Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

ſpūſſancti

a ſpūſ. Pr̄em aūt habet ſicut nec ſpirituſſ. in hoc differta filio filius ſolushabet pr̄em in quo differt a pr̄e ſpūſ. ēilli cōmune pr̄e ſicut dictū eſt quiacedit de illo ſpūſſ. Unde ab eodē ſpūſ.diuiſus eſt: caret aūt filio ſicut ſpūſſanctus: unde diſcrepat a pr̄e Spūſſāctusſolus eſt de quo alius ꝓcedit cōmune eſt illi cuꝫ patre vt dixi habere patrem in quo diſſimilis eſt filio filioqꝫ eſt illi cōmune vt mōſtratū eſt nonhabere filium vnde patri concordatSolus itaqꝫ pr̄ eſt qui eſt de nullo dequo ſunt alij duo. Solus ecōtra ſpūſſ.eſt qui de duobus et de quo nullus ſolꝰfilius qui de vno et de quo vnꝰ. Eſt aūttribus cōmune ad duas habere relatione: pr̄ em̄ ad filiū ad ſpm̄ .ſ. refert̉ ſicutad illos qui de ſe ſunt: filius ad pr̄emad ſpm̄ .ſ. qui eſt de patre ſpūſſ. de illoSpūſſ. ad pr̄em et filiū qꝛ eſt de vtroqꝫ.Poſſidet ergo vnuſquiſqꝫ ſuas ꝓprietates quaꝝ collectio in alio eſt eadēad ſimilitudīem diuerſoꝝ hoīm ꝑſona. Per hoc em̄ hoīm ꝑſone diuerſe ſūtabinuiceꝫ quia vniuſcuiuſqꝫ ꝓprietatūcollectio eſt in alia eadem tn̄ aliquidNam in ꝑſonis hoīm ſi vna eſt perſōa:vnus eſt et ſi vnus eſt: vna eſtſona. Iteꝫ ſi plures ſūt ꝑſone plules qͦꝫſūt hoīes et ſi iſti plures ſūt ille pluralitateꝫ non effugiūt. In deo vero qͣꝫuistres ꝑſone ſint vnus tamē eſt deus licet ſit vnus deus: nequaqꝫ tamē ꝑſonepluralitatem amittūt. In hoc itaqꝫ qd̓relatīe deus ad deuꝫ dicit̉: ſicut plureshoīes ꝑſonarū admittit pl̓alitatē et diuerſitatem. In vero quod ſe: id ē indeo īſeꝑabilē ad ſimilitudīem vniꝰ hominis ſeruat ſingularitatē pl̓alitasqꝫ hūanaꝝ ꝑſonaꝝ eſt in pluribꝰ hominibus nec vnus pl̓alitateꝫ acciditꝑſonarum. Deus vero vnus eſt tresſone et ꝑſone tres vnꝰ deus itaqꝫ mo.nec vnius: nec diuerſarū integre ſeruat

aliarum ꝑſonaꝝ ꝓprietatem.Ur aūt ita ſit qͣꝫuis in p̄fata epiCſtola de incarnatōe verbi de hocaliquātulum diximus breuit̓ tn̄hic repetam. Sepe fit vt plura cōueniant in vnū ſub eodem noīe et eadeꝫ qͣꝫtitatē quā habebāt ſingula anteqͣꝫ vnuꝫ.fierent. Quippe ſi pūcto pūctuꝫ addimꝰſine interuallo aut equalē lineam in eqͣli linea aūt ſuꝑficiem equaleꝫ in equaliſuꝑficie collocamus fit niſi vnꝰ punctus vna linea vna ſuꝑficies. In multis ſi quis voluerit querere inueniat ſimile hoc itaqꝫ qͣꝫuis ſint plureseternitates: ſi tn̄ dicit̉ eternitas in eternitate: eſt niſi vna eternitas: et lumēin lumine vnū tm̄ lumē eſt. Eodemmōquecūqꝫ de dei dicuntur eſſentia: ſi in ſereplicētur: nec qͣꝫtitatem augēt nec pl̓alitatem admittūt. Qm̄ aūt deus ē eternitas: ſicut extra eternitatē nihil ē oīnoita extra deum penitus eſt aliqͥd. Atqꝫ ſicut eternitas eſt niſi vna eternitas in eternitate ſic deus in deo vnꝰ ſolus eſt deus. Habemus aūt ex vera fidedeum eſſe de deo naſcendo: deū de d̓oꝓcedendo. Sed quō eſt aliquid extra deum naſcitur deus de deo vl̓ꝓcedit deus de deo exit naſcens vl̓ꝓcedens extra deum: ſed manet in deoQuō ergo deus in deo eſt niſi vnusdeus naſcitur deus de deo vnus ſolus eſt deus gignes et genitus etcedit deus de deo vnus tm̄ deus eſtet ꝓcedens et de quo ꝓcedit. Unde ineuitabiliter ſequit̉ qm̄ deus nullas habet partes ſed totꝰ eſt quicqͥd eſt vnumeundemqꝫ et non alium et aliū totū eſſepr̄em: totū eſſe filiū: totū eſſe ſpm̄ſāctū.Quare pr̄ et filius ſpūſſ. quia cuꝫeſt deus in deo eſt niſi vnus deꝰ ſeruant in deitate ad ſimilitudīem vniꝰ hominis ſingularitatē. Per vero qꝛ cumeſt deus de deo: aut naſcēdo: aut ꝓcedēdo non poteſt vnus idēqꝫ eſſe qui eſt de

k ij