De Purificādis Affectibꝰ

Ser.I

ex vitio ait apoſtolus: Sol non occidat ſuꝑiracundiā veſtrā: id ē xp̄s qͥ ē ſol iuſticie metem veſtrā iraſcētē nō reſedat: qͥ cū ira nūqͣꝫhabitat. Ira q̄ venit ex zelo rectitudīsⁱ debemus iraſci pͥus noſtris errātibꝰ: ⁊ poſt erratibꝰ ꝓximorū: q̄ melior eſt riſu: qꝛ ꝑ triſticiāvultus corrigit̉ ꝓximus. Que debet tamenſubeſſe rationi. ne ſit īmoderata: ſed in vltione peccati tēpus ⁊ modū ꝯſideret. Hec ſapientes interdū turbat. Ira per vitiū ſtultosoccidit: dum in rixas ⁊ in cōtumeliū linguaꝫrelaxat. Rurſum fratres poſt cōuerſionemnoſtrā: muniēdus eſt thalamꝰ cordis noſtrine triſticia rediēs ītroeat: illā dico que mortem operat̉: que de amiſſione rerum tēporalium venit. Hec eſt illa que prauas cogitationes generat: murmuroſum monachu reddit: que faſtidiū parit: ⁊ tenentē aratrū dei:cū vxore loth retro reſpicere cōpellit. Sinedolore nanqꝫ non poteſt amittere: quod cūinordinato amore poſſedit. Hāc itaqꝫ triſticiam que mortē operat̉ excludamꝰ: ⁊ intromittamus eam que venit de memoria peccatorū: ⁊ de ꝑegrinatiōe noſtra: dicamuſqꝫcum pſalmiſta: Heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlongatus eſt: habitaui cuꝫ habitātibꝰ cedamultū incola fuit aīa mea. Hec eſt triſticia q̄z. vitam operat̉: de qua ait apoſtolus: Quaſitriſtes: ſemꝑ aūt gaudentes. Hec eſt illa dequa dominꝰ ad diſcipulos dicit: Triſticiaveſtra vertet̉ in gaudium. Altera parit mortem: quia parit animi rancorē. Rurſum fratres poſt conuerſionē muniamus thalamūnoſtrum: ne auaricia que eſt radix omniummalorū rediēs introeat: noſqꝫ ab vnius deicultura abſtrahat: idoloruꝫ cultores faciat.De qua int̓ cetera ſic ait apl̓s ad diſcipulosz. ſuos. Mortificate mēbra vr̄a que ſunt ſuꝑterrā: fornicationē: īmūdiciā: libidinē: cōcupiſcētiā malā: ⁊ auariciā q̄ eſt idoloꝝ ſeruitEcce auariciā idolatrie comꝑat. Et merito.Quia ſicut vni deo idolatria nititur auferregloriam: ne ſolus habeat nomē deitatis: itaauarꝰ in dei res ſe extēdit: vt ſolus vſurpet:q̄ deus omnipotēs in vſum plurimoꝝ fecit.Utraqꝫ deo inimica: qꝛ negat deo q̄ ſunt ei.Eſt ⁊ quaricia nō ſolū amor ꝯgregāde pecunie aūt ꝯſeruādę. ſed ambitio platiōis cū nititur homo homī preeſſe. Hec vt verū dicāetiā pauꝑes qͥ ſemel ꝓ xp̄o reliq̄runt ſua intantū vexat: vt ꝯtra ius et phas et ꝓpoſitūſuū nō tantū velint: ſed etiā ſtudeāt fratribꝰet cōſeruis p̄eſſe. Qd̓ ſi abbas aūt prior eoꝝvoto nō conſenſerit: iraſcunt̉: obloquūtur:eoſqꝫ aut īuidos: aut ſibi maliuolos: q̄ ſe nō

ꝓuehūt clamāt: Hec eſt auaricia q̄ memoriam mādatorū dei turbat: dicente pſalmiſtadn̄o: Inclina cor meū in teſtimōia tua: ⁊ nō Yiin auariciā. Que ꝓditiōis eſt mater: q̄ iudādei diſcipulū pͥmū ad mādatorū dei obliuionem: de obliuionē ad ꝓditionē: de ꝓditionetraxit ad laqueū. Rurſum frēs poſt ꝯuerſionē noſtrā muniamꝰ thalamū cordis ne gula rediēs introeat: q̄ ⁊ adā īnocētie veſte: etęſau pͥuauit pͥmogeniti dignitate. Hec eſt illa peſtis q̄ pr̄es nr̄os in deſerto ingratos beneficijs fecit: q̄ cōpulit eos murmurare ꝯtradeū ⁊ dicere. Vtinā mortui eſſemus in egy 4pto: qn̄ ſedebamꝰ ſuꝑ ollas carniū: ⁊ comedebamꝰ allia: cepe: et pepones. Hęc ē illa funeſta peſtis: q̄ eos ad blaſphęmiā duxit: qͣſinō eſſet alia vita poſt iſtā: cū dicebāt: Comedamus et bibamꝰ: cras em̄ moriemur id eſtin futuro. Quaſi dicerēt: hoc ſolū habemꝰꝙ comedimꝰ: nihil in futuro poſt hāc vitaꝫnos habituros ſperemꝰ. Hāc peſtē cū hoīeperiturā ꝓnūciat apl̓us dicēs: Eſca vētri ⁊ 1.vēter eſcis: deꝰ hūc ⁊ hāc deſtruet. Hec peſtis triꝑtita eſt: qꝛ aut ante horā canonicamcomedere: aut alid̓ qͣꝫ licet: aut plus qͣꝫ neceſſe eſt facit comedere: carnis curā in cōcupiſcētijs nitit̉ facere. De qua naſcit̉ inepta leticia: ſicut de popl̓o iſrl̓ dicit̉: Sedit populusᵍmanducare ⁊ bibere: et ſurrexerunt ludere.Rurſuꝫ frēs poſt ꝯuerſionē nr̄aꝫ muniamꝰthalamū cordis nr̄i: ne luxuria rediēs introitū īuēiat: q̄ peſtilētia rediēs: ē peior qͣꝫ an̄ fuerat. Nunqꝫ em̄ ſola redit: Sꝫ ſic ut dn̄s aitī euāgelio Aſſumit ſeptē ſpūs ne qͥores ſe: etᶻingreſſi habitant ibi: ⁊ fiunt nouiſſima hoīsilliꝰ peiora pͥoribꝰ. Hec eſt peſtis illa q̄ corpꝰxp̄i dimēbrat: q̄ d̓ mēbris chriſti facit mēbrdiaboli. Nā qͥ adheret alicui ꝑſone: cauſa libidīs explēde: vnū corpꝰ ſit cū illa ꝑſona: etſit mēbrū diaboli cuiꝰ et illa mēbrū eſt ꝑ ꝯiūctionē maloꝝ operū. Hec eſt illa peſtis queignē infernalē in corpꝰ humanuꝫ accēdit: vtvegētū ſit ⁊ robuſtū ad libidinē explendā: ⁊q̄ igni illi inextinguibili materiā ſemꝑ apponit: ⁊ vires miniſtrat: vt de ſuo ſemꝑ habeat vnde ſine fine ardeat. De his duobꝰ ignibus luxurie et gehēne: habemꝰ auctoritatēſcripture. De igne luxurie ait: Omnes adulterātes quaſi clibanus ſuccēſus a cōquēte.De igne gehēne ait: Pones eos vt clibanū īignis in tꝑe vultꝰ tui: hoc eſt iudicij: vt intꝰardeāt ſicut clibanꝰ accenſus in conſcientia.Dominus in ira ſua ꝯturbabit eos dicens.Diſcedite a me operarij iniqͥtatis. Et deuorabit eos ignis extremꝰ infernalis: quē accē

g ij

Eph. 4.

2. Coꝝ. 6.oh. 6.

ꝙͣs. 119.

Col̓. 3.

na .118.

qͥ. 20

5

Oſee .7.

Exo. 161

Exo. 32.

Mat. 7.

Mat. 12.

a C.ox. 6.