Monologion
nō imꝑfecta quedā imitatio ſed ītegraveritas paterne ſb̓e: quia non eſt aliudqͣꝫ ꝙ eſt pater. At ſi ita ſb̓a patris eſt intelligētia ⁊ ſcīa ⁊ ſapīa ⁊ veritas ꝯn̄r colligitur quia ſicut filius eſt intelligētia ⁊ſciētia ⁊ ſapientia ⁊ veritas: paterne ſb̓eita eſt intelligentia intelligētie: ſcientiaſciētie ſapīa ſapīe veritas veritatis.Ꝙ filius ſit intēlligētia intelligētie ⁊veritas veritatis et ſimiliter de fimilibus.Capitulū. xlvj.E memoria v̓o quid ſētienduꝫdeſt an eſtimādus eſt filiꝰ intelligentia memorie ſiue memoriapatris aut memoria memorie. Equidem cū ſumma ſapiētia ſui memor eſſe.negari non poſſit nihil competētius qͣꝫin memoria pater ſicut in verbo filiꝰ intelligitur: qm̄ de memoria naſci verbuꝫvidetur quod clarius in noſtra mēte ꝑcipitur. Qm̄ nāqꝫ mēs hūana nō ſemper ſe cogitat ſicut ſui ſemꝑ meminit liquet cū cogitat quia verbū eius naſcit̉de memoria. Unde apparꝫ quia ſi ſemper ſe cogitaret ſemꝑ verbū eius de memoria naſceret̉. Rem em̄ cogitare cuiꝰmemoriā habemus hoc eſt mēte eā dicere: verbū vero rei eſt ip̄a cogitatio adeius ſimilitudinē ex memoria formata.Hinc itaqꝫ liquido animaduerti poteſt de ſumma ſapientia que ſic ſemꝑ ſedicit ſicut ſemꝑ ſui memor ē: qꝛ de eterna memoria eſt coeternū verbū naſcit̉Sicut igitur verbū congrue intelligit̉ꝓles ita memoria pr̄is nomē āptiſſimeſuſcipit. Si ergo ꝓles que omnino deſolo ſūmo ſpiritui nata eſt: ꝓles eſt memorie eius nihil conueniētius qͣꝫ qꝛ memoria eiꝰ eſt idem ip̄e quippe non in eoquod ſui memor eſt ſic eſt in ſui memoria velut alia res in alia quēadmodumea que ſic ſunt in hūane mentis memoria vt non ſint ip̄a noſtra memoria ſꝫ ſiceſt memor ſui vt ip̄a memoria ſua ſit.Cōſequit̉ itaqꝫ vt quō filius intelligē
tia ſiue ſapiētia pr̄is ita ſit ⁊ paterne memorie. At quicqͥd filius ſapit aut intelligit eius ſimiliter ⁊ meminit.Ꝙ in memoria intelligat̉ pr̄ ſicut inintelligētia filius ⁊ quō filius ſit intelligentia vl̓ ſapiētia memorie ⁊ memoriapatris et memorie. Capitulū. xlvij.St igitur filiꝰ memoria pr̄is etmemoria memorie: idē: memoeria memor pr̄is qui eſt memoria ſicut ē ſapīa pr̄is et ſapīa ſapīe: ideꝫſapīa ſapiens pr̄em ſapientiā ⁊ filiꝰ quideꝫ memoria nata de memoria ſicut ſapiētia nata de ſapīa pr̄ ꝟo de nll̓o natamemoria vel ſapīa. Sꝫ ecce dū huiꝰ patris filijqꝫ ꝓprietates cōmunionēqꝫ delectabilit̓ intueor nihil delectabilius inill̓ cōtēplādū inuenio qͣꝫ mutui amorisaffectū qm̄ em̄ abſurde neget̉ ſūmꝰ ſpiritꝰ ſe amare ſicut ſui memor ē ⁊ ſe ītelligit cū mēs rationalis ſe ⁊ illū amare poſſe conuincat̉ ex eo quia ſui ⁊ illiꝰ memoreſſe ⁊ ſe ⁊ illuꝫ intelligere poteſt ocioſanāqꝫ ⁊ penitꝰ inutilis eſt memoria et intelligentia cuiuſlibet rei niſi ꝓut ratioexigit res ip̄a amet̉ aut reprobet̉. Amatergo ſeip̄m ſpūs ſūmus ſicut ſui meminit ⁊ ſe intelligit.Ꝙ ſūmꝰ ſpūs ſe amet ⁊ ꝙ idē amorparit̓ ꝓcedat a pr̄e ⁊ filio. Cap̄. xlviijAlam certe eſt rationē habentiyeum nō idcirco ſui memorē eſſeaut ſe intelligere qꝛ ſe amat ſedideo ſe amare quia ſui meminit ⁊ ſe intelligit: nec eū ſe poſſe amare ſi ſui nonſit memor aūt ſe nō intelligat. Nullaem̄ res amat̉ ſine eius memoria ⁊ intelligētia ⁊ multa tenētur memoria ⁊ intelligūtur que non amātur. Patet igituramorē ſūmi ſpūs exeo procedere qꝛ ſuimemor eſt ⁊ ſe intelligit. Ꝙ ſi in memoria ſūmi ſpūs intelligit̉ pr̄ intelligentiafilius manifeſtū eſt qꝛ a pr̄e pariter ⁊ filio ſūmi ſpūs amor ꝓcedit.Ꝙ vterqꝫ pari amore diligat ſe ⁊ al-
h iij