ chriſtꝰ fecit manibus ſuis in cena paſcali. Expoſitis igit̉ forma ⁊ efficacia ſacramēti: reſtat ad dicenduꝫqͥbus in verbis mādauerit chriſtꝰ illud celebrandū. hoc facite ait in meā cōmemorationē. O ꝟ̓ba nimis affectuoſa. O v̓ba pūgitiua ⁊ penetratiua vſqꝫ ad aīaꝫ. Hoc facite inquit in meā cōmemorationē. Proph̓a etiaꝫdicit: Memoriaꝫ abūdantie ſuauitatis tue pͣs.eructabūt. O ſumme pia ⁊ vere ſuauis memoria: annūciare morteꝫ dn̄i donec veniat.Mors chriſti opus ſine exēplo: hūilitas ſine modo: donū ſine p̄cio: ⁊ gr̄a ſine merito.Hāc ꝓpt̓ nos ſubire voluit: qͥ pctā nr̄a ſuꝑlignū ſuſtinuit in cruce ſua ſcꝫ penā pctōꝝ:cuiꝰ liuore ſanati ſumꝰ. Quid facis hō indi-
k ij
Apoc̄. 13.
Mat. 26
psͣ. 67
ha .144
Io. 6.