De fermentato
ſpūs ꝑtinet qd̓ ſubiūxit. Quod ſi miniſtratio mortis lr̄is deformata in lapidibus: fuit in gloria: ita vt nō poſſent filijiſrael intendere in faciē moiſi ꝓpt̓ gloriam vultus eius: que euacuat̉: quo nomagis miniſtratio ſpūs erit ī gl̓ia. Nāſi miniſtratio damnatōis gloria eſt: ml̓tomagis abūdat miniſterium iuſtice ingloria. Nam nec glorificatum eſt quodclaruit: in hac parte: ꝓpter excellentemgloriam Si em̄ ꝙ euacuatur ꝑ gloriameſt: multomagis ꝙ manet in gl̓ia ē. Habentes igit̉ talē ſpem multa fiducia vtimur: et non ſicut moyſes ponebat velamen ſuꝑ faciem ſuā: vt non intēderentfilij iſrael in facieꝫ eius quod euacuaturSed obtuſi ſunt ſenſus eoꝝ vſqꝫ in hodiernum em̄ diem: idip̄m velamē inlectione veteris teſtamenti manet non reuelatuꝫ: qm̄ in xp̄o euacuat̉: ſed vſqꝫ inhodiernū diem cuꝫ legitur moyſi velamen poſitum eſt ſuper cor eoꝝ. Cū aūtconuerſuſ fuerit ad dn̄m tunc aufereturvelamen. Dominus aūt ſpūs eſt. Ubiaūt ſpūs dn̄i ibi libertas. Nos ꝟo om̄sreuelata facie gl̓iam dn̄i ſpeculantes ineadem ymaginē tranſformamur a claritate in claritatem. tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. Ideohabentes hāc adminiſtratōem iuxta qͣꝫmiſericordiā cōſecuti ſumus nō defacimus. De occiſione littere et viuificatōeſpūs: ſuꝑſluum mihi videt̉ ſuꝑ hͦ aliqͥdaddere. Satis itaqꝫ patet quia nec grecis ꝓdeſt: nec nobis obeſt qd̓ de occidēte littera obiciūt. Quod āt aſſumūt deꝓph̓a: venite in galgala ⁊ impie agite:et ſacrificate de fermētato laudē. intelligēdum eſt eſſe dictū aūt approbando tale ſacrificiū aut reprobādo. Sed ſi hͨ p̄cipit ꝓpheta: vt ſcd̓m eos loquar: illosoccidit littera qui litteraꝫ ſeruando defermētato ſacrificāt. At ſi hec exprobādo dictū eſt: qua fronte ſacrificāt quodꝓph̓a in facrificiuꝫ execratur: aut quaratione hec in auctoritateꝫ ſibi aſſumūt
Ꝙ aūt hec ꝓph̓a non iubendo ſed rep̄hendēdo dixerit: dubium non eſt: vl̓ cuhoc impie auctoritas ſociauerit. Dixerat em̄. Uenite ad bethel et impie agiteEt paulo poſt continuata increpationeait. Et ſacrificate de fermētato laudeꝫ.Aut ergo tanta ratione partem ſuā fermentarij defēdant: quāta ſuaꝫ roborātazimite: aut ſi nec illud valent: nec iſtudvolunt. ſaltem non rep̄hendant azimitas. In tercia queſtiōe ſic intelligo: mādaſtis quia greci deteſtātur noſtra connubia: vbi cognati cognatis copulāturQuod cur faciāt nullā video auctoritatem aut rationem. Nam ſi hͦ in ſuis fieri ꝓhibent conubijs: aut non extēduntcognatōes vſqꝫ ad ſeptimā generationem ſicut nos aūt impoſſibile videt̉ ſeruari ꝙ p̄cipiunt. Sunt em̄ ſepe in vnacognatōe plus qͣꝫ cētuꝫ viri aut ml̓ieresegētes coniugio. Totidē itaqꝫ cognationes inuenire neceſſe ē de qͥbus ſingulis ſinguli eligātur viri et mulieres quibus illa de vna cognatōe fingl̓is ſinguli copulētur Aut itaqꝫ deteſtabilia ſuntindubitāter eoꝝ cōnubia ſi inter ſepteꝫgeneratōes ſunt nec debēt rep̄henderenr̄a quādo cognati cognatis cōiugunt̉de alia cognatōe ꝙ nulla ꝓhibet auctoritas vel rō. aut impoſſibile eſt: vt dixiſeruare ꝙ p̄cipiūt vt ſcilicet tot cognationes exquirātur ad vnius cognatiōisconnubia: que ſūt in illa: viri et ml̓ierespetētes coniugia. Ꝙ aūt ſine omni auctoritate et ratione abſqꝫ dubio ratōnabiliter reputādum iudicatur.Explicit̓ Epl̓a de fermētato ⁊ azimioIncipit liber Anſelmi Ep̄i in expoſitōem mēbroꝝ veſtimētoꝝ et actuū dei.bicūqꝫ ſacraſcriptura ſuꝑſim diuinos livbros in deo motꝰ anime ſeuhūana membra deſcribit idem caput ca