⁊ liberi arbitrii

planū ē intelligere in alijs multis ſimililit̓ eē. Si gͦ poſſumꝰ on̄dere nullā creaturā hāc adipiſci poſſe rectitudinē: niſiꝑ gr̄am: manifeſta erit inter gr̄am ⁊ liberū arbitriū ad ſaluādū hoīem: ꝯcordiaquā q̄rimꝰ. Dubiū itaqꝫ nō ē: qꝛ voluntas nō vult recte niſi qꝛ rctā ē. Sic nāqꝫnō ē acutꝰ viſus qꝛ videt acute: ſꝫ id̓o videt acute qꝛ acutꝰ ē: ita volūtas ē recta:qꝛ vult rctē: ſꝫ rctē vult qm̄ ē rctā. Cū ātvult rctītud inē proculdubio rctē vult.Nō gͦ vult rectitudīem niſi qꝛ recta eſt.Idē aūt ē volūtati rctām eē: ⁊ rctītudinē hr̄e. Palā igit̉ ē qꝛ nō vult rctītudinē niſi qꝛ rctītudīem hꝫ. Nō nego volūtatē rctam velle rectitudīem quā nōdūhꝫ: qn̄ vult maiorē quā habeat ſꝫ illā dico nullā eā poſſe velle rctītudīem: ſi nōhꝫ rctītudīem: qͣ illaꝫ velit. Cōſideremꝰnūc vtꝝ aliqͥs hāc rctītudīeꝫ nō habēseā aliqͦ mō a ſe habere poſſit. Utiqꝫ a ſeillā hr̄e neqͥt: niſi aut volēdo aut nō volēdo. Uolēdo qͥdā nullꝰ valet eam ꝑ ſeadipiſci: qꝛ neqͥt eā velle: niſi illā habeat. Ꝙ aūt aliqͥs nō habēs rctītudinemvolūtatis illā valeat ꝑ ſe nō volēdo aſqui mēs nulliꝰ acccipit. Nullo igit̉ mōp̄t eā creatura hr̄e a ſe. Sꝫ neqꝫ creatura valet eaꝫ hr̄e ab alia creatura. Sicutnāqꝫ creatura neqͥt creaturā ſaluare: itanō p̄t illi dare ꝑ qͥd p̄t eā ſaluare. Seqͥt̉.itaqꝫ qꝛ nll̓a creatura rctītudīeꝫ hꝫ: quādixi volūtatis niſi ꝑ dei gr̄am. Hāc aūtretitudīem ꝑ libeꝝ arbitriū ẜuari poſſeſicut ſupͣ dixi mōſtrauimꝰ. Deo igit̉ largiēte inuenimꝰ gr̄am eiꝰ ad ſaluādū hominē: cū libero arbitrio ꝯcordare: ita vtgr̄a ſola poſſit hoīeꝫ ſaluare nihil eiꝰ libero arbitrio agēte: ſic̄ fit īfātibꝰ et ī ītelligētibꝰ ip̄a ſꝑ adiuuet libeꝝarbitriū naturale qͦd ſine illa nihil valet ad ſalutē:dādo volūtati rctītudīem quā ẜuet ꝑ libeꝝ arbitriū. Et qͣꝫuis nō oībus det qm̄cui vult miſeret̉: ⁊ quē vult indurat: nl̓li tn̄ dat ꝓ aliqͦ p̄cedēti meritoqm̄ qͥs pͥ-

or deo dedit et retribuet̉ ei. Si āt volūtas ꝑ libeꝝ ẜuādo arbitriuꝫ: qͦd accepitmiret̉ aūt augmētū accepte iuſticie autetiā ptātē ꝓ bona volūtate: aut p̄miumaliqd̓ hͨ oīa fructꝰ ſunt pͥma gr̄e ⁊ gr̄a ꝓgr̄a ⁊ id̓o totū imputādū ē gr̄e: qꝛ neqꝫvolētis ē ꝙ vult neqꝫ currētis ē ꝙ currit: ſꝫ miſerentis ē dei. Oībꝰ em̄ exceptoſolo d̓o dicit̉ qͥd habes ꝙ nō accepiſti?Qd̓ ſi accepiſti qͥd gl̓aris qͣſi nō acceperis? Quō qͥdē libertas volūtatis tenentis acceptā rctītudīeꝫ nll̓a neceſſitate vtillā deſerat expugnat̉: ſꝫ difficultate impugnat̉: nec eidē volūtati muta ſed volēs cedat ī tractatu de libertate arbitrijputo me on̄diſſe. Quibꝰ āt moīs pꝰ eādē rctītudīeꝫ acceptā libeꝝ arbitriū gr̄aadiuuet vt ẜuet qd̓ acccepit: qͣꝫuis n̄ oēsvaleā enumerare ml̓tifariā em̄ hͨ fac̄: tn̄non erit in vtile aliqͥd mihi dice̓. Nemocerte ẜuat rctītudīeꝫ hāc acceptā niſi volendo velle āt illā aliqͥs neqͥt niſi hn̄do.Habe̓ ꝟo illā nll̓atenꝰ valet: niſi ꝑ gr̄amSicut gͦ illā nullꝰ accipit niſi gr̄a p̄ueniēte: ita nullꝰ eā ẜuat niſi eadē gr̄a ſb̓ſeq̄nte. Nēpe qͣꝫuis illa ẜuet̉ ꝑ libeꝝ arbitriūn̄ tn̄ ē tm̄ īputādū libero arbitrio: qͣꝫtuꝫgr̄e. cū hͨ rctītudo ẜuat̉ qm̄ illā libeꝝ arbitriū n̄ niſi ꝑ gr̄am p̄ueniētē: ⁊ ſb̓ſequētē hꝫ ⁊ ẜuat. Sic aūt gr̄a ſubſeqͥt̉ donūſuū vt nūqͣꝫ ſiue paruū ſiue magnū ſit:illd̓ dare deficiat: niſi libeꝝ arbitriū volēdo aūt rctītudīeꝫ quā accepit deſeratNūqͣꝫ em̄ ſeꝑat̉ hͨ rcītudo a volūtate niſi qn̄ alid̓ vult. qd̓ huic rctītudini n̄ ꝯcordat ſic cū qͥs accipit rctītudīeꝫ volēdi ſo xeriſo veeli abrietatē ⁊ reicit eā volēdo īmoderatam ęVaxxxctererl̓.bibēdi voluptatē. Qd̓ cū fac̄ ſua volun MVolm xtate: ⁊ id̓o ſua culpa ꝑdit gr̄am quā accepi:. Adiuuat etiā gr̄a libeꝝ arbitriuꝫ:qͣndo vt deſerat rctītudīeꝫ acceptā īpugnat̉ mitigādo aut penitus remouēdovim tētatōis īpugnātis aut agēdo affectū eiuſdē rctītudīs. Deniqꝫ cū oīa ſubiaceāt diſpoſitōi dei qͥcqͥdꝯtīgit hoī qd̓

n iiij