LiberAnſelmi
deus ⁊cͣ. Quidam dicebāt: helyam vocat iſte. Sinite ſi veniat helyas ⁊ liberꝫeum. Et ẜm Ioh̓em. Poſt hoc ſciens ieſus qꝛ oīa cōſummata een̄t: dixit. SitioEt vas erat poſitum plenū aceto ⁊ currens vnus ſpongyam plenā aceto recipiens dabat ei bibere vt citius moreret̉Et cū accepiſſet acetū dixit. Conſūmatum eſt. Et poſt hoc ẜm lucam dixit Inmanus tuas ꝯmendo ſpūm meū. Poſthoc ẜm Iohannē Inclinato capite emiſit ſpūm. Scd̓m Matheū. Et velū templi ſciſſum ē in duas ꝑtes a ſummo vſqꝫdeorſū: ⁊ terra mota eſt: ⁊ petre ſciſſe ſūt⁊ maxime illa petra in qͣ crux chriſti ſtabat ſciſſa fuit: vt manus imponi potuiſſent: ⁊ monumēta aꝑta ſūt: ⁊ multa corpora ſctōꝝ qͥ dormierūt ſurrexerūt ⁊ apparuerūt multis: ⁊ introierūt in ſanctaꝫciuitatē. Centurio aūt ⁊ qͥ cū illo erant:cuſtodientes ieſū viſu terremotū ⁊ hijsque fiebant timuerūt valde. Scd̓m lucāIp̄e cēturio gl̓ificabat deū dicēs. Uerehic homo iuſtus erat. Ecce oīa elemētaquo xp̄o cōpatiebant̉: ſoli aūt iudei miſereri indurati erāt. Scd̓m Lucā. Omnis turba eoꝝ qui ſimul aderant ad ſpectandum iſtud ⁊ viderant que fiebāt ꝑcuriebant pectora ſua ⁊ reuertebantur.Stabant aūt oēs amici eius a longe etmulieres que ſecute fuerant ieſum a galilea hec videntes. A Cariſſima dn̄a:habuit adhuc finem ſūma doloris eius.M. Non quia nonduꝫ plena ꝓphetiaſym eonis fuit cōpleta. ſcꝫ: tuam ipſiusanimam. ⁊cͣ. Audi ergo quod ſuper omnia eſt lamentabile. Scd̓m Iudei ergoquomodo paraſceue erat rogabat vt nōremanerent corpora. Erat enī magnꝰ dies ille ſabbati rogauerunt pylatum: vtfrangerent̉ eoꝝ crura. Uenerunt ergomilites ⁊ primi quidem fregerūt crura ⁊alterius qui crucifixus erat cū eo: ad ieſum aūt cum veniſſent vt viderent eumiam mortuum nō fregerūt eiꝰ crura. Sꝫ
vnus militū lancea latus eius aperuit.⁊ cōtinuo exiuit ſanguis ⁊ aqua. ⁊ cumhoc viderē ꝙ taleꝫ crudelitatem exercerent in iā mortuū: exanimis facta fui: ettunc vere impleta fuit ꝓphetia ſymcōisEt tuam ipſius animam ⁊cͣ. Et tunc incepi clamare ⁊ vlulare ſed iam omninolacrime in me defecerant tm̄ fleuerā nocte preterea ⁊ illa die. Dicebam o dulciſſime fili mi vbi eſt cōſolatio mea: quamſemꝑ in te habui. Quis mihi det vt egomoriar ꝓ te fili mi. His ⁊ alijs ſimilibusdeplanxi mortē filij mei dilectiſſimi. AQuid factuꝫ fuit poſtea. M Ioſephrogabat ab aramathia vt tolleret corpꝰieſu dicens inter alia: dn̄e niſi corpꝰ reddideris: citius pulcerrimam dominamꝑdemus. ſcilicet matrem illius qui occiſus eſt que tantuꝫ dolorem oſtendet qd̓ei compatimur. Tunc pylatus queſiuitſi iam mortuus eſſet? Et expertus a centurione de omnibus que ibi acciderantiuſſit reddi corpꝰ ieſu: ⁊ venit ⁊ tulit corpus ieſu. Nota hic nimium lamentabile. Ꝙ cū Ioſeph deponeret corpus ieſuMaria ſtabat ſurſum ꝓſpiciens vt cuꝫbrachium ſolueretur tangeret ⁊ oſcularetur: quod fecit: ⁊ cum depoſitus eſſetde cruce poſuerunt eum ad terram benead tres paſſus de crucis loco ⁊ maria caput eius in ſinū accipiēs amariſſime flere cepit dicens. Heu dilectiſſime qualeꝫcōſolationē nūc habeo q̄ mortuuꝫ te cōram me video. Tūc accurrēs Iohāneseuangeliſta cecidit ſuꝑ pectus eius plorans ⁊ dicens. heu heu a pectore tuo potabam dulcia: modo triſtia ⁊ lamentabilia. Tunc petrus aduenit ⁊ ꝙ chriſtū negauerat amariſſime fleuit. Tunc mariamagdalena plus omnibus flere cepit ſuper dominuꝫ dicens. Quis mihi modopeccata dimittet qͥs me excuſabit apd̓ſymēonē ⁊ ſororē meam. Tūc ceteri diſcipuli accurrētes oēs lamentabant ſuꝑdominū ſuum. Tunc deus ad conſolati