Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiSermo XXII.

III

hieroſolyma turbat̉: requirunt̉ ſcribe: locusp̄dicit̉: indicit̉ ſimulatio: ſiml̓ator ad nihiluꝫdeducit̉: detegunt̉ cōmenta fraudiū: magi ꝑaliam viā reuertunt̉: pax inaudita a ſecl̓o regnat: vniuerſus orbis ad cenſum deſcribit̉: riuus olei de terea ꝓſudat: ⁊ in diuitē venaꝫ liquor ſctīficatꝰ ebulit. Quid ē hoc niſi quia vera pax in terris apparuit: niſi qꝛ ad ſupernuꝫregnū ciues aſcribunt̉: niſi qꝛ fons mīe d̓ vir.i. gine emanat: Oleum effuſuꝫ nomē tuū. Spirituſſctūs ſcripture ipſiꝰ vnus ⁊ vnicꝰ fabricator: nō paruā ſue pinguedīs dulcedinē ſubhoc capl̓o dereliquit. Sed vos nocturnis vigilijs ita defatigati eſtis: vt vix poſſitis ſomnū ab oculis amouere. Euigilate tn̄ pauliſꝑ:et ſomni torporē excutite: aderit ille de cuiusnatiuitate loqͥmur: vt illuminet oculos nr̄osne obdormiamꝰ. Totus aūt ſnīe ſenſus ex illius arca mutuabit̉: cuiꝰ ꝯſiliū eſt quaſi ꝯſiliūdei. Ipſe ille eſt dn̄s videlicet clareuallenſiscuiꝰ religio ⁊ diſcretio: ſapīa: eloquētia: vitaet fama ꝑ totā latinitatē non īmerito decurritLibent̓ enī illius ſarcinas adoro. Sed ad ꝓpoſitū reu̓tamur. Benignꝰ ille ſpūs de cuiusſecretiore fonte canticoꝝ flumen euadit. Inhis tribus verbis tria nobis requirenda reliquit. videlicet nomē ſponſi: quare oleo comparet̉: quō ⁊ effundat̉: qꝛ ⁊ nomē tacet: de cōparatione nil loquit̉: de effuſione nihil dicit.Primū d̓ noīe videamꝰ. Multa vt arbitrorvocabula ſponſi: ꝑ diuinā ſcripturā ſperſa legunt̉: ſed in duo vob̓ vniu̓ſa cōplector. Nullū ꝓfecto reperies qd̓ nō ſonet aut maieſtatispotentiā: aut gratiā pietatis. Puer dn̄i de qͦfreq̄ntius facio mentionē: ad regis cubiculiintroductꝰ duo qͣſi ſublimiora de ipſiꝰ ore diuinitatis audiuit: Ptās dei eſt inquit: ⁊ tibidn̄e mīa. Sed ⁊ ipſe ſaluator ꝓphetice veri3. tati atteſtās ait: Vos vocatis me mgr̄ ⁊ dn̄eDn̄s nomen eſt maieſtatis: pietatis mgr̄. Sienī pium eſt p̄bere eſcam corꝑi: multo miſericordiꝰ eſcam aīe impartiri qd̓ eſt ꝓprie mgr̄orum: qui mentes diſciplinatas ſub diſciplinerigore coercēt. Uideamꝰ qd̓ hoꝝ noīum effūdatur vtrū nomē potētie in nomē gratie: velnomē pietatis in maieſtatis vocabulū. Abſitvt mīa in potentia includat̉: qꝛ miſerationeseius ſuꝑ oīa opera eius. Certū eſt ergo: qꝛ poteſtas dei in maiorē hodie pietateꝫ effuſa eſtcum celi diſtillarēt a facie dei: ⁊ de virgineismēbris vetuſtus dierū exorit̉: non eſt qui ſeabſcondat a calore iſto: qꝛ largior olei effuſioa capite deſcēdit in barbā: quia etiā extremaꝫveſtimēti fimbriā largius irrorauit. Tanta ēabundantia miſerētis ⁊ non ſolū ſub noīe ef⁊ fuſionis ſed exinatiōis cenſeat̉: Exinaniuit ſe

metipſum ait apl̓s formaꝫ ſerui hodierna dieaccipiēs: ⁊ cum tota multitudīe miſerationuꝫſuarū de thalamo ꝓſilijt virginali. Nō enimhabuit dulciorem modū ad redimendū nosabyſſus illa ꝯſilioꝝ dei: quia quicqͥd in diuinitatis theſauro pietatis inuentū eſt: totuꝫ invtero virginis ꝯgeſtum eſt. Non me capiopre leticia: quia illa maieſtas naturā ſuam nature mee carnis ⁊ ſanguīs ſubuelat: ⁊ me miſerū in diuitias glorie ſue: non ad horam ſedin ſempiternū includit. Fit frater meꝰ dn̄s meus: ⁊ timorē dn̄i fratris vincit affectus. Dn̄eieſu chriſte: libent̓ audio te regnantē in celis:libentius naſcentē in terris: libentiſſime crucem clauos ⁊ lanceā ſuſtinentē. Hec ſiquideꝫeffuſio rapit affectū meū: ⁊ iſtoꝝ memoria incaleſcit cor meum: viuentis ⁊ viuide potiōisaſperitate purgatū. Uiuens eſt iſte ſermo etefficax: ⁊ penetrabilior oī gladio ancipiti: pertingens vſqꝫ ad diuiſionē anime ⁊ ſpūs: compagū qͦꝫ ac medullarū ſcrutator. Vnus illoꝝqui ꝓphetalis chori aut mgr̄ aut inter magiſtros eſt: ſub ſenaria diuinoꝝ noīum partitione: de hac effuſionē mirabilit̓ quidē ſed ſubtiliter ꝓphetauit: Vocabit̉ nomē eius ammirabilis: ꝯſiliarius: deus fortis: pater futuri ſeculi: pͥnceps pacis. Erat quidē ammirabilisdn̄s meus inter angelicos ordines audienshymnū glorie ſue: āmirabil̓ illi mirabili creature: faciens mirabilia in celo ⁊ in celo in mariet in oībus abyſſis. Ego autem in luto fecis ⁊miſerie obuolutꝰ miſer ⁊ miſerabilis: ⁊ omnēſpem emergēdi ꝑdiderā. Ille in gloria: ego īmiſeria: āmirabilis ille: miſerabilis ego. Sanctū ⁊ terribile nomē eius: qd̓ vix audeat dignior natura. Nomē iſtud clauſum ⁊ integruꝫquō capere poterā: quē vix angelicus oculuſꝓſpicere nedum ꝑſpicere poteſt? Sꝫ vide effuſionē. Ille qui erat āmirabilis agminibꝰ angeloꝝ: inclinat celos ⁊ fit ꝯſiliarius hominū.Maieſtatiuū nomē in pietatiuū effundit̉: etqui mirabilis eſt in celis: ꝯſulere venit in terris. Abſcondit purpurā ſub miſerie veſtimētis. Et ad lutum vbi iacebā inclinat̉ non mergitur: ⁊ ſi audeo dicere: infixus ſum in limo ꝓfundi: operi manuū ſuarū porrigit dexteraꝫ:de ꝓfundis aquarū extrahit: extractū abluitablutum induit: indutū reportat: reportatuꝫꝯfirmat. Porrigit dexterā cū naſcit̉: cū loquitur extrahit: abluit cū morit̉: induit cū reſurgit: cū aſcendit reportat: ꝯfirmat cū ſpm̄ emittit de celis. Bonusᶻ quidē ꝯſiliariꝰ: qui ꝯſiliūqd̓ voce dederit: ⁊ morte defendit. Erat eniꝫdocēs: ait euāgeliſta ſicut ptātem hn̄s: nō ſicut ſcribe ⁊ phariſei eoꝝ. Deus fortis: noīaſunt ptātis: ſed deꝰ effundit̉ in pr̄em futuri ſe

Canti .1.

Phil̓. 2

pͣs. 61.

pͣs. 61.

Io. 12

eſa. 6

Mat. 7.