Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

Monologion

imꝑfecta quedā imitatio ſed ītegraveritas paterne ſb̓e: quia non eſt aliudqͣꝫ eſt pater. At ſi ita ſb̓a patris eſt intelligētia ſcīa ſapīa veritas ꝯn̄r colligitur quia ſicut filius eſt intelligētiaſciētia ſapientia veritas: paterne ſb̓eita eſt intelligentia intelligētie: ſcientiaſciētie ſapīa ſapīe veritas veritatis. filius ſit intēlligētia intelligētieveritas veritatis et ſimiliter de fimilibus.Capitulū. xlvj.E memoria v̓o quid ſētienduꝫdeſt an eſtimādus eſt filiꝰ intelligentia memorie ſiue memoriapatris aut memoria memorie. Equidem ſumma ſapiētia ſui memor eſſe.negari non poſſit nihil competētius qͣꝫin memoria pater ſicut in verbo filiꝰ intelligitur: qm̄ de memoria naſci verbuꝫvidetur quod clarius in noſtra mētecipitur. Qm̄ nāqꝫ mēs hūana ſemper ſe cogitat ſicut ſui ſemꝑ meminit liquet cogitat quia verbū eius naſcit̉de memoria. Unde apparꝫ quia ſi ſemper ſe cogitaret ſemꝑ verbū eius de memoria naſceret̉. Rem em̄ cogitare cuiꝰmemoriā habemus hoc eſt mēte dicere: verbū vero rei eſt ip̄a cogitatio adeius ſimilitudinē ex memoria formata.Hinc itaqꝫ liquido animaduerti poteſt de ſumma ſapientia que ſic ſemꝑ ſedicit ſicut ſemꝑ ſui memor ē: qꝛ de eterna memoria eſt coeternū verbū naſcit̉Sicut igitur verbū congrue intelligit̉ꝓles ita memoria pr̄is nomē āptiſſimeſuſcipit. Si ergo ꝓles que omnino deſolo ſūmo ſpiritui nata eſt: ꝓles eſt memorie eius nihil conueniētius qͣꝫ qꝛ memoria eiꝰ eſt idem ip̄e quippe non in eoquod ſui memor eſt ſic eſt in ſui memoria velut alia res in alia quēadmodumea que ſic ſunt in hūane mentis memoria vt non ſint ip̄a noſtra memoria ſꝫ ſiceſt memor ſui vt ip̄a memoria ſua ſit.Cōſequit̉ itaqꝫ vt quō filius intelligē

tia ſiue ſapiētia pr̄is ita ſit paterne memorie. At quicqͥd filius ſapit aut intelligit eius ſimiliter meminit. in memoria intelligat̉ pr̄ ſicut inintelligētia filius quō filius ſit intelligentia vl̓ ſapiētia memorie memoriapatris et memorie. Capitulū. xlvij.St igitur filiꝰ memoria pr̄is etmemoria memorie: idē: memoeria memor pr̄is qui eſt memoria ſicut ē ſapīa pr̄is et ſapīa ſapīe: ideꝫſapīa ſapiens pr̄em ſapientiā filiꝰ quideꝫ memoria nata de memoria ſicut ſapiētia nata de ſapīa pr̄ ꝟo de nll̓o natamemoria vel ſapīa. Sꝫ ecce huiꝰ patris filijqꝫ ꝓprietates cōmunionēqꝫ delectabilit̓ intueor nihil delectabilius inill̓ cōtēplādū inuenio qͣꝫ mutui amorisaffectū qm̄ em̄ abſurde neget̉ ſūmꝰ ſpiritꝰ ſe amare ſicut ſui memor ē ſe ītelligit mēs rationalis ſe illū amare poſſe conuincat̉ ex eo quia ſui illiꝰ memoreſſe ſe illuꝫ intelligere poteſt ocioſanāqꝫ penitꝰ inutilis eſt memoria et intelligentia cuiuſlibet rei niſi ꝓut ratioexigit res ip̄a amet̉ aut reprobet̉. Amatergo ſeip̄m ſpūs ſūmus ſicut ſui meminit ſe intelligit. ſūmꝰ ſpūs ſe amet idē amorparit̓ ꝓcedat a pr̄e filio. Cap̄. xlviijAlam certe eſt rationē habentiyeum idcirco ſui memorē eſſeaut ſe intelligere qꝛ ſe amat ſedideo ſe amare quia ſui meminit ſe intelligit: nec ſe poſſe amare ſi ſui nonſit memor aūt ſe intelligat. Nullaem̄ res amat̉ ſine eius memoria intelligētia multa tenētur memoria intelligūtur que non amātur. Patet igituramorē ſūmi ſpūs exeo procedere qꝛ ſuimemor eſt ſe intelligit. ſi in memoria ſūmi ſpūs intelligit̉ pr̄ intelligentiafilius manifeſtū eſt qꝛ a pr̄e pariter filio ſūmi ſpūs amor ꝓcedit. vterqꝫ pari amore diligat ſe al-

h iij