proinſipiente
inſule illiꝰ eſſentiā aſtruxiſſe: niſi priusip̄am p̄ſtantiā eiꝰ ſolūmō ſicut reꝫ vereatqꝫ indubie exiſtētē nec vllatenꝰ ſicutfalſū aut incertuꝫ aliqͥd in intellectu: ineo eſſe docuerit Hoc interim ad obiectainſipiēs ille reſpōderit cui cuꝫ deincepsaſſerit̉ tale eſſe maiꝰ illud vt nec ſola cogitatōe valeat nō eē: et hͦ rurſus nō aliunde ꝓbat̉ qͣꝫ eo ip̄o ꝙ aliter nō erit oībus maiꝰ idēip̄m poſſit reſpōdere ⁊ dicere. Quādo em̄ ego rei veritatē eē tale aliquid hͦ eſt maiꝰ oībꝰ dixi vt ex hocmihi debeat ꝓbari intātū etiā reip̄a: ideſſe vt nec poſſit cogitari nō eſſe. Quapropt̓ certiſſimo primitꝰ aliqͦ ꝓbādū eſtargumēto aliqͣꝫ ſuperiorē hͦ eē maioremac meliorē oīm q̄ ſūt eē naturā vt ex hacalia iā poſſimꝰ oīa ꝓbare qͥbus neceſſeeſt ac qd̓ maiꝰ meliꝰ ē illd̓ oībꝰ nō carereCū aūt dicit̉ qd̓ ſūma res iſta nō eē nequeat cogitari meliꝰ fortaſſe diceret̉ qd̓nō eē aliud etiā poſſe nō eē nō poſſit intelliginā ſcd̓m ꝓprietatē verbi iſtiꝰ falſa nequeunt intelligi q̄ poſſūt vtiqꝫ eomō cogitari quo deū nō eē inſipiēs cogitauit et me quoqꝫ eē certiſſime ſcio ẜꝫ ⁊poſſe nō eē nihilominꝰ ſcio ſūmū ꝟo illud qd̓ ē ſcilicet et deꝰ et eē ⁊ nō eē nonpoſſe īdubitant̓. rintelligo. Cogitare ātme nō eē qͣꝫdiu eē certiſſime ſcio: neſciovtrū poſſim ſed ſi poſſū cur et nūqͥd aliud eadē certitudine ſcio. Si aūt nō poſſū nō erit iā iſtud ꝓpriū deo. Cetera libelli illiꝰ tā veraciter ⁊ tā p̄clare ſūt magnificeqꝫ diſtātia tanta deniqꝫ reſtrictavtilitate ⁊ pij ac ſācti affectꝰ intimo qͦdāodore flagrātia vt nullo mō ꝓpter illa q̄virtꝰ recte quidē ſenſa ſꝫ minꝰ firmit̓ argumētata ſibi iſta ſint cōtēpnēda: ſꝫ illapotiꝰ argumētāda robuſtiꝰ ac ſi oīa cūingēti veneratōe ⁊ laude ſuſcipiēda.Reſpōſio cōtra inſipiētem.Uoniā nō me rep̄hēdit in hijsq̄dictis ille inſipiās cōtra quē ſūlocutꝰ in meo opuſculo: ſꝫ qͥdaꝫ
nō inſipiēs ⁊ catholicꝰ ꝓ inſipiēte ſufficere mihi p̄t reſpōdere catholico. Dicisqͥdē qͥcūqꝫ es qͥ dicis hͦ poſſe dicere inſipiētē qꝛ nō ē in intellectu aliqͥd ſuo maius cogitari nō poſſit aliter qͣꝫ qd̓ ſcd̓mveritatē cuiuſqͣꝫ rei neqͥt ſaltē cogitari ⁊qd̓ magis cōſeqͥtur hͦ qd̓ dico qͦ maiꝰ cogitari nō poſſit ex eo qꝛē in intellectu eēet in re qͣꝫ ꝑditā īſulā certiſſime ex eo cūdeſcribit̉ verbis audiēs eā nō ambigitin intellectu ſuo eē ego vero dico ſi quomaiꝰ cogitari nō p̄t nō intelligit̉ vl̓ cogitat̉ nec ē in intellectu vl̓ cogitatōe ꝓfecto deꝰ aūt nō ē qͦ maiꝰ cogitari n̄ poſſit aut nō intelligit̉ vel cogitat̉ et nō eſtin intellectu vl̓ cogitatōe. Qd̓ qͣꝫ falſuꝫſit fide ⁊ ꝯſciētia tua ꝓ firmiſſimo vtorargumētato. Ergo qͦ maiꝰ cogitari nonp̄t vere intelligit̉ ⁊ cogitat̉ ⁊ ē in intellectu ⁊ cogitatōe. Quare aut vera nō ſūtqͥbꝰ conaris ꝯtra ꝓbare aūt ex eis n̄ cōſeqͥtur qd̓ te cōſequēter opinaris ꝯcludere. Qd̓ aūt putas ex eo qd̓ intelligit̉aliqͥd qͦ maiꝰ cogitari neqͥt nō cōſeqͥ illud eē in ītellectu: nec ſi eſt in intellectuid̓o eſſe in re ideo eſt in re. Certe gͦ dicoſi vl̓ cogitari p̄t eſſe neceſſe eſt illud eſſeNā qͦ maiꝰ cogitari neqͥt nō p̄t cogitari eſſe niſi ſiue initio. Quicqͥd aūt p̄t cogitari eſſe ⁊ nō eſſe ꝑ initiū poteſt cogitari eē. Nō gͦ qͦ maiꝰ cogitari neqͥt cogitare p̄t eē et nō eē. Si gͦ p̄t cogitari eē illnd ex neceſſitate ē. Ampliꝰ ſi vtiqꝫ velcogitari p̄t neceſſe ē illud eē. Nullꝰ em̄negās aūt dubitās eē aliqͥd qͦ maiꝰ cogitari nō poſſit negat vel dubitat qꝛ ſi eſſet nec actu nec intellectu poſſe non eē.Aliter nāqꝫ nō eēt: qͦ maiꝰ cogitari nonpoſſet: ſꝫ qͥcqͥd cogitari p̄t ⁊ nō eſt ſi eētpoſſet vl̓ actu vl̓ intellectu nō ē. Quare ſi nihil cogitari p̄t nō p̄t nō eē qͦ maius cogitari nequit. Sꝫ ponamꝰ nō eēſi vl̓ cogitari valet: aut qͥcqͥd cogitari p̄t⁊ n̄ ē ſi eēt n̄ eēt qͥ maiꝰ cogitari n̄ poſſitqd̓ nimis ē abſurdū. Falſum eſt igitur