De paſſione dn̄i
onem matris ſue ⁊ diſcipulorū ſuorumglorificatus fuit ibi corā ſuis. Ita ꝙ nulla plaga nec liuor in corꝑe ſuo apparuitpreter quinqꝫ vulnera que reſeruaturꝰeſt in diem iudicij: ⁊ adeo clarus ⁊ ſanꝰapparuit: acſi nūqͣꝫ aliquam penā paſſꝰfuiſſet: de quo mater ⁊ diſcipuli nō modicum ꝯſolati fuerūt. Et cū ſepelire vellent bt̄a virgo corpus fortiſſime tenuit:⁊ ſepeliri nō ꝑmiſit dicēs. Cariſſime iohannes relinque mihi ſaltem corpꝰ filijmei mortuū quē habere nō poterā viuūSed ſi ſit neceſſe vt ei hoc facias rogo:vt me cū eo ſepelias. Cui iohannes cariſſima dn̄a ſcis ꝙ aliter eē nō pōt ⁊ genus humanū redemi ſic debuit. Tandēinuita ꝑmiſit vt ſepeliretur. Et cū in ſepulcro poſitus eſſet ad eā intrare voluit: ⁊ ſuꝑ ſepulcrū ſe ꝓſtrauit: ⁊ adeo mirabiliter inceſſit ꝙ oēs diſcipl̓i fleuerūt.Et cū eā iohānes ad ciuitatē ducere vellet: ⁊ a ſepulcro amouere adeo miſerabiliter clamauit dicens. Iohannes amicemi cariſſime nō mihi facias hanc iniuriam: vt ſepares me a dilecto filio meo qꝛhic expectabo donec moriar: ⁊ iteꝝ om̄sflere ceperūt. Quā iohānes tandē accipiens quaſi violenter deducēs intro ciuitatē. Quam cū videret populus veſte aſꝑſa ſanguine ſicut ante crucē ſteterat ⁊ ſāguis ſuꝑ eā ſtillauerat: vnanimiclamabat gemētes ⁊ dicētes. O qͣꝫta iniuria hodie facta eſt in hieruſalem ī iſtapulcerrima ⁊ filio eius ⁊ ei cōpatiebant̉Explicit anſelmus tractans de paſſion dn̄i noſtri ieſu chriſti.Incipit ſpeculum euāgelici ſermōisquo dn̄s nr̄ ieſus xp̄ūs pōt tanqͣꝫ p̄ſensſpeculari editū a btō anſelmo ep̄o aliasſtimulus amoris eiuſdē nūcupatus.Eſuꝫ nazarenū a iudeis innocēiter cōdemnatū: a gentibus crucifixum nos criſtiāi diuinis honoremus obſequijs Saluatoris infirmanos qui chriſtiani ſumus reuerenter ve-
nerari ⁊ amplecti: ⁊ fortiter imitari digenū eſt ⁊ ſalubre. Hec enī ſūt inſtrumētafortiſſima quibus chriſtus virtus ⁊ inueſtigabilis fapientia dei patris reſtaurationē mūdi potenter ac mirifice oꝑata ē⁊ vſqꝫ mō operat̉. Chriſtus dn̄s mīoratus eſt ab angelis: vt nos equaret angelis. Chriſtus dn̄s ꝓ peccatis nr̄is crucifixus eſt: vt crucis arma ſuis amaritudinibus dulcoraret. Mortuus eſt: etmortē enecauit: vt viueremus ꝑ illum.Et quis ꝓpter chriſtū ſe non humiliet?Et quis nō amet chriſtū: ⁊ quis nō patiatur ꝓ xp̄o. Xp̄s ꝑ crucis ignominiamad ſuꝑne claritatis gl̓iam ꝑtranſiuit: etdata eſt ei ꝓ ſua reuerentia a deo patreoīs poteſtas in celo ⁊ in terra: ⁊ adorēteum oēs angeli dei: ⁊ in nomine ieſu oēgenu flectatur: celeſtium terreſtriū ⁊ infernorum. Ubi eſt gloriatio tua o xp̄iane: niſi in noīe crucifixi domini d̓i tui ieſu xp̄i: in noīe quod eſt ſuper omne nomen in quo qͥ eſt benedictus ſuper terrābenedicetur in celis. Gloriamini in nomine ſancto eius filij redemptionis: date honorem ſaluatori veſtro. Magna fecit in vobis: ⁊ magnificate nomen eiusmecum dicentes. Adoramus te ieſu xp̄erex ifrahel lux gentiū: pͥnceps reguꝫ terre ⁊ virtus dei omnipotentis fortiſſimaAdoramus p̄cioſū noſtre redemptōnisp̄cium o hoſtia pacifica que odorum tuorum ineffabili: patrem qui in altis habitat ad reſpiciendū humilia inclinaſti:⁊ filijs ire placabilem reddidiſti. Tuasieſu xp̄e miſericordias p̄dicamꝰ: tue ſuauitatis habundantie memoriam eructamus: tibi chriſte ſacrificiū laudis īmolamus ꝓ multitudine bonitatis tue quaꝫoſtēdiſti nobis ſemī neqͣꝫ filijs ſceleratisCuꝫ enī adhuc eſſemꝰ adhuc inimici tuidn̄e: ⁊ mors antiqua in oēm carnem iniquum exerceret dominium: ſemē ade lege primordialis culpe obnoxiuꝫ erat: recordatus es vberrime miſericordie tue:
v 3