Deali BernardiTeF. XII
44E
tione: iſti dei verbū in infantia cogͦuere. Siquidē quicqͥd illi ſermōibꝰ: iſti muneribꝰ cōfitent̉. Latro regē: centurio dei filiū ſimul ⁊hoīem ꝓnūciat. Et hec tria ip̄a magoꝝ munera indicāt: niſi ꝙ thure nō tam filiū monſtrauere qͣꝫ deū. Obſecramꝰ gͦ chariſſimi ꝓſit vob̓ tanta charitas quā vobis deꝰ maieſtatis exhibuit: tanta hūilitas quā ſuſcepit:tanta benignitas q̄ vob̓ ꝑ chriſti humilitatēapparuit. Agamꝰ gr̄as redēptori ⁊ mediatori nr̄o ꝑ quē nobis īnotuit tam bona erganos volūtas dei pr̄is. Siqͥdem talem iaꝫ nouimus eius animū: vt non īmerito dicamꝰ:Sic currimꝰ non qͣſi in incertū. Profecto e.tale eſt erga nos cor dei pr̄is qͣle nobis exp̄ſſit: qui d̓e eius corde ꝓceſſit.Sermo II vnde ſupraEceſſariuꝫ nobis videt̉ frēs: iuxta ceterarū ſolennitatū ꝯſuetudinē etiā ſolēntatis hodierne vob̓ exponere rōnē. Int̓dūenī ꝯtra vitia loqͥmur: ⁊ genꝰ illud ſermōisꝑutile: ſꝫdiebꝰ ceteris videt̉ oportuniꝰ ꝯuenire. Feſtiuis aūt ⁊ maxīe in p̄cipuis ſolēnitatibꝰ magis circa ea q̄ ſolēnitatis ſunt īmorandum videt̉: vt parit̓ ⁊ erudiat̉ animꝰ etexcitet̉ affectꝰ. Quo enī celebrabitis qd̓ neſcitis: aut quō ſcietis niſi ānūciet̉ vob̓. Propterea nō ſit moleſtū his qͥ ſunt in lege periti: ſi parū doctis morē gerimꝰ vt exigit ratiocharitatis. Credo enī ne ipſos q̄dē ſuis epulis eſſe fraudādos: ſi minꝰ eruditis tanqͣꝫ popularibꝰ turb̓ groſſiores pͥus appoſuerīt cibos. Ita ꝟo apponēt: ſi fraterne charitatisintuitu placuerint eis q̄ neceſſaria ſunt nō ſatis intelligētibꝰ: ⁊ ſi fortaſſe ſibi minꝰ neceſſaria videant̉. Sic aūt fragmēta poſtmodūrecolligēt ſibiipſis: ſi diligētius recogitātesſubtiliora queqꝫ tanqͣꝫ mūda aīalia ruminauerint: q̄ parū intelligibiles aīos p̄ ſubtilitate effugerint. Solennitas igit̉ hodierne dieiab apparitiōe nomē accepit. Epiphania qͥdem apparitio ē. Hodie ergo apparitio dn̄icelēbrat̉: nō tm̄ vna ſꝫ trina ſicut a pr̄ibꝰ noſtris accepimꝰ. Hodię enī paruulus rex noſter paucis a natiuitate diebꝰ trāſactis ſtella declarāte pͥmitijs gentiū apparuit. Hodie qͦꝫ cū iam trigīta ferme in diſpēſatiōe carnis egiſſet ānos: qͥ ẜm dīnitatē idē ipſe ē: etanni eiꝰ nō deficiūt: int̓ populares turbasabſcōditꝰ ad iordanē baptizādꝰ aduenit: ſꝫteſtionio dei pr̄is īnotuit. Hodie nihilominus cū diſcipulis ſuis vocatus ad nuptias:deficiētę vino ſigno admirabili ſue potentie
aqͣs in vinū mutauit. Sꝫ delectat eā que ininfantia ſaluatoris facta ē apponere ⁊ diligētius intueri: qm̄ ⁊ dulciſſima ē: ⁊ ſpecialiushodie noſcit̉ celebrari. Hodie gͦ ſicut audiuimus in euāgelica lectiōe magi hieroſolymāvenerūt ab oriēte. Merito ſane ab oriēte veniūt qͥ ſolis iuſticie nouū nob̓ ortū annūciātqͥ letis rumoribꝰ totū mūdū illumināt. Niſiꝙ infelix iudea qꝛ lucē oderat ad fulgorē noue claritatis obtenebrat̉: ⁊ caligantes oculieiꝰ choruſcāte radio ſolis eterni multomagexcecant̉. Veniētes gͦ ab oriēte magi: qͥd dixerint audiamꝰ. Ubi ē qui natꝰ ē rex iudeo/ Arū? Quā certa fides: ⁊ nihil penitꝰ heſitansNō querūt vtrū natꝰ ſit: ſꝫ fiducialit̓ loquūtur: ⁊ interrogāt ſine dubitatiōe: vbi ſit quinatꝰ ē rex iudeoꝝ. Porro audito noīe regisrex herodes ſucceſſorē ſuſpicatus expauit.Nec mirū ſi turbat̉ herodes: ſꝫ ꝙ hieruſalē(ciuitas d̓i q̄ viſio paciſ ē) cū herode turbat̉qͥs nō miret̉: Uidete frēs qͣꝫtuꝫ noceat iniqͣptās quō caput impiū ſubiectos qͦꝫ ſue ꝯformat impietati. Miſera plane ciuitaſ in quaregnat herodes: qm̄ herodiane ſine dubiotīceps erit malicie: ⁊ ad noue ſalutis ortuꝫherodiana mouebit̉ turbatiōe. Cōfido egoin dn̄o: qm̄ int̓ noſ minime regͣbit: etiā ſi adeſſe ꝯtingat: qd̓ ⁊ ipſum deꝰ auertat. Nā herodiana malicia ⁊ babylonica crudelitas eſtnaſcentē velle extinguē religionē: ⁊ allidereparuulos iſraelis. Si qͥd enī ad ſaluteꝫ ꝑtinens: ſi qͥd religiōis orit̉: qͥcūqꝫ reſiſtit: quicūqꝫ repugnat: plane cū egyptijs paruulosiſraelitici germīs necare conat̉: īmo cū herode naſcēte ꝑſequit̉ ſaluatorē. Sꝫ iā inchoatā ꝓſeqͣmur hiſtoriā. Credo ſi qͥs ꝯſciꝰ ē huius rei ſtudioſiꝰ ſibi cauebit decetero: ⁊ herodianū execrabit̉ animū: ne ſimilē exitumſortiat̉. Ergo q̄rētibꝰ magis regē iudeoꝝ: ⁊ſciſcitāte a ſcribis herode dn̄ice natiuitatislocū: illi iuxta ꝓphetā nomē ciuitatiſ edicūtCūqꝫ receſſiſſent magi ⁊ reliquiſſent iudeoſEcce ſtella quā viderāt in oriēte an̄cedebateos. Hinc manifeſte dat̉ intelligi: qm̄ hūanū flagitātes ꝯſiliū: diuinū amiſere ducatū:et ꝯu̓ſos ad terrenū documētū: ſignū celeſte deſeruit. Un̄ ⁊ relicto herode: ꝯtinuo gauiſi ſunt gaudio magͦ valde. Stella enī ancedebat eos: Vſqꝫ dū veniēs ſtaret vbi puererat. Et intrātes domū īuenerūt puerū cuꝫmaria mr̄e eiꝰ: ⁊ ꝓcidētes adorauerūt eum.Un̄ nob̓ hͦ o alienigene? Neqꝫ enī tantā inuenimꝰ fidē in iſrael. Sic vos nō offendit vilis habitatio ſtabuli: nō pauꝑies cune p̄ſepij? Nō vos pauꝑis mr̄is pn̄tia: nō lactētis
1. Coꝝ. 9.
Mat x
Tertus
Tertus.