De QuadrageſimaI
Ser̄. IIīgeſima
ad dextrā an ad ſiniſtrā: Cōſiliū iſtud ē fratres mei: ſecretū eſt qd̓ ſolis credat̉ amicis.Myſteriū regni dei ē: apl̓is reuelat̉ ī aure:10. nā turbis nihil d̓r abſqꝫ ꝑabola: Niſi cōuerſi fuęritis ⁊ efficiamī ſicut puulus iſte: nō intrabitis in regnū celoruꝫ. Agnoſce plane̓: qͣvenit vt ꝯuertamur. Ad ꝑuulū cōuerti neceſſe eſt: vt diſcamꝰ ab eo qꝛ mitis ē ⁊ hūiliscorde. Ad hͦ ſiqͥdē ꝑuulꝰ datꝰ ē nobis: Sane12. idē ⁊ magnꝰ ē: ſꝫ in ciuitate dn̄i: cui et d̓r: Exulta ⁊ lauda habitatio ſyon: qꝛ magnꝰ in medio tui ſctūs iſrl̓. Quid tu inflaris o homoQuid extolleris ſine cauſa? Quid alta ſapiſet ocl̓i tui oē ſublime vidēt: qd̓ tibi nō cedetin bonū? Sublimis qͥdē dn̄s: ſꝫ nō ita ꝓponitur tibi. Laudabilis magnitudo illiꝰ: nō etiāimitabilis. Eleuata ē magnificētia illiꝰ et nō2. poteris ad eā. Nec ſi ruꝑis app̄hēdes: Accedet inqͥt hō ad cor altu: ⁊ exaltabit̉ deus.Excelſus ſiqͥdē dn̄s et hūilia reſpicit: et altad lōge cognoſcit. Humiliare: et app̄hēdiſti.Hec plane lex pietatis: et ꝓpt̓ hāc legē ſuſtinui te dn̄e. Si forte ſublimitatis eſſet via ꝓpoſita ei illic iter qͦ on̄deret̉ ſalutare d̓i: quāta facerēt hoīes vt exaltarēt̉? Quā crudelit̓īuicē ſternerēt īuicē ꝯcl̓carēt: qͣꝫ īpudent̓ reperent manibuſqꝫ ⁊ pedibꝰ conarent̉ ī altūvt īponerēt ſeſe hoīes ſuꝑ capita aliena? Etcerte qͥ ꝯtēdit ſuꝑgredi ꝓxīos multas inueniet difficultates multos habebit emulos:multos patiet̉ ꝯͣdictores: aſcēdētes eqͥdemex adu̓ſo. Nihil ꝟo faciliꝰ eſt volēti: qͣꝫ hūiliare ſemetip̄m. hoc v̓bū ē dilectiſſimi qd̓ oīno nos reddit inexcuſabiles vt ne tenue quidem nobis vel amē p̄tēdere liceat. Sꝫ iā adhūc ꝑuulū ad māſuetudīs et hūilitatis magiſtrū: qͦ naͣ mō ꝯuerti neceſſe ſit videamusCōuertimī inqͥt ad me ī toto corde vr̄o. Fratres ſi dixiſſet ꝯuertimī: nihil addēs: eēt vobis forſitā libere rn̄dere. Factū eſt: iā aliudꝓpone mādatū. Nūc aūt ſpūalis vt audioꝯuerſionis nos admonet: q̄ non vna die ꝑficit̉: vtinā vel in omni vita q̄ degimꝰ in hͦ corpore valeat ꝯſūmari. Corꝑis nāqꝫ ꝯuerſioſi ſola fuerit: nulla erit. Forma ſiqͥdē ꝯuerſionis eſt iſta: nō ē ꝟitas vacuā v̓tutē gerēsſpeciē pietatis. Miſer hō qͥ totꝰ ꝑgēs in eaq̄ foris ſunt et ignarꝰ interiorū ſuorū: putās.i. aliqͥd ſe eſſe cū nihil ſit: ip̄e ſe ſeducit. Sicutaqͣ effuſus ſum ait pſalmiſta in ꝑſona hoīshuiuſcemodi: et diſꝑſa ſunt oīa oſſa mea. Et7. aliꝰ qͥdem ꝓph̓a: Comederūt inqͥt alieni robur eiꝰ ⁊ ignorauit. Exteriorē qͥppe ſuꝑficiēintuēs ſalua ſibi oīa ſuſpicat̉: nō ſentiēs vermem occultū qui īteriora corrodit. Manet
tōſura veſtis necnō mutata eſt: ieiuniorū regula cuſtodit̉: ſtatutis pſallit̉ horis: ſꝫ cor lōge eſt a me dicit dn̄s. Attēde ſollert̓ quid diligas qͥd metuas vnde gaudeas aūt ꝯtriſte/ris: ⁊ ſub habitu religiōis aīm ſecularē: ſubpānis cōuerſiōis īuenies cor ꝑuerſum. Totū em̄ cor in his qͣttuor affectiōibꝰ ē: et d̓ hisaccipiēdū puto qd̓ d̓r: vt ī toto corde tuo cōuertaris ad dn̄m. Cōuertat̉ ꝓinde amor tuus: vt nihil oīno diligas niſi ip̄m: aut certeꝓpt̓ ip̄m. Cōuertat̉ etiā ad ip̄m timor tuusqꝛ ꝑuerſus eſt timor oīs qͦ metuis aliquid p̄ter eū aūt nō ꝓpter eū. Sic et gaudiū tuū ettriſticia eq̄ ꝯuertat̉ ad ip̄m. Hoc aūt ita fiet:ſi non niſi ẜm eum doleas aut leteris. Quidem̄ ꝑuerſum magis qͣꝫ letari cū malefeceris:et in rebus peſſimis exultare? Sed et ea qͦqꝫque ẜm carneꝫ eſt triſticia mortem operat̉.Si ꝓ tuo ſiue ꝓ ꝓximi pctō doles bn̄facis:⁊ hͨ triſticia ē ad ſalutē. Si gaudeas ad munera gr̄e: hoc gaudiū ſanctuꝫ eſt et ſecurumgaudium in ſpūſctō. Debes em̄ in dilectiōexp̄i frat̓nis ꝯgaudere ꝓſꝑitatibꝰ et aduerſitatibꝰ ꝯdolere ſicut ſcriptū eſt: Gaudere cū Agaudentibꝰ flere cum flentibꝰ. Vera ne ipſacorꝑalis qͥdē eſt ꝑuipēdēda cōuerſio: quiaſpiritalis huiꝰ ammīculū noſcit̉ eſſe nō paruum. Inde eſt ꝙ in loco hͦ dn̄s cū dixiſſet intoto corde: adiūxit ꝓtinꝰ: ī ieiunio: quod vtiqꝫ corꝑis ē. Volo tn̄ āmonitos eſſe frēs meos obẜuādū illud nō ab eſcis tm̄ ẜ ab omnibus illecebris carnis ⁊ vniuerſa corꝑis voluptate. Immo ꝟo ieiunādū lōge ampliusa vitijs qͣꝫ a cibis. Sed eſt panis a quo vosieiunare nolo ne forte deficiatis in via: et ſineſcitis: panē dico lachrymaꝝ. Sequit̉ em̄In ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu. Exigit eī plāctūa nobis pnīa p̄terite ꝯu̓ſatiōis: exigit fletuꝫdeſideriū future btītudīs: Facte ſūt mihi la pͣschryme mee panes die ac nocte ait ꝓph̓a: cūd̓r mihi qͦtidie vbi eſt deꝰ tuꝰ. Paꝝ eī placethuiꝰ vite nouitas: q̄ necdū vet̓a plāgit: necdū plāgit admiſſa pctā: necdū plāgit tp̄s amiſſū. Si nō plāgis: plāe n̄ ſentis aie vulne̓aꝯſcīe leſionē. Sꝫ nec futura ſatiſ gaudia ꝯcupiſcis: ſi n̄ qͦtidie ſatis poſtulas ea cū lachrymis. Minꝰ tibi nota ſunt ſi nō rēnuit ꝯſolari anima tua donec veniāt. Addit deinde ꝓpheta: Et ſcindite corda vr̄a ⁊ nō veſtimēta Iovr̄a. Quibꝰ verbis manifeſte pͥor ille populus iudeorū ⁊ duricie cordis ⁊ vane ſuꝑſtitionis arguit̉. Crebra ſiqͥdeꝫ apud eos ſciſſioveſtiū: ſed non cordiū eſſe ſolebat. Quandoem̄ ſcinderent̉ corda lapidea: q̄ nō poterantnec circūcidi? Scindite inquit corda veſtra
Mat .38.
Oſee.
Ioel̓ .2.
Eſa. 12.
pͣs. 62.
pͣs. 21.
Ioel̓. .2.
pͣs. 41.
Ro. 16.
Mat. 15.