ſpūſſancti

nec credi debet ꝙ in ip̄o vno ſit ſcd̓m ꝙeſt aliqͣ diuerſitas. Quare nec pͥus necpꝰ nec maior aūt mīor nec magꝭ aūt minꝰ ē ſpūſſāctꝰ de prē qͣꝫ de filio: aut de filio qͣꝫ depr̄e. Nō em̄ vnꝰ idēqꝫ ſpūſſāctꝰqͥ ſemel ē de d̓o toto magis: aut minꝰ p̄teē de vno et ſūmo ſimplici d̓o. Qd̓ ſi dicit̉ qꝛ ſpūſſāctꝰ principalit̓ eſt de pr̄e qͣſimagis ſit de patre qͣꝫ de filio nō ita dicendū eſt vt ītelligat̉ illa p̄dictaꝝ varietatū ineſſe ſꝫ qm̄ filiꝰ hͦ ꝙ ē de pr̄e habetidcirco hͦ ip̄m ꝙ ſpūſſāctꝰ eſt de filio habere de patre de quo habꝫ eē non incōueniēt̓ aſſerit̉. Qm̄ cū ſic habet eſſe depr̄e vt omnino idip̄m ſit ꝙ pat̓ et vnusidēqꝫ deus ſicut ſolus et ſimplex deusnon poteſt eē maior vl̓ minor ſeip̄o necprior nec poſterior nec aliqͥd in ſe habꝫdiuerſū ſic filius: nec pͥor nec poſterior:nec maior nec minorē pr̄e: nec habet aliquid in ſe diuerſum ab eo. ſed ſicut habet ab illo ꝑfecte eſſe ita habet ꝑ omniaab eodem equale illi et ſimile immo idip̄m eſſe. Quapropt̓ ſicut pr̄ nō eſt magis deus qͣꝫ filius qͣꝫuis filius habeat eēde pr̄e ita nō eſt magis ſpūſſ. de pr̄e: qͣꝫde filio: licet filius de pr̄e habeat: vt deillo ſit ſpūſſanctus. In eo em̄ in quo eſtvnꝰ idemqꝫ cū pr̄e id ē in eo ꝙ deus eſtnec eſt alius ille et alius pr̄ neqꝫ diſſimiliter ſūt id qd̓ ſūt ſed in eo qd̓ ille eſt pater iſte eſt filius: aliꝰ eſt ille et alius iſte.Et ſicut filius non eſt alius deus: qͣꝫ pater ita ſcd̓m qd̓ deus eſt nō habet aliqͥdab alio qͣꝫ a ſeip̄o. Nā cū dicimꝰ deuꝫ dedeo filiū de pr̄e. nō aliū intelligimꝰ deūde deo alio ſed eūdem ip̄m deū de eodēip̄o deo: qͣꝫuis dicamꝰ aliū de alio filiuꝫſcilicet de pr̄e. Sicut em̄ ſupra dictū eſtquēadmodū deus ſcd̓m nomen ſignificās vnitatē nullā recipit diuerſitatē itaſcd̓m noīa ſignificātia deuꝫ eſſe de deo:neceſſe admittit pluralitatē. Si ergo dicit̉ ꝙ ſpūſſāctus pͥncipaliter a pr̄e ſit nōaliud ſignificat̉ qͣꝫ qꝛ ip̄e filiꝰ de quo eſt

ſpūſſāctus a pr̄e habet hocip̄m vt ſpūſſāctꝰ ſit de illo qm̄ id qd̓ eſt habet a pr̄eNō quēadmodū in rebꝰ creatis cū aliquid aſſerimꝰ eſſe pͥncipaliter volumusſignificare ꝙ magis ſit hͦ ꝙ dicit̉ eſſe pͥncipaliter qͣꝫ illud ad qd̓ refert̉.T cū diſpēſator alicuiꝰ dn̄i eiusvp̄cepto paſcit familiā domꝰ: dominꝰ pͥncipalit̓ ⁊ magis eaꝫ paſcere recte dicit̉ qͣꝫ diſpēſator. Naꝫ nonoīa que ſūt dn̄i diſpēſatoris equaliter ſicut ea que ſūt pr̄is filij quoqꝫ ſūt nō inequaliter. Queret forſita aliqͥs ⁊ mirabitur dicēs. Quō poteſt intelligi vt habeat aliqͥd eſſe de aliquo et non ſit aliquomō id de quo eſt pͥncipaliꝰ et dignius ⁊hͦ qd̓ ex eo eſt quodamō minus ⁊ quaſiſecūdariū p̄ſertim cū id qd̓ eſt de aliquovideat̉ indigere vt ſit ex eo quod eſt Illud vero de quo ē nequaqͣꝫ egeat eo qd̓de ſe eſt. Ad quod reſpōdendū: qꝛ ſicuteſſentia dei valde diuerſa et aliena eſt acreata eſſentia: ita cū dicimꝰ deū de deoexiſtere naſcēdo. vel ꝓcedēdo lōge alit̓intelligenda eſt iſta natiuitas ſiue proceſſio qm̄ cuꝫ dicimꝰ in alijs rebus aliquid naſci vel ꝓcedere. Ibi em̄ nihil eſtaut natura aut tꝑe aut ī aliquo priꝰ autpoſterius magis aūt minus aūt aliquarōe aliquo indigēs ſed totū ꝙ eſt nō tn̄equale vel ſimile ſibi et coeternū qͣꝫ ideꝫſibipſi et ꝑ ſe ſibipſi oīno ſufficiens: necnaſcit̉ vel ꝓcedit ibi aliud quaſi de noneſſe ꝓficiens ad eſſe. Sicut igit̉ intellectus nr̄ non poteſt trāſire vltra eternitatem vt quaſi de p̓ncipio eius iudicet: ſicnō poteſt de hac natiuitate vel ꝓceſſione: nec debet ad ſimilitudinem creatureſentire vel iudicare. Sed qm̄ et qd̓ naſcit̉ et qd̓ ꝓcedit nō eſt aliud niſi id de qͦeſt naſcēs vel ꝓcedēs ꝙ eſt ſolꝰ ⁊ vnusdeꝰ ſicut idē deꝰ nō eſt ſeipſo maior velminor ita in tribus hͦ eſt in pr̄e et filio etſpūſācto nō eſt aliud maius vel minus:nec eſt aliꝰ alio hͦ qd̓ eſt maius vl̓ minꝰ:

k