De Aduentu dominiSermo VI

¶ L

oīs caro ſalutare dei nr̄i: Et videbūt in quētranſfixerūt. Medius occultus eſt: in qͦ ſolieum in ſeipſis vident electi ⁊ ſalue fiunt aīeeoꝝ. In pͥmo ergo venit in carne in infirmitate: in hͦ medio in ſpū ⁊ virtute: in vltimoſgloria ⁊ maieſtate. Per virtuteꝫ enī ꝑuenit̉.3. ad gloriā: Quia dn̄s ꝟtutū ipſe eſt rex glo62 rie. Et itē alibi ait idem ꝓph̓a: Vt videremꝟtutē tuā ⁊ gloriā tuā. Aduentꝰ ſiqͥdem iſtemedius via q̄dam eſt: ꝑ quaꝫ a pͥmo veniat̉ad vltimū. In pͥmo chriſtꝰ fuit redēptio nr̄ain vltimo apparebit vita nr̄a. In iſto verodormiamꝰ inter medios cleros requies eſt ⁊ꝯſolatio nr̄a. Sed ne cui forte inuēticia videant̉: que de hͦ aduentu medio dicimꝰ: ipſum. audite: Si qͥs diligit me inqͥt: ſermōes meoſſeruabit: ⁊ pr̄ meuſ diliget eū: ⁊ ad eū veniemus. Sed qͥd eſt ſi quis diligit me: ſermōes1. meos ſeruabit? Legi alibi: Qui timet deumfaciet bona: ſed plus aliqͥd dictū ſentio d̓ diligente: qꝛ ſermōes dei ſeruabit. Ubi gͦ ſeruandi ſunt. Haud dubiū qͥn in corde: ſicut18. ait ꝓpheta: In corde meo abſcōdi eloquiatua: vt non peccē tibi. Sed quō in corde ſeruandi? An ſufficit ſola eos ſeruare memorias. At ꝟo ſic ſeruāti dicet apl̓s: Qm̄ ſciētia inflat. Deniqꝫ ⁊ memoriā facile delet obliuio.Sic ſerua ſermonē dei: qm̄ meliꝰ ſeruare potes cibū corꝑis tui. Nam ⁊ ille panis viuuseſt: ⁊ cibus mentis. Panis terrenꝰ dū in arca eſt poteſt a fure tolli: poteſt a mure corrodi: poteſt vetuſtate corrūpi. Ubi ꝟo comederis illū: quid hoꝝ timeas? hoc mō cuſto.η. di verbū dei: beati qͥ cuſtodiūt illud. Ergotraijciat̉ in viſcera ꝗ̄dam aīe tue: tranſeat inaffectiōes tuas: ⁊ in mores tuos. Comedebonū: ⁊ delectabit̉ in craſſitudīe anima tuaNe obliuiſcaris comede̓ panem tuū ne exareſcat cor tuū: ſꝫ adip̄e ⁊ pinguedine repleat̉aīa tua. Si ſic ꝟbū dei ſeruaueris: haud dubiū qͥn ab eo ſerueris. Veniet enī filius ad tecū pr̄e: veniet ꝓpheta magnuſ qͥ renouabithieruſalē ⁊ ille noua faciet oīa. hoc enī facithic aduentꝰ: vt ſicut portauimꝰ imaginē terreni: ſic portemꝰ ⁊ imagineꝫ celeſtis. Sicutfuit vetus adam effuſus ꝑ totū hoīem ⁊ totum occupauit: ita modo totū obtineat chriſtus qͥ totū creauit: totū redemit: totū ⁊ glorificauit: quiqꝫ totū hoīem ſaluū fecit in ſabbato. Erat in nobis aliqn̄ vetus hō: p̄uaricator ille erat in nobis: tam ī manu qͣꝫ in oreet in corde. In manu duplicit̓: ꝑ facinꝰ ⁊ flagicium. In ore ſimilit̓: ꝑ arrogantiā ⁊ detractionē. In corde qͦꝫ ꝑ deſideria carnis: ⁊ deſideria glorie tꝑalis. Nūc aūt ſi qͣ noua crea

tura in ipſo vetera trāſierūt: ⁊ ꝯtra facinusin manu innocētia: ꝯtra flagitiū ꝯtinētia eſtin ore ꝯtra arrogantiā verbū ꝯſeſſionis: cōtra detractionē verbū edificatiōis: vt recedant vetera de ore nr̄o. In corde ꝟo contracarnis deſideria charitas: humilitaſ contragloriā tꝑalem. Et vide ſi nō in his chriſtumdei verbū recipiant ſinguli electoꝝ: quibuſdictū eſt: Pone me ſignaculū ſuꝑ brachiuꝫ Catuū: ſignaculū ſuꝑ cor tuū. Et alibi: Prope R.eſt verbū in ore tuo: ⁊ in corde tuo.Sermo V vnde ſupraOlo vos frēsnon ignorare tp̄s viſitatiōis vr̄eſed ne illud qͥdem qͥd hͦ tꝑe viſitetur in vob̓. Aīabꝰ enī hoc tp̄s eſt nō corꝑibꝰaſſignatū: ꝙ videlicet longe dignior aīa corpore pͥorem ſibi ſollicitudinē naturali vendicet dignitate. Sed ⁊ prior p̄parāda eſt: qͣꝫ cōſtat corruiſſe pͥorem. Aīa ſiqͥdeꝫ corrupta inculpam fecit vt corpꝰ qͦꝫ corrumpet̉ in penāDeniqꝫ ſi chriſti mebra volumꝰ inueniri: ſequendū nob̓ eſt ſine dubio caput nr̄m: vt videlicet pͥma nobis reꝑandarū ſit ſollicitudoaīarū: ꝓ quibꝰ ipſe iam venit: quarū priusmederi ſtuduit corruptiōi. Corꝑis ꝟo curāilli tempori magis reſeruemꝰ ⁊ differamꝰ inillum diem quo reformādi corporis gratia ēventurus: ſicut meminit apoſtolus dicens:Saluatorē expectamꝰ dn̄m noſtrū ieſū chriᵏſtum: qui reformabit corpus humilitatꝭ noſtre ꝯfiguratū corpori claritatis ſue. In pͥore ſiquidem aduentu tanqͣꝫ preco vel magisvere preco ipſius iohānes baptiſta clamat:Ecce inquit agnꝰ dei: qui tollit peccata mū ꝯdi. Non dicit morbos corꝑis: non moleſtias carnis: ſed peccatū qd̓ eſt morbus animeet corruptio mentis. Ecce qui tollit peccatamundi. Vnde? Vtiqꝫ a manu: ab oculo: acollo: demū etiam a carne ipſa: cui altius infixum eſt. Tollit peccatum e manibꝰ cōmiſiſa peccata delens: tollit ab oculo purganscordis intentionē: tollit a collo violentaꝫ: remouens dn̄ationem: ſicut ſcriptuꝫ eſt: Sceptrum exactoris eius ſuperaſti: ſicut in diemadiā. Itemqꝫ. Computreſcet iugū a facieolei. Et apoſtolus loquitur dicens: vt non Aregnet peccatū in veſtro mortali corpore.Siquidem alio in loco ait idem apoſtolus:Scio inqͥt ꝙ nō eſt in me bonū: hͦ ē in carne 2mea. Et alibi: Infelix ego hō qͥs me lib̓abitde corꝑe mortis huiꝰ? Sciebat nimirū nonpͥus liberādū ſe eē a peſſima illa radice q̄ carni infixa ē: a lege pctī q̄ eſt in mēbris nr̄iſ: do

2Coꝝ. 2

Io. 14.

Ecc̄i. 35.

hs. 118.

Luc̄. .I1.

M8ͣ. 23.psͣ. 62

Io-

Ro. 7.

59 30Roma .5.

Eſa. 10.Roma .5.

Roma. .5.

qn̄. 8.Ro. j0.

1

40. 3.

Phil̓. 3.

Fſa. 9.