ADe caſu dyaboli

qm̄ ſuprapoſita ratione patet apoſtatam angelū non potuiſſe p̄ſcire ruinamſuā ea p̄ſcientia quā rei neceſſitas ſequitur: accipe adhuc aliā rōem que non ſolum preſcientia: ſed et eſtimatōe aut qͣlibet ſuſpitione ſuū eum preſēſiſſe caſumexcludit. O ¶ Hoc excepto. MSi adhuc in bona volūtate ſtans p̄ſciebat ſe caſuꝝ aut volebat vt ita fieret autnolebat: D ¶ Unū hoꝝ neceſſe ē verum eſſe. M Sed ſi cū preſcientiavolūtatem habebat aliquādo cadendiiam ip̄a mala volūtate ceciderat. ZPatet quod dicis. M ¶ Non itaqꝫvolēdo cadere prius ſciuit ſe caſurū: qͣꝫcaderet. D ¶ Non p̄t aliud obici cōcluſioni tue. M ¶ Ac fi preſciebat ſecaſurū et nolebat tm̄ miſer erat dolendo qͣꝫtū magis ſtare volebat et quo eratiuſtior eo debebat eſſe felicior. D ¶ Negari non p̄t. M Ac tāto iuſtior eratqͣꝫto magis volebat ſtare. ⁊ quo erat iuſtior eo debebat eſſet facilior. D ¶ Nōpoteſt negari. M ¶ Ergo ſi nolendopreſciebat ſe caſurū tanto erat miſeriorqͣꝫto debebat eſſe felicior quod nō cōuenit. D ¶ Ita quidē conſequi negarenequeo Sed hoc ſepe nō ſolū ſine incōuenientia ſed et laudabiliter et ſupernagratia fieri cognoſcit̉ multotiens em̄ vtpauca de incōmodis iuſtoꝝ cōmemorēqͣꝫto quis iuſtior eſt tanto maiore doloris cōpaſſione de aliēo caſu afficit̉. Sepe em̄ eum qui maiorē habet in iuſticiaconſtātiam videmus ab iniuſtis maiorem pati ꝑſecutōis inſtātiā. M Nōeſt eadem ratio in hoībus et in illo angelo Homini em̄ natura ꝓpter peccatūprimi parentis iam innumerabiliū incomodoꝝ facta eſt paſſibilis ex qua paſſibilitate multis modis gratia vobis operat̉ incorruptibilitatē. Ille vero adhucnullo peccato precedente alicuius malinon inuenerat paſſionē. D Satiſfeciſti obiectōi mee. Patet em̄ quia hͨ ip̄a

ratio ſicut ſeperat ab ipſo malo angeloſui caſus preſciētiaꝫ ita nihilominꝰ omnem ſegregat opinionē. M ¶ Eſt etaliud quod mihi ſatis videt̉ oſtenderenll̓o mō eū ſuam ante putauiſſe futurāpreuaricatōeꝫ. Nempe vt coactā putauiſſet aūt ſpōtaneā: ſed nec nullatenuserat vnde ſe aliquādo cogi ſuſpicareturnec qͣꝫdiu voluit in veritate perſeuerarevllo mō putare potuit ſe ſola volūtateillā deſertuꝝ. Supra nāqꝫ iam mōſtratū eſt eū qͣꝫdiu rectā volūtatē habuit inhac ip̄a volūtate voluiſſe perſeuerare.Quapropter volēdo tenere ꝑſeuerāterqd̓ tenebat nll̓o mō video vnde potuiſſet vel ſuſpicari nulla alia accedēte tamſola ſe illud deſertuꝝ volūtate. Nō nego illū ſciuiſſe qꝛ poſſet mutare volūtatem quā tenebat ſed dico illū nō potuiſſe putare: qꝛ aliquādo omni alia ceſſātetam ſpōte mutaret volūtatem. quā perſeuerant̉ tenere volebat. D ¶ Qui diligenter intelligit quod dicis patentervidet qꝛ nullo mō ſcire vel putare potuit angelꝰ malus ſe factuꝝ qd̓ malefecit.¶ Ꝙ ſciuit ſe nō debere velle hoc quodvolēdo peccauit et debere puniri ſi peccaret.¶ Capitulū. XXII.Ed et hoc volo vt pariter oſtēCdas ſi ſciuit ſe non debere velleꝙ preuaricādo voluit. M ¶ In hocdubitare nō debes ſi ſupradicta cōſideras. Si em̄ neſciſſet ſe non debere vellequod iniuſte voluit ignoraſſet ſe debere volūtatem tenere qͣꝫ deſeruit. Quapropter nec iuſtus eſſet tenēdo nec iniuſtus deſerendo iuſtitiā qͣꝫ neſciſſet īmonec poterat non velle plus qͣꝫ habebat.ſi neſciebat ſe debere eſſe cōtētum eo ꝙacceperat. Deniqꝫ qꝛ ita rational̓ erat:vt nulla re ꝓhiberet̉ vti ratione non ignorabat qͥd deberet vel nō deberet velleD ¶ Rationē tuā non video poſſe īfirmari: ſed tamē inde mihi videt̉ quedaꝫoriri queſtio. Si em̄ ſciebat ſe nō debe-

l iij