Home. IIIISuper Miſſus eſt

IIII

nem: aperi per ꝯfeſſionē. Ecce inqͥt ancilladomini: fiat mihi ẜm verbum tuū. Semperſolet eſſe gratie diuine familiaris virtus humilitas. Deus enī ſuꝑbis reſiſtit: humilibuſautem dat gratiaꝫ. Humiliter ergo reſpondet: vt ſedes gratie preparet̉. Ecce inqͥt ancilla dn̄i. Que eſt hec tam ſublimis humilitas que cedere non nouit honoribꝰ: inſoleſcere gloria neſcit? Mater dei eligitur: ⁊ ancillam ſe noīat. Non mediocris reuera humilitatis inſigne: nec oblata tanta gloria obliuiſci humilitatē. Non magnū eſt eſſe humilem in abiectione: magna ꝓrſus ⁊ rara virtus humilitas honorata. Si me miſeruꝫ homūcionē meis decepta ſimulatiōibꝰ ad aliquem vel mediocre honorem ꝓuexerit eccleſia: deo nimirum hoc vel ꝓpter mea velpropter ſubditoꝝ peccata ꝑmittente: nonſtatim oblitus qui fuerim talem me puto qͣlis ab hominibꝰ qui cor non vident putatꝰſum? Credo fame: ꝯſcientiā non attendo: etreptitans non honorē virtutibꝰ: ſed virtutes honori: eo ſanctiorē quo ſuperiorem meeſtimo. Uideas pleroſqꝫ in eccleſia de ignobilibꝰ nobiles: de pauꝑibꝰ diuites factos:ſubito intumeſce̓ priſtine obliuiſci abiectionis: genus quoqꝫ ſuū erubeſcere: ⁊ infimosdedignari parentes. Videas ⁊ hoīes pecunioſos ad honores quoqꝫ eccleſiaſticos ꝑuolare: moxqꝫ ſibi applaudere ſanctitatemveſtium duntaxat mutatione non mentium: ⁊ dignos ſe eſtimare dignitate ad quāambiendo peruenerunt: quodqꝫ ſi audeodicere adepti ſunt nūmis: attribuere meritis. Omitto autem de his quos excecat ambitio ⁊ honor ipſe ſuperbiēdi eis materia ē.Sed video ꝙ magis doleo: poſt ſpretam feculi pompam: nonnullos in ſchola humilitatis ſuꝑbiam magis addiſcere: ac ſub alismitis humiliſqꝫ magiſtri grauiꝰ inſoleſcere:et impatientes amplius fieri in clauſtro qͣꝫfuiſſent in ſeculo. Quodqꝫ magis ꝑuerſumeſt: pleriqꝫ in domo dei: non patiunt̉ habere ꝯtemptui: qui in domo ſua non niſi ꝯtemptibiles eſſe potuerūt: vt quia videlicet vbia pluribꝰ honores appetunt̉: ipſi locum haberi non meruerūt: ſaltem ibi honorabilesvideantur: vbi ab omnibꝰ honores ꝯtemnuntur. Uideo ⁊ alios: qd̓ non ſine dolorevideri debet: poſt aggreſſam chriſti militiaꝫrurſus ſecularibꝰ implicari negocijs: rurſuſcupiditatibꝰ terrenis īmergi: cuꝫ magna cura erigere muros ⁊ negligere mores: ſub p̄textu quoqꝫ cōmunis vtilitatis verba vendere diuitibꝰ ⁊ matronis ſalutatiōes: ſed ⁊

contra imꝑatoris ſui edictum ꝯcupiſce̓ aliena ⁊ ſua cū lite repetere: non audientes apoſtolum ex imperio regis tubicinantē. Hoc/ 1ipſum inquit delictum eſt in vobis: ꝙ cauſas habetis. Quare non magis fraudem patimini? Ita ne mundū ſibi ⁊ ſe mūdo crucifixerunt: vt qui antea vix in ſuo vico vel opido cogniti fuerant: modo circūeuntes prouincias ⁊ curias fręquētantes: regum noticias: principūqꝫ familiaritates aſſecuti ſint:Quid de ipſo habitu dicaꝫ: in quo iam noncalor ſed color requirit̉: magiſqꝫ cultui veſtium qͣꝫ virtutum inſiſtit̉: Pudet dicere: vincunt̉ in ſuo ſtudio muliercule: quādo a monachis precium affectat̉ in veſtibus non neceſſitas: nec ſaltem forma religionis retentain habitu ornari nō armari appetūt militeschriſti: qui dum ſe preꝑare ad prelium ⁊ cōtra aereas poteſtates p̄tendere pauꝑtalisinſigne debuerant qd̓ vtiqꝫ aduerſarij valde formidant: in mollicie veſtimētoꝝ pacispotius p̄ferentes indiciū: vltro ſe hoſtibusſine ſanguine tradunt inermes. Nec aliūdehec oīa mala ꝯtingunt: niſi ꝙ illam qua ſeculum deſeruimꝰ deſerentes humilitatē dūper hoc cogimur inepta denuo ſectari ſtudia ſeculariū: canes efficimur reu̓tentes advomitum. Audiamꝰ itaqꝫ quotqͦt tales ſumus quid illa reſponderit: que dei mater eligebatur: ſed humilitatē non obliuiſcebat̉.Ecce ait ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm verbū tuum. Fiat deſiderij eſt ſignū non dubitatiōiſindiciū. Et per hoc qd̓ dicit: fiat mihi ſcd̓mverbum tuū magis intelligēda eſt affectumexprimere deſiderantis qͣꝫ effectū requireremore dubitantis: qͣꝫqͣꝫ nil obſtet intelligi: fiat eſſe verbum oratiōiſ. Nemo quippe oratniſi qd̓ credit ⁊ ſperat. Uult autem a ſe reqͥſri deus etiam qd̓ pollicet̉. Et ideo forte multa que dare diſpoſuit priꝰ pollicet̉: vt ex ꝓmiſſione deuotio excitetur: ſicqꝫ qd̓ gratisdaturus erat: deuota oratio ꝓmereat̉. Sicpius dn̄s qui omnes hoīes vult ſaluos fierimerita nobis extorquet a nobis: ⁊ duꝫ nospreuenit tribuēdo: qd̓ retribuat gratis agitne gratis tribuat. hoc vtiqꝫ prudens virgointellexit: quando p̄ueniēti ſe munere gratuite ꝓmiſſionis: iunxit meritū ſue oratiōis:fiat inquiēs mihi ẜm verbū tuū. Fiat mihide verbo ẜm verbū tuū. Verbū qd̓ erat inprincipio apud deū: fiat caro de carne mea:ẜm verbū tuū. Fiat obſecro mihi verbumnō ꝓlatū qd̓ trāſeat: ſed ꝯceptuꝫ vt maneatcarne videlicet indutum non aere. Fiat mihi non tm̄ audibile auribꝰ ſed ⁊ viſibile ocu-

Gen̄.

Textus

Iaco .7.

1. Coꝝ. 6.