De ſimilitudinibus

Adulter vero perſuadet: vt et ſibi copuletur. Si itaqꝫ ſe ſoli legittimo viro coniungat: legittima ē: ⁊ ip̄a filioſqꝫ legittimos generat. Si eī adultero ſe iūxerit:adultera ē: ⁊ ip̄a filioſqꝫ adulterinos parit. Sil̓r gͦ deꝰ imꝑat volūtati: vt ſociet̉ip̄i ſoli. Diabolus ꝟo ex alia ꝑte ſuggerit: vt cōiūgat̉ ⁊ ſibi. Si itaqꝫ ſe ſoli d̓oꝯiunxerit .i. ſctī ſpūs ſuggeſtionē velutſemē bonū receꝑit: ſit eiꝰ cōiunx legittima: filioſqꝫ legittimos generat: id ē virtutes ⁊ oꝑa bona: mox eī ad imꝑium eiꝰaperiunt̉ oēs aīe ⁊ corꝑis ſenſꝰ: ⁊ ad implēdū quod p̄cepit deus.¶ De ſenſibus anime.Pſa nāqꝫ aꝑitur ad ꝟtutum affectionē ⁊ ad volendū optandamemoria ꝟo ad memorādū memorāda: cogitatio ad cogitādū cogitāda: intellectus ad diſcernēdū qͥd ſit volendū vl̓ memorādū: ſiue cogitandum.Animus qͦꝫ ad caritatē erigit̉: ad humilitatē deponit̉: ad patientia roborat̉: adalias virtutes generandas aperit̉.¶ De ſenſibus corporis.Imiliter ⁊ corporis ſenſus ape1riunt̉ ad imꝑium eiꝰ: vcꝫ viſusad recte videnda: auditꝰ ad audiendū d̓i ꝟba: guſtꝰ ad guſtāda: odoratꝰ ad odorāda: tactꝰ ad tāgēda. Ocl̓iqͦꝫ ad vidēdū ⁊ plorādū. Os ad bn̄ loquēdū. Manꝰ ad recte oꝑandū: pedesad ambulandū quo debent. Sicqꝫ vnaſola volūtas: poſtqͣꝫ dei volūtati ē iuncta: tot virtutes generat ⁊ opera bona.¶ De obedientia.Uius āt volūtatis affectio ſiuevſus obediēs volūtas vel obediētia dicit̉: qꝛ dei volūtati obediēs eā habet aduocatā: ſi q̄rat̉ cur hocvel illd̓ velit. Ꝙ ſi hec volūtas q̄ dicit̉inſtrumētū volēdi dyabolo ſe iunxerit:eius recipiendo ſuggeſtionē velut inordinatū ſemē adultera mater effecta filios adulterīos: id ē vitia ⁊ oꝑa mala ge

nerat: vni uerſos eī hoīs ſenſus clauditad ea q̄ p̄cipit deꝰ: pādit: ad ea q̄ iubꝫ diabolus ip̄a nāqꝫ pͥus aꝑitur ad affectōꝫvitioꝝ: ⁊ ad ea volendū: ac deinde hominis ſenſus aꝑit ad ip̄a ꝑpetrandum.¶ De inobedientia ⁊ ꝓpria volūtateUius ꝟo affectio ſiue vſus inobediēs volūtas vl̓ inobediētiavel etiā ꝓpria volūtas dicitur:ꝓpria qͥppe volūtas ē que dei volūtateſibi aduocatā habere nō pōt: vt ſi q̄rat̉cur hͦ vl̓ illd̓ velit: reſpōdere ꝟaciter nonvalet: qꝛ ⁊ deꝰ vult ⁊ hͦ velit. Affectō ātſiue vſus ille ex dyabolica naſcens ſuggeſtiōe dei volūtate ſibi aduocatā nonpn̄t habere: vtraqꝫ igit̉ volūtas ē propͥaUn̄ ꝓpͥa volūtas: que qꝛ a d̓i volūtateporro pͥuat̉: ob hͦ ꝓpͥa recte noīat̉. Hecāt ꝓpͥa volūtas: ſuꝑbia ē illa: quā initiūoīs pctī ſcpͥtura nūcupat. ¶ De ſuꝑbiaUꝑbia idē vocat̉: qꝛ ſupͣ quamdebeat gradit̉. Suꝑbia namqꝫſuꝑgreſſio dicit̉. Propria itaqꝫvolūtas: qꝛ dei volūtati nō ſubijcit̉: ſedſupͣ eā extollit̉: ob hͦ recte ſuꝑbia dicit̉.ip̄a qͦꝫ oīs pctī eſt initiū: qꝛ ex ea naſcit̉oē pctm̄: ⁊ quō homo illā habꝫ a ſe: necvolūtatē dei quā ſeqͣtur vult habere ſuꝑ ſe ip̄o deo aufert: qd̓ ꝓpͥe ⁊ ſingularit̓dꝫ hr̄e. Ꝙ ꝓpͥa volūtas ſoli d̓o ꝯuēiatOlus āt d̓s qͥcqͥd vult: dꝫ velleꝓpͥa volūtate: ita vt aliā quamſequat̉ nō habeat ſupͣ ſe. Cū igitur hō vult aliqͥd ꝑ ꝓpriā volūtatē: d̓oaufert qͣſi ſuā coronā: ſicut eī corona ſoli regi cōpetit: ſic ꝓpͥa volūtas d̓o ſoli.Et ſicut regē aliquē inhonoret̉: qͥ ſuamcoronā ei coronato auferret: ſic hō inhonorat deū: qͥ aufert ei ꝓpͥe volūtatis priuilegiū: habēdo qd̓ ille debet habere ſolū: ſꝫ ſicut ꝓpͥa volūtas dei fons ē ⁊ origo totius boni: ita ꝓpria voluntas hominis totiꝰ eſt exordium mali.¶ Sil̓itudo inter ꝓpriā volūtatē ⁊ fōtēhEc enī eſt velut fons qͥdaꝫ: qͥ in

p 4