Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica in ramis Palmaꝝ S

qd̓ ſpūale: ſꝫ qd̓ aīale. Uideat ſecularis aīa:videat ⁊ ītelligat: qm̄ extrema gaudij luctꝰoccupat. Propt̓ hͦ em̄ qͥ cepit facere ⁊ docere nō ſolū ꝟbis p̄dicās ſꝫ exēplis: qd̓ an̄ p̄dico xerat ꝑ ꝓpetā: Qm̄ oīs caro fenū ⁊ oīs gl̓iaeiꝰ tanqͣꝫ flos feni: etiā apꝑens ī carne manifeſte ſtuduit ꝓbare in ſeip̄o. Un̄ ⁊ ꝓceſſiōisgl̓ia voluit ſublimari: qͥ paulo poſt ſibi nouerat īminere diē ignominioſiſſime paſſionis.Quis gͦ ſperare iā debeat ī incerto gl̓ie tꝑalis: cū videat in ip̄o qͦꝫ qͥ pctm̄ nō fecit creatore tꝑm ⁊ ꝯditore vniu̓ſitatis pꝰ exaltatōꝫtantā: tantāᶠ nihilominꝰ hūiliatiōem ſequiIn eadē eī ciuitate a plebe eadē ⁊ eodē tꝑenūc qͥdē ꝓceſſiōis gl̓ia ⁊ diuinis ē laudibushonoratꝰ: poſtmodū ꝟo int̓rogatus ꝯtumelijs ⁊ tormēto ⁊ cū ſceleratis deputatꝰ. Hiceſt trāſitorie finis leticie: h̓ fructꝰ gl̓ie tꝑalis.25 Propterea prudēter orat ꝓpheta vt cātetdn̄o gl̓iam eiꝰ ⁊ nō cōpūgat̉: id ē ꝓceſſioneꝫhabeat: quā paſſio nō ſequat̉. Vobis auteꝫcariſſimi tāqͣꝫ ſpūalibꝰ ſpūalia cooparātes:in ꝓceſſiōe qͥdē celeſtis patrie rep̄ſentamusgl̓iam: in paſſione mōſtramꝰ viā. Nā ſi in ꝓceſſiōe qͥdē venit tibi in mentē futura illa leticia ⁊ exultatio multa nimis: qn̄ rapiemur innubibꝰ obuiā xp̄o in aera: ſi tota ꝯcupīa videre deſideras diē illā: qn̄ ſuſcipiet̉ in celeſti hieruſalē: xp̄s dn̄s caput cū oībꝰ mēbrisportās triūphū victorie applaudētibꝰ iamnon popularibꝰ turmis: ſꝫ ꝟtutibꝰ angelicisclamantibꝰ vndiqꝫ ppl̓is vtriuſqꝫ teſtamētibn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i: ſi inqͣꝫ ꝯſideraſtiin ꝓceſſione qͦ ꝓperandū ſit: diſce in paſſiōeqͣ ſit eūdū Hec ē em̄ via vite tribulatō pn̄s:via gl̓ie: via ciuitatis habitaculi: via regni23. ſcd̓m qd̓ clamat latro de cruce memēto meidn̄e dū veneris ī regnū tuū: Euntē ī regnūvidit: qͣ cū ꝑueniſſet ſui memorē eē rogauit.Peruenit gͦ ⁊ ip̄e. Sꝫ ſi vis noſſe qͣꝫ cōpendioſa via? Eadē die meruit cū dn̄o eē in ꝑadiſo. Tolerabilē ꝓinde reddit paſſiōis laborē gl̓ia ꝓceſſiōis qm̄ amāti nihil difficile eſt.Ne mireris ꝙ pn̄ti ꝓceſſiōe celeſtē dixerimrep̄ſentari patriā: qm̄ vnꝰ ⁊ idē in vtraqꝫ ſuſcipit̉: ⁊ ſi lōge alit̓ ab alijs. In hac em̄ ꝓceſſione irrōnabili iumento xp̄s inſidet: in illavero iumētū futuꝝ ē: ſꝫ rōnale: qm̄ hoīes ⁊. iumenta ſaluos facies dn̄e. Cui ſil̓e ē illd̓ Utiumentū factus ſū apud te: ⁊ ego ſꝑ tecū. Etvide ſi nō de ꝓceſſiōe loquit̉ cū ſeqͥt̉. Tenuiſti manū dexterā meā: ⁊ in volūtate tua deduxiſti me: ⁊ cū gl̓ia ſuſcepiſti me. Ibi certene ip̄e qͥdem pullꝰ deerit: qm̄ ⁊ ſi murmurethęreticꝰ ꝑuulos nō ſinēs venirę ꝑuulorum

baptiſmo detrahens: qͥ p̄uulꝰ natꝰ ē: ⁊ pͥmāꝑuuloꝝ elegit aciē innocētes loqͦr: hodie qͦꝫꝑuulos a gra non excludit: qꝛ nec pietati incōgruū nec maieſtati eiꝰ difficile ē vt ſuppleat munꝰ gr̄e qd̓ minꝰ ī eis hꝫ nat̉a poſſibileIbi nō ramos arboꝝ nō vilia veſtimēta popularis turma ꝓſternet: ſꝫ dimittēt pennasſuas aīalia ſancta: deponent coronas ſuasan̄ thronum agni: viginti qͣttuor ſeniores: etꝟtutes oēs angelice qͥcqͥd hn̄t gl̓ie vel decoris totū ei aſcribēt: totū ei attribuent: Iā ꝟoqm̄ de iumēto ⁊ veſtibꝰ ⁊ de ramis arboruꝫmentio facta ē ꝯſiderare diligentiꝰ libet triplex obſequiū qd̓ in ꝓceſſione hac exhiberivideo ſaluatori. Primū qͥdē a iumēto cui inſidet: ẜm ab eis qͥ ſua illi veſtimenta ſternūttertiū ꝟo ab his qͥ de arboribꝰ ramos cedere ꝑhibent̉. Nōne tn̄ oēs reliqͥ ex eo qd̓ abūdat ſibi mittūt: ⁊ qͣſi ſine gͣuamīe obſequent̉dn̄o: ſolū ꝟo iumentū ſemetip̄m exponit eiꝰobſeqͥo? Silendū mihi ē vt elationē caueatis: an magis loqͣr vt hēatis ꝯſolationē? Iumentū cui inſidet xp̄s nōne vos eſtis: iuxtap̄ceptū apl̓i: Gl̓ificātes ⁊ portātes deū ī corⁱporibꝰ vr̄is? Expendūt em̄ ſecl̓ares hoīes īobſequiū dn̄i nō qͥdē corꝑa ſꝫ q̄ adiace̓t ⁊ neceſſaria ſunt corꝑibꝰ: cū terrena ſub̓a elemoſynas largiunt̉. Prelati qͦꝫ ramos cedūt dearboribꝰ ꝟbi cauſa: cū de fide ⁊ obedientiaabrae: de caſtitate ioſeph: de manſuetudinemoyſi: cęteroꝝqꝫ ſctōꝝ ꝟtutibꝰ euāgeliſant̉Uerūtn̄ ⁊ illi de ꝓmptuarijs plenis largiūtur: et hi q̄ acceperūt gͣtis: gͣtis nihilominꝰdare iubent̉. Oēs tn̄ ſi fideliter ſuo qͥſqꝫ intentus fuerit mīſterio in ꝓceſſiōe ſaluatorisſunt ⁊ cū eo ingrediūt̉ in ſanctā ciuitatē: qm̄tres p̄uidit ꝓpheta ſaluādos: noe cedenteꝫramos in arche fabrica: danieleꝫ vili edulioet labore abſtinētie factū tanqͣꝫ iumentū ſaluatorēqꝫ portantē: tertiūqꝫ iob bene diſpenſantē ſub̓aꝫ huiꝰ mūdi ⁊ de velleribꝰ ouiuꝫouiū ſuaꝝ pauꝑm latera calefaciētē. Cui tn̄in ꝓceſſiōe illa ieſus ꝓpinqͥor: cui d̓ tribꝰ ordinibꝰ ſalꝰ vicinior facile credo poteſtis aduertere.Sermo ſecundus vnde ſupraEceſſe eſt vt loquamur hodiē breuiꝰ ꝓpt̓ anguſtiā tꝑis. Multa qͥdē nob̓ miniſtrat ꝓceſſio qua celebraturi ſumꝰ: ſꝫ eademimpedit ne dicere pl̓a poſſimꝰ. Cęlebraturiſumꝰ hodie ꝓ ceſſiōeꝫ: ⁊ paulopoſt audituripaſſionē Quid ſibi vult mirabil̓ iſta ꝯiūctioaut qͥd cogitauerūt pr̄es nr̄i paſſionē addē-

i iij

Eſa. 40

Luc̄. 23.

ps. 72.

Is. 29

1. Coꝝ. 6