Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

proinſipiente

inſule illiꝰ eſſentiā aſtruxiſſe: niſi priusip̄am p̄ſtantiā eiꝰ ſolū ō ſicut reꝫ vereatqꝫ indubie exiſtētē nec vllatenꝰ ſicutfalſū aut incertuꝫ aliqͥd in intellectu: ineo eſſe docuerit Hoc interim ad obiectainſipiēs ille reſpōderit cui cuꝫ deincepsaſſerit̉ tale eſſe maiꝰ illud vt nec ſola cogitatōe valeat: et rurſus aliunde ꝓbat̉ qͣꝫ eo ip̄o aliter eritbus maiꝰ idēip̄m poſſit reſpōdere dicere. Quādo em̄ ego rei veritatē tale aliquid eſt maiꝰ oībꝰ dixi vt ex hocmihi debeat ꝓbari intātū etiā reip̄a: ideſſe vt nec poſſit cogitari eſſe. Quapropt̓ certiſſimo primitꝰ aliqͦ ꝓbādū eſtargumēto aliqͣꝫ ſuperiorē maioremac meliorē oīm ſūt naturā vt ex hacalia poſſimꝰ oīa ꝓbare qͥbus neceſſeeſt ac qd̓ maiꝰ meliꝰ ē illd̓ oībꝰ carere aūt dicit̉ qd̓ ſūma res iſta nequeat cogitari meliꝰ fortaſſe diceret̉ qd̓ aliud etiā poſſe poſſit intelligi ſcd̓m ꝓprietatē verbi iſtiꝰ falſa nequeunt intelligi poſſūt vtiqꝫ eo cogitari quo deū inſipiēs cogitauit et me quoqꝫ certiſſime ſcio ſꝫpoſſe nihilominꝰ ſcio ſūmū ꝟo illud qd̓ ē ſcilicet et deꝰ et nonpoſſe īdubitant̓. rintelligo. Cogitare atme qͣꝫdiu certiſſime ſcio: neſciovtrū poſſim ſed ſi poſſū cur et nūqͥd aliud eadē certitudine ſcio. Si aūt poſſū erit iſtud ꝓpriū deo. Cetera libelli illiꝰ veraciter p̄clare ſūt magnificeqꝫ diſtātia tanta deniqꝫ reſtrictavtilitate pij ac ſācti affectꝰ intimo qͦdāodore flagrātia vt nullo ꝓpter illavirtꝰ recte quidē ſenſa ſꝫ minꝰ firmit̓ argumētata ſibi iſta ſint cōtēpnēda: ſꝫ illapotiꝰ argumētāda robuſtiꝰ ac ſi oīaingēti veneratōe laude ſuſcipiēda.Reſpōſio cōtra inſipiētem.Uonia me rep̄hēdit in hijsdictis ille inſipiās cōtra quē ſūlocutꝰ in meo opuſculo: ſꝫ qͥdaꝫ

inſipiēs catholicꝰ inſipiēte ſufficere mihi p̄t reſpōdere catholico. Dicisqͥdē qͥcūqꝫ es dicis poſſe dicere inſipiētē qꝛ ē in intellectu aliqͥd ſuo maius cogitari poſſit aliter qͣꝫ qd̓ ſcd̓mveritatē cuiuſqͣꝫ rei neqͥt ſaltē cogitariqd̓ magis cōſeqͥtur qd̓ dico maiꝰ cogitari poſſit ex eo qꝛē in intellectuet in re qͣꝫ ꝑditā īſulā certiſſime ex eodeſcribit̉ verbis audiēs ambigitin intellectu ſuo ego vero dico ſi quomaiꝰ cogitari p̄t intelligit̉ vl̓ cogitat̉ nec ē in intellectu vl̓ cogitatōefecto deꝰ aūt ē maiꝰ cogitari poſſit aut intelligit̉ vel cogitat̉ et eſtin intellectu vl̓ cogitatōe. Qd̓ qͣꝫ falſuꝫſit fide ꝯſciētia tua firmiſſimo vtorargumētato. Ergo maiꝰ cogitari nonp̄t vere intelligit̉ cogitat̉ ē in intellectu cogitatōe. Quare aut vera ſūtqͥbꝰ conaris ꝯtra ꝓbare aūt ex eisſeqͥtur qd̓ te cōſequēter opinaris ꝯcludere. Qd̓ aūt putas ex eo qd̓ intelligit̉aliqͥd maiꝰ cogitari neqͥt cōſeqͥ illud in ītellectu: nec ſi eſt in intellectuid̓o eſſe in re ideo eſt in re. Certe dicoſi vl̓ cogitari p̄t eſſe neceſſe eſt illud eſſe maiꝰ cogitari neqͥt p̄t cogitari eſſe niſi ſiue initio. Quicqͥd aūt p̄t cogitari eſſe eſſe initiū poteſt cogitari. maiꝰ cogitari neqͥt cogitare p̄t et. Si p̄t cogitari illnd ex neceſſitate ē. Ampliꝰ ſi vtiqꝫ velcogitari p̄t neceſſe ē illud. Nullꝰ em̄negās aut dubitās aliqͥd maiꝰ cogitari poſſit negat vel dubitat qꝛ ſi eſſet nec actu nec intellectu poſſe non.Aliter nāqꝫ eēt: maiꝰ cogitari nonpoſſet: ſꝫ qͥcqͥd cogitari p̄t eſt ſi eētpoſſet vl̓ actu vl̓ intellectu ē. Quare ſi nihil cogitari p̄t p̄t maius cogitari nequit. Sꝫ ponamꝰſi vl̓ cogitari valet: aut qͥcqͥd cogitari p̄t ē ſi eēt eēt maiꝰ cogitari poſſitqd̓ nimis ē abſurdū. Falſum eſt igitur