et predeſtinationis
talem: et ſic ſemꝑ contra firmamētū vapit: et licet tardius cū firmamēto: quodip̄m in oībus planetis cernit̉. Ita ergonulla orit̉ repūgnātia: ſi ſcd̓m p̄dictasrationes aſſerimus idem aliquid eē neceſſitate futuꝝ: quia eſt futurū: et nullacogi neceſſitate eſſe futurum: niſi ea neceſſitate quā ſupradixi fieri a libera voluntate. Si vero per hec quod de hoīedicit Iob deo: cōſtituiſti terminos eiusqui p̄teriri nō po. vult aliquis oſtēderequia nullus potuit accelerare vel differre diem in qua moritur: qͣꝫuis aliqn̄ nobis videat̉ aliquid facere ex libera voluntate vnde morit̉. Sed nō eſt qd̓ obicitur contra hec: quod ſupra diximus.Nam qm̄ deus nō fallitur: nec videt niſi veritatem: ſiue ex libertate: ſiue ex neceſſitate veniat: dicit̉ conſtituiſſe apudſe immutabiliter: quod apud hominespriuſqͣꝫ fiant mutare poteſt. Tale etiamquod paulus apl̓s de hijs qui ſcd̓m ꝓpoſitum vocati ſunt ſācti dici: quos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit: cōformes fieri ymaginis filij ſui: vt ſit ip̄e primogenitus inml̓tis fratribꝰ ¶ Quos aūt p̄deſtinauit.hos et vocauit. et qͦs vocauit: hos ⁊ iuſtificauit: qͦs aūt iuſtificauit: illos ⁊ magnificauit. Hoc qͥppe ꝓpoſitū ſcd̓m qd̓vocati ſūt ſācti: in eternitate: in qͣ nō eſtp̄terituꝫ: vel futuꝝ: ſed tm̄ p̄ſens immutabile eſt ſed in ip̄is hoībus ex libertatearbitrij aliquādo ē mutabile. Sicut em̄qͣꝫuis in eternitate nō fuit: aut erit aliqͥdſed tm̄ eſt: et tamē in tꝑe fuit: et erit aliquid ſine repūgnātia: ita quod in eternitate mutari nequit in tꝑe aliquādo: ꝑliberam volūtatem anteqͣꝫ ſit: eſſe mutabile ꝓbatur abſqꝫ in conueniētia: qͣꝫuisibi nihil ſit niſi p̄ſens nō eſt tamē: illudp̄ſens tꝑale ſicut nr̄m: ſed eternum: in qͦtempora cūcta continentur. Siquidemquēadmodū p̄ſens tꝑs continet omneꝫlocū: ⁊ que in quolibet loco ſūt: ita eterno p̄ſenti ſimul claudit̉ om̄e tꝑs. et que
ſunt in quolibet tꝑe. Cuꝫ ergo ait apl̓squia deus p̄ſciuit ſanctos ſuos: p̄deſtīauit: vocauit: iuſtificauit: magnificauit:nihil hoꝝ prius aut poſterius apud deum eſt ſed oīa ſimul eterno p̄ſenti ſūt intelligenda. Habet em̄ eternitas ſuum ſimul in quo ſunt oīa que ſimul ſunt locovel tꝑe: et que ſunt diuerſis in locis veltemporibus. Ut aūt oſtēderet idē apoſtolus. non illa verba ſe ꝓ temporali ſignificatōe poſuiſſe: illa etiā que futuraſunt: p̄teriti temporis verbo ꝓnūciauitNōduꝫ em̄ quos p̄ſciuit adhuc naſcituros: iaꝫ temporaliter vocauit: iuſtificauit: magnificauit. Unde cognoſci p̄t eūꝓpter indigētiā verbi ſignificātis eternam p̄ſentiam: vſum eſſe verbis p̄teriteſignificatiōis: qm̄ que tꝑe p̄terita: ſunt:ad ſimilitudīeꝫ eterni preſētis oīno immutabilia ſunt. In hec ſiquideꝫ magisſimilia ſunt eterno p̄ſenti temporalit̓ p̄terita. qͣꝫ p̄ſentia: qm̄ que ibi ſunt: nūqͣꝫpoſſūt non eſſe p̄ſentia ſicut temporis pͥterita: non valet vnqͣꝫ p̄terita nō eſſe: p̄ſentia vero tꝑe oīa que tranſeūt fiūt nōp̄ſentia. hoc ergo mō quicqͥd de hijs q̄libero fiunt arbitrio: velut neceſſariumſacra ſcriptura ꝓnūciat: ſcd̓m eternitatem loquit̉: in qua p̄ſens eſt oē veꝝ immutabiliter nō ſcd̓m tempus in quo nōſemꝑ ſunt volūtates ⁊ actōes noſtre: etſicut dū nō ſunt: nō eſt neceſſe eas eſſe:ita ſepe nō eſt neceſſe vt aliquādo ſint.Nam nō ſemꝑ ſcribo: aut volo ſcribereet ſicut dum nō ſcribo: aut non ſcriberevolo: nō eſt neceſſe me ſcribere: aut velle ſcribere: ita neceſſe nō eſt vt aliquādoſcribam: vel velim ſcribere. Cū aūt resaliter eſſe cognoſcat̉ in tꝑe: qͣꝫ in eternitate: vt aliquādo veꝝ ſit: qm̄ aliqͥd noneſt in tꝑe: quod eſt in eternitate: ⁊ quodfuit in tꝑe: quod ibi nō fuit: et erit tēporaliter: quod ibi nō erit: nll̓a rōne negari videt̉ poſſe: ſimiliter āliqͥd in tꝑe eſſemutabile qd̓ ibi ē immutabile. Quippe
n